" ZWIJG NIET, PRAAT " (em.past. Peter Gerrets)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3527
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

" ZWIJG NIET, PRAAT " (em.past. Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Za Apr 06, 2019 11:53 am

Peter Gerrets :

ZATERDAG 06-04-2019


"Ik bleef mijn schuld maar verzwijgen en was aan het einde van mijn krachten, omdat ik wenen moest, de hele dag.
Ja, dag en nacht bleef Uw hand zwaar op mij wegen; uitgeput lag ik neer, als een veld verschroeid in de zomer.
Toen heb ik mijn zonden bekend, niet langer mijn schuld toegedekt, ik dacht: 'ik ga mezelf beschuldigen en mijn misstappen aan de Heer belijden' en zonder uitstel hebt U al mijn schulden en al mijn zonden vergeven"

(Psalm 32:3-5 Willibrordvertaling 1995).


ZWIJG NIET, PRAAT.


In Psalm 32 gaat het om eigen misstappen, eigen zonden, eigen schuld.
Maar ik wil er beslist aan toevoegen, dat dit ook geldt wat een ander of anderen jou heeft/hebben aangedaan.
Je kunt kapot gaan aan eigen schuld, maar ook aan de jou toegebrachte wonden, trauma's.

Leven met geheimen.

Zwijgen leidt tot slijtage van de botten dagenlang kreunen, verdrogen van het merg (Naardense Bijbel 2014).
Zwijgen leidt tot uitputting, hele dagen huilen (Willibrordvertaling 1995).

We schamen ons. Voor onze geliefden, familie, vrienden en vriendinnen, kerkgangers, en uiteindelijk de HEER.

Hier in Psalm 32 gaat het zeer waarschijnlijk om koning David die Uria uit de weg ruimde, zodat hij zijn vrouw kon nemen.
Een grove overtreding door David, die nu schrijft: 'ik ging er kapot aan'.

Uit ervaring weet ik wat het is om met een geheim te leven.

Door al die vele jaren pastoraal werk weet ik wat verborgen zonden, maar ook de door anderen toegebrachte wonden kunnen uitrichten.

Het is noodzakelijk, schrijft David, erover te praten.
Met de HEER.
Met de HEER spreken over de door jou begane misstappen én tot verbazing van David en van ons is er onmiddellijke vergeving.
En zeggen wij nu: omwille van het door Jezus eens en voor altijd volbrachte werk.
Er is betaald.

Maar het kán nodig zijn, dat je met een vertrouwde broeder of zuster, met een daartoe opgeleide pastorale medewerker, of arts (liefst zelf een christen) praat over jouw verleden, herinneringen, tekorten.

Het is nodig om Jezus te betrekken bij jouw ervaringen, herinneringen, emotionele wonden.

Want te makkelijk zeggen we misschien tegen onszelf: 'leer er maar mee leven'.

In onze protestantse gemeenten missen we het sacrament van de biecht.
Waarbij degene die de biecht hoort, ook na belijdenis van schuld kan zeggen op gezag van Christus: 'Uw, jouw zonden zijn u/jou om Jezus' wil vergeven'.

Zó ook samen met een deskundige een traject doorlopen waarbij steeds de hulp van de heilige Geest gevraagd wordt om in pijnlijke situaties, herinneringen in te komen met Zijn balsem om onze innerlijke wonden te genezen.

Ik ken er genoeg die denken hun problematiek zélf te kunnen oplossen.
Liever alles voor zich houden.

Mijn vraag aan predikanten, voorgangers, ouderlingen is: Als je op bezoek gaat, thuis of in een zorgcentrum, psychiatrisch ziekenhuis, of waar ook, wáár gaat dat gesprek dan over?
Kom je zó over dat iemand zijn of haar hartsgeheimen met je durft delen?
Boezemzonden?

Of is het weer typisch zo'n gesprekje over het weer, de kinderen of kleinkinderen, even een tekst lezen en een kort gebed en je gaat er weer vandoor?

Ik heb dit zó vaak gehoord van mensen die bezoek kregen van een ouderling of predikant.

Ouderlingen zijn herders.
Kennen jullie de schapen?

Ik ben blij met elke, werkelijk aan God toegewijde, pastorale hulpverlener (m/v).
Want er is nood aan luisteraars, aan geestelijke vaders en moeders mét tijd.
Die kunnen bidden, die kunnen zegenen in Jezus' naam.

Het hart van de Goede Herder gaat naar jullie uit of je nu misstappen hebt begaan of als je lijdt onder jou door anderen toegebrachte wonden.

Peter.

[p.gerrets@casema.nl]
(www.facebook.com/peter.gerrets)
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3527
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: " ZWIJG NIET, PRAAT " (em.past. Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Di Apr 09, 2019 4:35 pm

Peter Gerrets :

MAANDAG 08-04-2019



Zwijg niet, praat. Dát schreef ik zaterdag j.l. Veel te veel mensen zwijgen. Leven met een geheim.
Een verborgen zonde, een zondige gewoonte, of zijn anders geaard en leven in een kast. Of hebben verschrikkelijke dingen meegemaakt, waarvoor ze zich schamen.


Maar dat duistere in jou moet in contact gebracht worden met Gods barmhartig licht. Zonde uitgesproken, beleden aan God, die Zijn eniggeboren Zoon het offer liet brengen op Golgotha, zodat God ons die hardnekkige zonde kan vergeven.
Jezus, aan het kruis, vergaf én Joden én Romeinen, die Hem hadden gearresteerd, voor het gerecht gedaagd, die Hem volkomen ten onrechte hadden ter dood veroordeeld en terechtgesteld.
De schandelijkste straf. De vreselijkste straf. Spiernaakt vastgenageld aan een kruis hangend in de brandende zon en tóch zeggen: "Vader, vergeef het hun allemaal, want geen van hen weet waar ze mee bezig zijn".

Wij, mensen, zijn tot het meest gruwelijke in staat.
Maar er is geen zonde zó groot of God kan ons die om Jezus' wil vergeven.
Eén zonde is onvergeeflijk. Die zonde wordt in ultra-orthodoxe kring soms 'verheerlijkt', ongeloof.
Ons hele leven blijven jammeren over onze ten hemel schreiende zonden waarvoor geen vergeving zou zijn.
Wat een schijnheilige vroomheid.
Denk je, vrome mens, dat het offer van Jezus' leven onvoldoende zou zijn voor jouw zonden? Als Jezus uitriep: 'Betaald', zou jouw zonde en jouw schuld niet inbegrepen zijn?
Zou Jezus ooit zeggen: 'Alle schuld is ingelost, behalve de jouwe?'

Alsjeblieft, neem toch iemand in vertrouwen aan wie jij jouw zonde belijdt en breng het samen bij Jezus.

En dat geldt bijzonder als je met een geheim rondloopt.
Alsjeblieft, blijf er niet mee rondlopen.
En vecht niet alleen.

Mannen en vrouwen schamen zich kapot, omdat ze in hun jeugd misbruikt zijn, mishandeld. Of omdat ze anders geaard zijn. Stel je voor dat ouders erachter komen, familie, broeders en zusters in de gemeente, of in andere gevallen: jouw kinderen.

Dan maar 'ermee leren leven'?
Ik zweeg. Voor mijn ouders, voor mijn familie, op mijn opleiding, in de gemeenten die ik diende. Ik was 46 en toen lekte het uit. Toen kwam het openbaar. Toen wist iedereen in de kerk het, toen hoorde mijn familie het: Peter is homo. En dán zeggen collega's, kerkenraadsleden, gemeenteleden: "Had het maar eerder gezegd". Maar ik wist en weet toch dat destijds in orthodox-evangelische gemeenten er geen plaats is voor homoseksuele voorgangers?

Eén voordeel: ik had geen geheim meer.
Ik heb voor heel de gemeente en ten opzichte van diegenen die ik verkeerd benaderd had mijn zonden beleden.
God wist het al langer. En Hij en mensen hebben mij vergeven.

Wat een zegen dat er familieleden, broeders en zusters zijn die mij tegemoet treden met Christus' liefde.
Dat ik deel mag nemen aan het Heilig Avondmaal.

O, dat je kunnen uitspreken, dat er iemand is die met je samen de weg wilt gaan van gebed en voorbede, o.a. voor genezing van alle innerlijke wonden, het kunnen rusten in Jezus Christus.

Het kan een lange weg zijn, maar daarin niet alleen staan, wat een zegen.
Dat wens ik jullie allen toe.

Vergeving van zonden én genezing van de diepe wonden in jullie ziel.
Omwille van én door Jezus Christus.

Peter Gerrets.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 0 en 0 gasten