Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 4116
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Wo Sep 25, 2019 10:58 am

Ek het die beste voornemens gehad om lekker te gaan skryf in Amerika. Mar daar het dadels van gekom nie. Daar was net te veel ander dinge wat mens besig gehou het

Ek stuur dus nie vandag vir julle die gebruiklike Epreek of Herout nie, maar wel iets anders wat ek onlangs geskryf het, asook 'n paar ander dinge - genoeg om julle uit die kwaad te hou!

Eerstens 'n stuk wat ek wens nie nodig was om uit te stuur nie. Vir my was dit pynlik om dit te skryf, en nou is dit ewe pynlik om uit te stuur - en ek doen dit steeds met huiwering. Dis kommentaar oor die leerstellige verval in sekere van ons Afrikaanse kerklike en teologiesekringe. Ek is dankbaar dat ek kon begin met die kommentaar/skrywe van 'n baie gerespekteerde kerkman en teologiese professor - reeds 15 jaar gelede - wat uiteraard met meer gesag kon praat as ek. By hom - reeds oorlede, ek meen nie lank nadat hy die stuk geskryf het nie - sluit ek dan aan (as die MSWord dokument 'n probleem is, laat weet my, dan stuur ek hom in die gebruiklike PDF-formaat). En as julle dink dat ek 'n bietjie oordryf, gaan kyk na 'n internetplasing van Ferdie Mulder wat vanuit eie ervaring praat. Google: Dr. Frederik Mulder; Protest Part 2; Protest Orientation

Tweedens stuur ek die sleutel of skakel na 'n opname van 'n preek wat ek jare gelede gepreek het. Ek doen dit vir 2 redes. Die opname bevat eerstens 'n kostelike getuienis deur 'n Pretoriase kennis van my. Dit word gevolg deur een van my preke - 'n belangrike boodskap (meen ek) oor die Verlore Seun. Gaan na GOOGLE; Tik in: www.nunide.org.za (kliek sommer op hierdie blou, dan behoort jy direk daar uit te kom); gaan na SERMONS/PREKE (dis onder True Truth, 5de van bo af); kies AFRIKAANSE PREKE en soek preek no. AL 0017-00 - DIE OUDSTE SEUN (dis 'n hele entjie ALF). Dis 'n klankopname. Apologie aan die gekonfyte rekenaargebruikers vir die detail-voorskrif, maar ek weet daar is mense op die poslys wat nie heeltemal so flink is met 'n rekenaar nie.

Derdens wil ek 'n Skotse prediker aanbeveel wat al jare in die VSA werk. Daar is baie stof van hom op internet. Julle sal nie spyt wees as julle hom leer ken nie. Hy is 'n betroubare en skitterende prediker. En, wat ek baie van hou, hy is 'n nederige man. Sy naam is Alistair Begg. Leer hom ken - julle sal nie spyt wees nie; trouens, julle sal die Here baie dankbaar wees en bly dat julle hom leer ken het. Google hom onder sy naam, of die van sy bediening: www.truthforlife.org

Ek vertrou dis tot seen.

Nico
Nico Van Der Walt <nico@dievanderwalts.co.za>

*******************************************************************

Kommentaar van 'n Stellenbosse Kweekskoolprofessor – 15 jaar gelede


“Die liberale teologie van die 19de eeu waarteen Karl Barth en sy medestanders hulle met mag en mening verset het, word deesdae in eie geledere skaamteloos verkondig. Of 'n dweperige verlossingsleer met die vroom, godsdienstige mens in die sentrum in staat sal wees om weerstand te bied, val te betwyfel. Tussen die twee bestaan immers geen aardverskil nie; slegs 'n graadverskil. Wat in laasgenoemde (Arminianisme) verborge sluimer, word in die liberalisme wawyd wakker.
Die liberale teologie word gekenmerk deur 'n optimistiese mensbeskouing met 'n gepaardgaande bloedarmoedige genadeleer. Richard Niebuhr het die essensie van hierdie soort teologie goed saamgevat: "A God without wrath brought men without sin into a kingdom without judgement through the ministrations of a Christ without a cross."
JJ Buskes wonder wie die eerste keer van "onse liewe Heer" gepraat het. Sy sukses is verstommend, aangesien hierdie soetsappige "god" nêrens in die Bybel te vinde is nie. Hy verwys na ene kolonel Van Velzen wat die hel van 'n konsentrasiekamp oorleef het. Vra jy hom of hy nog in "onse liewe Heer" glo, kry jy die kortaf antwoord: "Pardon, ek was in Auschwitz." Dit beteken nie dat hy sonder meer geloof laat vaar het nie, maar in die konsentrasiekamp het hy alle geloof in 'n goedige "godjie" kwytgeraak. Buskes vind dit nie vreemd nie. "Onse liewe Heer" is nie net afwesig in die hel nie, maar ook in die hemel. Hy is nêrens nie, behalwe in ons verbeelding waar ons hierdie tuisgemaakte afgodsbeeldjie aanmekaar getimmer het.
Hierdie goedige Krimisvader-figuur wat geen vlieg kan skade aandoen nie, strook met 'n siening van sonde wat niks meer is as 'n bietjie morele gestremdheid nie. Sonde word dan, om 'n beeld van Luther te gebruik, soos die wit van 'n muur wat jy sonder alte veel sweet (en bloed) kan afskraap, en die muur bly dan nog oor. Luther ontken dit. Jy kan nie die sonde van die mens verwyder sodat die mens self nog oorbly nie. Eintlik is dit andersom: die mens moet uit die sonde verwyder word. Dit kan alleen gebeur deur ten gronde te gaan. Wat dan oorbly duskant die dood, is die sonde.
Soms wonder jy of die naïewe liberaliste ook koerante lees. Leef ons in dieselfde wêreld waarin vroue verkrag, kinders verkoop en mans voor kameras keelaf gesny word? Leef hulle ook op hierdie bloedbevlekte aarde?
Die betekenis van die Kruis sal ons nie verstaan voordat ons ontslae geraak het van wat Spurgeon noem "geparfumeerde lieflikhede" nie. Sieklike soetsappigheid strook wel met geloof in "onse liewe Heer", maar dit pas sleg by die Vader van die Gekruisigde. Die Bybel weet niks van 'n "dierbare ou kruis" nie, maar wel van 'n vloekhout. Daarom moet ons waak teen 'n stroperige sentimentaliteit en 'n werklikheidsvreemde stemming in die kerk wat kunsmatig geskep word met gebruikmaking van allerlei vroom foefies. Wat van die kruis afdrup, is nie heuning nie - dis bloed."

Prof. Flip Theron (Stellenbosch) in Die Kerkbode van 27 Augustus 2004 [Ietwat verkort]

-o0o-

Meeste lesers hiervan sal seker weet, of ten minste vermoed, dat Flip Theron 'n professor was aan die Kweekskool van Stellenbosch. Hy was 'n briljante geleerde en sover my kennis strek 'n regsinnige en ware gelowige (ek het nie die voorreg gehad om hom persoonlik te ken nie). Sy kommentaar – reeds 15 jaar gelede – was gewis in die kol. Wat hy vandág sou sê oor wat in Afrikaans-kerklike geledere aan't gang is (hoe sê hulle: no names, no packdrill!), kan 'n mens net wonder. Want as dwaalleer eers 'n vastrapplek in 'n teologiese inrigting en denominasie gekry het, woeker dit soos klokslag voort soos 'n dodelike infeksie - van kwaad tot erger. Ons sien die proses tans voor ons oë afspeel – en helaas hoor baie potpaddas dit Sondag na Sondag. Uiteindelik loop dit uit op totale verrotting en die ewige verdoemenis vir groot skares goedgelowige en naïewe mense. Onwillekeurig dink mens aan die trop van 2000 varke wat demoonbesete bult-af op loop gesit het en in die see verdrink het (Mark 5:13). En die ongeloofspredikers? Mens wonder of dit orals in die hel ewe warm is? Askies dat ek dit sterk uitdruk. Maar die oomblik as mens begin dink aan die implikasies van wat aan die gang is, word mens vervul met 'n heilige toorn en besef jy dat geen taalgebruik te sterk kan wees nie. Dink maar aan Europa, miskien spesifiek aan Nederland, waar dieselfde verval net 'n bietjie vroeër afgespeel het. 'n Eeu gelede en korter terug was dit nog 'n bakermat van Godgesentreerde Bybelse geloof – waar 'n groot deel van die bevolking Sondae onder die geklank van regsinnige Bybelse prediking gesit het. Vandag is minder as 15% Hollanders nog lidmate van Protestantse kerke – en oor hoeveel van hulle wedergebore is en die Koninkryk sal binnegaan, kan mens maar net wonder.
Dis nie vir my maklik om hierdie dinge so op die man af te sê nie. Maar in die lig van God se Woord kan ek nie anders nie. Inderdaad is ek dankbaar vir die talle leraars in daardie kringe – hier in ons land - wat nog getrou aan die Skrif en belydenis vashou en dit kompromieloos verkondig. Ek ken van hulle. Ek sidder net as ek wonder of hulle nie al hoe minder word nie.
Al wat ek vir mense kan sê wat hulleself nog aanmekaar aan sulke ongeloofsprediking blootstel, is: "Klim onverwyld uit! Gaan voeg jou by mede-gelowiges wat die Here in gees en waarheid aanbid. Doen dit egter biddend, onderskeidend en voetjie vir voetjie. Die valse is orals aan die orde van die dag. Maar in ons groot sentra is daar nog talle ware kerke. Eintlik moet ek praat van gemeentes en waarheidspredikers – Godgesentreerd, Christusgefokus en Skrifgefundeerd. Let op, ek praat nie van denominasies nie. Die dae is verby dat mens nog in ‘n verstorwe denominasie moet sit, net omdat jy daarin grootgeword het. Tradisionalisme kan noodlottig wees.
Wat kan ek vir gelowiges sê wat iewers op die platteland sit, en daar eenvoudig geen kerklike alternatief is nie? Ek is seker, as jy om jou kyk, gaan jy mense sien wat óók die Here liefhet en in gees en waarheid wil dien. Dalk het hulle jou net so nodig soos jy hulle. Maak nie saak of hulle in die onderdorp bly en jy in die bodorp nie - of omgekeerd. Maar jy gaan hulle bes moontlik eerder in die minder gegoede deel kry. Ek dink dis wat die Bybel suggereer – indien nie uitdruklik sê nie.
En onthou, nêrens leer die Bybel dat 'n groepie dissipels 'n predikant nodig het voordat hulle waarlik kerk kan wees nie. In sekere situasies het ek al gewonder of 'n groep gelowiges nie vinniger en beter sou gegroei het nie as hulle dalk sonder 'n dominee was. Ek ken sulke gevalle. En kyk maar na die vroeë gemeentes in Handelinge. Meeste van hulle het maar selde ‘n apostel gesien. En as ek van groei praat, dink ek nie aan getalle nie. Ek praat van die kennis van God en Sy weë – en van groei in gelykvormigheid aan die beeld van Christus.
In elk geval kan ek julle verseker dat daar nog orals ware pastors en leraars is wat bereid is om ver te ry of te vlieg - selfs al moet hulle net 'n handjievol broers en susters in die allerheiligste geloof gaan opbou. As dit nie voorbarig was nie, sou ek selfs myself kon aanbied.
Wat sê ek vir regsinnige predikante wat steeds werk in die kringe waarvan ons praat. Ek sal julle nie kwalik neem as julle vasbyt nie. Maak net seker jy is nie 'n potpadda nie. En verkondig die Godgesentreerde, Christusgefokusde, Bybelse evangelie kompromieloos. Onthou, elkeen van ons moet binnekort aan die Koning van alle konings verantwoording doen oor hoe ons ons roepinge uitgeleef het.

-o0o-
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 4116
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Wo Okt 09, 2019 3:20 pm

Vir 'n slag weer 'n epreek. Vertrou dit beteken iets vir jou.

Hartlike groete,

jbiC

Nico van der Walt
Nico Van Der Walt <nico@dievanderwalts.co.za>
www.facebook.com/nico.vanderwalt.73


**************************************************************************


Gen 1:28-29 & 2:5, 15 : Die Arbeidsverordening
No. E307



Toe het God hulle geseën en vir hulle gesê: "Wees
vrugbaar, word baie, bewoon die aarde en bewerk
dit. Heers oor die vis in die see, oor die voëls in die
lug, oor al die diere van die aarde, ook oor die diere
wat op die aarde kruip" (Gn 1:28, OAV).
Die Here God het die mens in die tuin laat woon om
dit te bewerk en op te pas (Gn 2:15, NAV).
Die arbeidsverordening was geen
vonnis nie; dit was 'n heerlike roeping!
• Die arbeidsinstelling is reeds vóór die
sondeval verordineer. Die mens is in die tuin
geplaas om te werk. Hy moes heers oor die
vis, die voëls en die diere. Hy moes die tuin
bewerk en oppas (Gen 1:28-29; 2:5; 15). Die
Hebreeus wil sê dat hy die tuin moes versorg,
daarna omsien, dit in stand hou. Die NIV se "to
take care of" (Gen 2:15) is in die kol
Dit het tóé nog nie gegaan oor
bewaking (2:15, OAV) teen bedreigings en
verval nie. Ons praat van die volmaakte aarde
vóór die sondeval.
• Die arbeidsopdrag het volledig by die
mens se verhewe status en waardigheid
gepas. Dit was nie 'n straf of 'n las nie;
inteendeel, dit was deel van God se seën oor
die mens. Arbeidadel! Arbeidsgenot!
• Hierdie feit moet ons as gelowiges
waarsku teen die wêreld se negatiewe
instelling teenoor arbeid. Werk is nie gegee as
deel van die vloek nie. Dit was en bly 'n
skeppingsverordening - en ons het alle rede
om te glo dat dit tot in ewigheid so sal wees.
Dis deel van die mens se basiese samestelling
om te wil en te kan werk. Daarsonder boet hy
lewenskwaliteit in, raak hy die sin van sy
bestaan byster, verloor hy sy menswaardigheid
en verbeur hy wonderlike seën.
Laat 'n Christen daarom nie aftrede en
pensioen sien as 'n lekkerland van ledigheid
nie. Sekerlik sit daar nie sonder meer
sondigheid in die slaan en sink van 'n klein
balletjie op 'n setperk nie (trouens, dit lyk nogal
vir my lekker. Tyds-, monetêre- en
prioriteitsbeperkinge weerhou my egter
daarvan). Maar mag ek tog maar eerder met 'n
skootrekenaar in my hande sterf as met 'n
gholfstok. Of selfs nog beter, sal dit nie
wonderlik wees as die Here my dalk van agter
'n kateder kom uithaal nie!
• Dit moet ons ook waarsku teen die geringskatting van nederige handewerk. Dit is
té dikwels die gesindheid in ons samelewing.
Dis 'n onbybelse mentaliteit.
• Die opdrag van Gen 1:28 is baie
betekenisvol - veral die opdrag om die aarde te
onderwerp (OAV). Sonder twyfel dui dit op die
ontwikkeling en benutting van al die basiese
grondstowwe en potensialiteite waarvan ons
wêreld so oorlopens vol is. Dit impliseer nie net
die aanwending van energie nie, maar ook
ontdekkende denke en navorsing. Dit impliseer
ontleding en samevoeging, verwerking en
raffinering, ontwikkeling en kanalisering.
• Soos die mens nie vir die Sabbat
gemaak is nie, maar die Sabbat vir die mens;
so is die mens ook nie vir die aarde gemaak
nie, maar die aarde vir die mens. Hy moet
daaroor heers en dit benut - dis vir sy
versorging, welsyn, genot en bevrediging
gegee!
• Hoewel die fokus hier in Genesis op die
aarde val, en die mens grootliks aardsgebonde
is (in elk geval tans in hierdie bedeling nog),
moet ons sekerlik in terme van die grotere
kosmos dink. Sonder twyfel leer die Bybel dat
die herskepping in Christus nie net oor die
mens se redding gaan nie, maar ook oor die
herstel vandie skepping. Die herskepping gaan nie net oor 'n nuwe aarde nie, maar ook oor 'n
nuwe hemel.
Rom 8:19-22 is in hierdie verband
hoogs betekenisvol. Die skepping is nog aan
"verydeling onderworpe". En dis "verslaaf aan
aan verganklikheid". Dit "sug in sy pyne van
verwagting". Die apostel gebruik sterk taal hier
- kraamsaal-taal!
• Waarlik, soos óns, leef ook die
skepping in hoop..
Uiteindelik gaan alles oor die eer en
verheerliking van God
Die arbeidsverordening het ten diepste die
verheerliking van God, die Skepper ten doel -
van die begin af. Die aarde - die hele kosmos -
behoort aan die Here in sy totaliteit en is vol
van Sy heerlikheid. Ontdekking van sy Maker
se almag, goedheid en menigvuldige wysheid,
was voor die sondeval die ongevalle mens se
primêre vreugde, motivering en aansporing om
die skepping te ondersoek, te benut en te
ontwikkel. So was sy dae gevul met oorstelpte
verwondering en lof.
Presies dit behoort tot vandag toe 'n
Christen se diepste motivering te wees in sy
navorsing deur teleskoop of mikroskoop, in sy
ontdekkingsreise en wiskundige berekenings.
Mag dit ons inspirasie wees as ons dieper en dieper indring in die geheimenisse van die
skepping.
Daar skyn 'n helder lig voor in die pad
In die volmaakte staat was daar destyds in
Eden geen konflik tussen plig en plesier, geen
antitese tussen heelhartige spontaniëteit en
hardwerkende gehoorsaamheid nie. In
aanbidding en gehoorsaamheid lê die mens se
hoogste vervulling immers.
Natuurlik het alles ná die sondeval
verander.
• Tog vind selfs die gevalle mens steeds
dat daar min dinge is wat hom so fassineer en
vasgevang hou as wetenskaplike navorsing.
Presies hier lê die rede waarom ook die
herskepte mens hom mag verlustig in die
natuurwetenskappe.Die Christenwetenskaplike
en -ingenieur kan vir seker Ps 104:24 as leuse
aanvaar: "Hoe talryk is u werke, Here! Alles is
met wysheid deur U gemaak; die aarde is vol
van wat aan U behoort." (v.24, DAV).
• Maar wat hierdie dinge betref, praat ons
in hierdie lewe bloot van die voorlopige. Ja,
daar is 'n "reeds". Maar dis net die voorlopige.
Trouens, ek meen ons beleef die "nog nie"
dikwels veel sterker. Watter gelowige gaan nie
steeds swaar gebuk onder die gebrokenheid van ons bestaan nie?
Elke dag, heel dag, beur die vlees
steeds om die oorhand te kry. En tragies
dikwels gebeur dit inderdaad.
En dis die oorsaak van ons pynlikste
frustrasies - ons onvermoë om God te behaag
soos ons regtig wil. Ons is herskep om
inspanningloos te sweef, maar die
grawitasiekragte van oorblywendesonde dwing
ons weer en weer grond toe. Ek het die hart
van 'n arend, maar die vlerke van 'n flap!
Maar daar kom 'n nuwe skepping -
waarskynlik - nee, vir seker - veel heerliker as
destyds in die paradys! Dit sal wees soos die
skepping sou geword het as Adam en Eva
gehoorsaam sou gebly het aan die proefgebod.
En dis waarom ons wat in Christus is
bly getuig - ten spyte van ons gebrokenheid.
Want ons wéét daar kom 'n dag - 'n dag van
alle dae! Die dag van die finale herskepping!
Dit sal 'n dag wees van afronding, 'n oomblik
van vervolmaking. Dan sal die reste van
gevallenheid en die smet van sonde finaal iets
van die verlede wees! En ons sal ons Maker
dien met ongebreidelde oorgawe en sukses -
op 'n nuwe aarde. Ons sal werk en ontdek, ons
sal navors en bou - onvermoeid. Tot in
ewigheid sal ons nie genoeg kry nie - nie van
Hom nie, maar ook nie van sy skepping nie.
Nee, nee, nee! Laat ons praat van sy
herskepping.
En so sal ons die drie-enige God al hoe
beter en al hoe meer leer ken. Sy almag en
heerlikheid en wysheid! En ook sy
onbegryplike, oorbluffende en verbysterende
skeppingsvernuf.
Maar nog baie, baie meer as dit sal die
heerlikheid van wie en wat Hý is die
hoogtepunt, die klimaks, die summum bonum
van ons verwondering en lof wees - soos dit
nou al is in die lewens van almal wat waarlik in
Christus is en aan Hom behoort. En die Drieenige God self, Hy en net Hy, sal vir ewig ons
hoogste lof en ons heel grootste vreugde wees!

Nico van der Walt



• Nico v/d Walt onderskryf die historiese, internasionale
en reformatoriese 1689 Baptistebelydenis, asook die
Belydenis van Sola 5, 'n assosiasie van Godgesentreerde
evangeliese gelowiges in meer as 'n halfdosyn lande in Afrika
suid van die ewenaar.
• Subskripsies, adresveranderings, kansellasies en
korrespondensie:
Postnet Suite No.148, Privaatsak X1, Northcliff, 2115, SuidAfrika.
E: nico.vanderwalt@reformed.org.za ; Tel. 082 848 9396
of
E: soniah.vanderwalt@reformed.org.za Tel. 082 8282 940
• Blogs: www.e-preke.blogspot.com (met skakels na
nóg 4 blogs)
• Gereeld word 'n preek/studiestuk soos hierdie
wêreldwyd en gratis in Afrikaans en soms in Engels per e-pos
gestuur aan mense wat dit persoonlik aangevra het.
• Geen kopiereg. Dupliseer of preek gerus. Of stuur
verder.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 4116
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Vr Okt 18, 2019 11:39 am

'n Volgende stukkie Bybellering.

Vertrou dis tot seen.

jbiC

Nico v/d Walt

nico@dievanderwalts.co.za
www.facebook.com/nico.vanderwalt.73


*************************************************


LK 4:18-19 : DIE HERE SE GENADEJAAR

No. E38


N
a die Here Jesus se doop en versoeking (Lk
3:21-22; 4:1-13) begin Hy dadelik met Sy
openbare bediening. Matteus en Markus
beskryf Sy prediking in algemene terme soos volg:
"Bekeer julle, want die koninkryk van die hemel het
naby gekom" (Mt 4:17; vgl. ook Mk 1:15).
Lukas sê vir ons dat een van Sy eerste preke in
Nasaret gepreek is. Hier haal die Here aan uit Jes
61:1-2 en maak aan die hand daarvan uitdruklik
aanspraak daarop dat Hydie langverwagte Messias
is: "Die Gees van die Here is op My omdat Hy My
gesalf het om die evangelie aan armes te
verkondig. Hy het My gestuur om vrylating vir
gevangenes uit te roep en herstel van gesig vir
blindes, om onderdruktes in vryheid uit te stuur, om
die genadejaar van die Here aan te kondig ...
Vandag is hierdie Skrifwoord ... vervul" (Lk 4:18-
21).
Die twee verse plaas Jesus Christus se sending
na hierdie wêreld toe in 'n neutedop. Dis waarvoor
die Vader Hom gestuur het; dis waarvoor die
Heilige Gees Hom toerus. Sy missie is dié van
restorasie. En dit is wat Hy verkondig, dit is wat Hy
sal doen.
Die laaste sinsnede van die twee verse is 'n
verdere samevatting - 'n konsentraat van die
voorafgaande. Christus se hele taak kan só
opgesom word: Hy het die Here se genadejaar kom
afkondig en verwerklik!
Wat beteken hierdie begrip, die Here se
genadejaar? Dit word vandag algemeen aanvaar
dat dit 'n sinspeling is op die Ou Testamentiese
jubeljaar.

DIE SABBAT- EN JUBELJAAR

‘ Die Here God het deur Moses, omvattende
voorkrifte vir die verbondsvolk se kalender gegee.
Ses dae se werk moes deur 'n sewende dag van
rus gevolg word - die sabbat. Maar benewens die
week van dae, is 'n week van jare voorgeskryf. Na
ses jaar se werk, was daar 'n sewende jaar van rus
- die sabbatsjaar. Selfs dit was nie al nie. Na sewe
sabbatsjaar-siklusse,ofteweldie nege-en-veertigste
jaar se sabbat, moes ook die vyftigste jaar 'n tyd
van rus wees - die jubeljaar (Eks 21:1-6; 23:10-11;
Lev 25:1-55; Dt 15:1-18).
‘ Die sabbatsjaar het veral drie fokuspunte
gehad:
• Die landerye moes onbewerk gelaat word.
Die natuurlike opslag was vir die armes en die
diere. God het belowe om die oes van die sesde
jaar só te seën dat daar genoeg kos vir twee jaar
sou wees.
• Alle onbetaalde skuld van die voorafgaande
jare, moes kwytgeskeld word. Dit het selfs gegeld
vir skuld wat in die sesde jaar gemaak is.
• Die slawe - diegene wat tydens die
voorafgaande jare deur skuld die eiendom van hulle
skuldeisers geword het - moes vrygelaat word.
Nog meer, hulle base moes hulle materiëel weer op
die voete help (Dt 15:13-14).
‘ Die jubeljaar het benewens die sabbatsjaar se
voorskrifte ook nog 'n verdere fokuspunt gehad:
• Alle grond wat in die voorafgaande vyftig
jaar vervreem is, omdat mense nie hulle skuld kon
betaal nie, moes aan die oorspronklike eienaars
teruggegee word. Sodoende het geen permanente
verryking of verarming van families plaasgevind nie.
Een maal elke geslag of twee het restorasie,
oftewel gelykmaking, plaasgevind.
Hierdie reëling het ook gegeld vir grond wat
gekoop is. Dis betekenisvol dat die koopprys
vasgestel is volgens die aantal oeste wat oorgebly het tot en met die jubeljaar. Eintlik was dit dus nie 'n
kooptransaksie nie, maar 'n huurooreenkoms.
‘ Dis onseker tot watter mate sabbats- en
jubeljare deur die volk onderhou is. Die Skrif is
egter duidelik dat die volk se ernstige versuim in
hierdie verband een van die ballingskap se oorsake
was. Die ongeveer sewe dekades moes onder
meer dien om die land die rus te gee wat dit a.g.v.
die volk se ongehoorsaamheid verloor het (Lev
26:32-35, 43; 2Kron 36:21; Jer 34:13-14).
Een van Nehemia se hervormings was om die
sabbatsjaar af te dwing (Neh 10:31). En buiteBybelse bronne getuig dat die Jode die instelling
gehandhaaf het ná die ballingskap.1

DIE SABBATS- EN JUBELJAAR SE BETEKENIS

‘ Alles behoort aan die Here.
Waarom mag grond nie permanent verkoop word
nie? Omdat dit die Here s'n is: "Geen grond mag
permanent verkoop word nie, want die land behoort
aan My. Julle is slegs vreemdelinge en bywoners
by My" (Lev 25:23). Waarom mag mede-Israeliete
nie permanent verslaaf word nie? Hulle behoort aan
die Here: "Omdat Ek die Israeliete uit Egipte laat
trek het, is hulle my dienaars. Daarom mag hulle
nie as slawe aan iemand verkoop word nie" (Lev
25:42).
Mense, alle mense, selfs die rykstes, is net
rentmeesters, bestuurders - nooit eienaars in die
ware sin van die woord nie.
‘ God is wonderlik barmhartig - veral teenoor
die swakkes en die armes.
Die jubel-beginsels spreek die drie belangrikste
faktore in sosio-ekonomiese onreg aan: natuurlike
hulpbronne (die land); menslike hulpbronne (die
slawe); ekonomie (die skuld). Misbruik van hierdie
dinge het aanleiding gegee tot feitlik alle rewolusies
in die geskiedenis. Daarenteen wou God se instelling gereeld 'n normalisering en ontspanning
hiervan in Sy volk te weeg bring. Die speelveld
moes op 'n gereelde basis gelyk gemaak word. Die
armes moes nie te min hê nie, die rykes nie te veel.
‘ Die Here se volk moet Hom in Sy
barmhartigheid navolg.
Veral die rykes en magtiges was verantwoordelik
om die speelveld gelyk te maak. Politieke
rewolusies begin altyd onder in die sosiale
piramiede. Die oomblik as getalle opweeg teen
mag, bars die geweld los. Maar in die Here se volk
moet die normaliseringsproses andersom geskied
- van bo af onder toe. Dan geskied dit altyd
vreedsaam! Dan bring dit altyd waardering en
harmonie!
‘ Die jubelbeginsel se oproep tot vrymaking is
begrond in Gos se groot verlossingsdade.
Lev 25:55 spel dit uit: "Dit moet gedoen word omdat
die Israeliete my dienaars is. Hulle is my dienaars
omdat Ek hulle uit Egipte laat trek het. Ek is die
Here julle God." En Dt 15:15: "Jy moet onthou jy
was self 'n slaaf in Egipte en die Here jou God het
jou bevry. Dit is daarom dat ek jou vandag hierdie
bevel gee." Vrymaking, kwytskelding en herstel
moes dus blymoedige dankbaarheidsrespons
wees. Dis betekenisvol dat sowel die sabbats- as
jubeljare begin het op die Groot Versoendag - die
dag van sondevergiffenis en -verwydering.
‘ Die Here sorg vir Sy gunsgenote.
Nie alleen was die opslag van die onbewerkte
lande tot armes se beskikking nie; ook gehoorsame
rykes is van God se versorging verseker. Die laaste
oes van elke jaarweek sou genoeg oplewer om
twee jaar te oorleef (Lev 25:20-21). Die Here het
selfs méér belowe. Hy het gehoorsames van
welvaart verseker: "Gee vryelik aan jou broer wat
arm is, en moenie sleg voel omdat jy vir hom gegee
het nie, want juis omdat jy vir hom gee, sal die Here
jou God jou voorspoedig maak in alles wat jy doen
en aanpak" (Dt 15:10; vgl ook v.4-5).

DIE HERE SE GENADEJAAR

‘ In Nasaret sê Christus dat die beginsels van die
sabbats- en jubeljaar Sy Messiaanse koninkryk sal
karakteriseer. Dit sal nie net vir 'n jaar so wees nie,
ook nie net vir Sy tyd hier op aarde nie. Sy
koninkryk het vir ewig gekom - en hierdie
beginsels sal tot in ewigheid daarin geld.
‘ Hierdie waarheid laat talleNuwe Testamentiese
uitsprake in plek val en het grootse implikasies vir
die burgers van die koninkryk van die hemele.
1. Diegene in Christus is vrygemaak.
Hulle is nie meer slawe van die vlees, die wêreld en
die Satan nie (Ef 2:1-10). Hulle is vry! Hulle swoeg
nie meer op die trapmeul van wettisisme nie, is nie
meer magteloos in 'n sondegreep nie, word nie
meer deur die vrees vir die dood geïntimideer nie.
2. Verlostes in Christus moet dit wat hulle
ontvang het jubelend aangee na andere.
Ons moet mense wees wat blymoedig vrymaak en
kwytskeld en uitdeel. Niks behoort immers in die
absolute sin aan ons nie. Dis ons Vader s'n.
Aangrypend skets die Here Jesus in Lk 6:27-36
hoe die praktiese uitlewing van die jubelbeginsels
tot uitdrukking kom. Só moet Sy dissipels wees en
leef! Hulle moet uitbundige uitdelers wees - van
hulp en aanvaarding en vergiffenis en stoflike
gawes. Selfs vyande moet toegegooi word met
barmhartigheid!
3. Hierdie jubelbeginsels geld wêreldwyd.
Nasaret wil opgewonde die Wonderseun uit hulle
midde vir hulleself opeis. Maar hulle stel net vir eie
gewin in Hom belang (23). Hy het egter vir alle
nasies gekom (24-27). Trouens, wie die jubelvoordele net vir hulleself wil hou, sal die seën
daarvan misloop. Só het dit met die Jode gegaan.
4. Die Messiaanse koninkryk bring volkome
herstel van alles wat die sondeval vernietig het.
Aan die hart van die Ou Testamentiese sabbats- en jubeljare was die beginsel van restorasie.
Christus, God se Laaste Adam (1Kor 15:45,
47), het gekom om dit wat Adam en Eva verloor het,
te herwin. Trouens, Hy het die loon wat Adam sou
kry vir volgehoue gehoorsaamheid, reeds finaal
verwerf. En Hy sal dit uiteindelik volkome
verwerklik. Daarom sal almal wat met Hom verenig
is, vrylik toegang hê tot die Boom van die Lewe
(vgl. Gn 2:9; 3:22-24; Eseg 47:7, 12; Op 2:7; 22:2,
14).
Nou reeds leef ware gelowiges in beginsel in
die jubeljaar. Maar 'n ewige jubeljaar, waarin al
bogenoemde beginsels 'n onafgebroke en volkome
belewingswerklikheid sal wees, wag op hulle!

DIE GAATJIE IN DIE OOR

In Eks 21:5-6 en Dt 15:16-17 word voorsiening
gemaak vir die toewyding van 'n liefdeslaaf. Indien
'n slaaf te lief geraak het vir sy baas en nie wou
weggaan met die aanbreek van die sabbatsjaar nie,
kon hy homself vrywillig vir so 'n baas gee. Hy
moes dan teen 'n deurkosyn gaan staan en die
baas moes 'n gaatjie deur sy oorlob steek tot in die
hout. Dit sou die teken wees van vrywillige
liefdesoorgawe en slawediens.
Dis die wonder van verlossing in Christus. Ons
is nie meer slawe nie, maar kinders van God. En
tog, tóg, begeer ons niks méér nie as om ons Here
met alles in ons te dien nie! Hy het Sy wette op die
tafels van ons harte geskryf. Ons is liefdeslawe!
Het jy 'n gaatjie in jou oor?


Nico van der Walt




* Nico v/d W alt on dersk ryf die histo riese, inte rnasiona le en
reformatoriese 1689 Ba ptistebelyd enis, asook die Be lyde nis van Sola 5, 'n
assosias ie van Godgesentreerde evangeliese gelowiges in Afrika suid van
die ewenaar.
* Subskripsies, adresveranderings, kansellasies en korrespondensie:
Postnet Suite No.148, Privaatsak X 1, Northcliff, 2115. Suid-Afrika.
E: nico.van derwa lt@reform ed.org.za Tel. 082 848 9396.
* Ge reeld word 'n pree k/stu diestuk soos hierdie wêreldwyd per e-pos
ges tuur aa n m ens e wa t dit persoon lik aange vra het.
* Ge en k opie reg. Duplise er ge rus. Of stuur e lektro nies verder.
* Pre ekopn am es: E: info@ nunide .org.za ; T: 012-808 3906
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 4116
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Wo Nov 20, 2019 11:01 am

Ek vertrou van harte dat hy nou gaan werk. Indien nie, gooi ek handoek in. Maar ek is optimisties - ek het hom darem eers getoets.

Ek het begin om 'n webwerf te bou waarin ek dan die studies sal plaas - ook nuwe skryfwerk in die toekoms, wat julle dan self daar sal kan kry. Ek sal julle uiteraard op hoogte hou.

Die hele probleem is dat ek AH61 geskryf het op 'n splinternuwe Apple rekenaar wat ek pas persent gekry het (ek voel soos 'n man wat nou in 'n Rolls Royce rond ry). Maar die rekenaar wil nie Word Perfect laai nie, die skryfprogram waarmee ek al meer as 20 jaar werk ('n beter en meer betroubare skryfprogram, glo ek steeds, is daar nie). Saam met die nuwe masjien het ek nou MSWord 2019 gekry (wat min van julle seker al het). Wat ek nou gedoen het, is om die MSW '19 terug te "spoeg en plak" in MSW 2010 (daar is nie 'n ander manier om die 2019 produk terug te kry in 2010 nie). En nou stuur ek die Herout vir julle in MSW2010, wat ek vertrou julle almal sal kan oopmaak. En net in geval party van julle nog steeds 'n probleem het, haak ek die dokument ook in PDF aan - die formaat wat ek nog altyd gebruik het.

Hartlike groete,

Nico v/d Walt

nico@dievanderwalts.co.za
www.facebook.com/nico.vanderwalt.73


**************************************************


ANTIPAS HEROUT

Antipas, My getroue getuie (Op 2:13)

No. 61

Romeine 5:12-21


DIE WATERDIGTE LOGIKA VAN DIE EVANGELIE


Nico van der Walt

-o0o


Die idee van toerekening (Eng. imputation) is fundamenteel belangrik in die Heilige
Skrif en absoluut noodsaaklik vir 'n behoorlike verstaan van die
evangelieboodskap. As sodanig is dit noodsaaklik vir gespierde geloof en
Christenskap. Dis 'n idee wat reeds in die Ou Testament belangrik is, maar baie diep
gewortel is in die Nuwe Testamentiese openbaring en aan die hart lê van redding in
Christus. Kom ons besin bietjie daaroor.
Toerekening in die Ou Testament
Die Hebreeuse begrip, hashab, dra die basiese idee om 'n oortuiging te hê, of om 'n
oordeel te te vel (soos in 'n hofsaak).
+ In Lev 7:18 word díé woord vertaal met om met welgevalle aan te neem (OAV),
of om as 'n offer te aanvaar (NAV). Die offeraar sal die voordeel van die offer verbeur
as hy op die derde dag daarvan eet. Die versoening wat dit vir hom moes meebring sal
nie aan hom toegereken word nie.
+ Dieselfde idee word in Gen 31:15 aangetref. Ragel en Lea verwyt vir Jakob dat
hy hulle as vreemdelinge beskou – oftewel as vreemdelinge ag.
+ In Num 25 lees ons hoe Pinehas 'n Israeliet en 'n Midianitiese vrou teregstel
terwyl hulle besig is met geslagsgemeenskap. Psalm 106:3031 verwys terug na hierdie
gebeurtenis, en sê dan dat dit van geslag tot geslag vir Pinehas as geregtigheid gereken
sal word.
Toerekening in die Nuwe Testament
Die ooreenstemmende Griekse begrip is logizomai. Die woord is vir alle praktiese
doeleindes 'n sinoniem van die genoemde Hebreeuse woord. Dit beteken om te beskou,
om as iets te ag, om te reken, om te evalueer.
+ In Hand 19:27 (OAV) spreek Demetrius die vrees uit dat Timoteus en Erastus se
prediking sal meebring dat die tempel van Diana as niks gereken (OAV) sal word.
+ In 2Tim 4:16 spreek die apostel die vertroue uit dat God sy broers se dislojaliteit
teenoor hom nie vir hulle sal toereken nie. Die idee is dat die Here dit nie teen hulle sal
hou nie.
+ Hierdie begrippe het 'n tegniese begrip geword in die handelswêreld: om te
debiteer, of te krediteer.
As 'n persoon geld iewers belê het, is dit hom toegereken – sy rekening is met die
bedrag gekrediteer.
En as iemand iets op skuld gekoop het, is ook dít hom toegereken. Hy het dan
– soos vandag – 'n staat ontvang met die verskuldigde bedrag daarop geskryf. Die
bedrag is teen sy rekening gedebiteer. Wanneer hy dan sy skuld gaan vereffen het, het
die winkelier daardie einste staat gevat en dit gekanseleer deur twee parallelle strepe
daaroor te trek en tussenin die woord tetelestai te skryf. Dit het beteken dat die rekening
ten volle opbetaal was. So 'n gekanselleerde staat sou dan dien as so 'n man se
kwitansie, en is as sodanig beskou as daar dalk 'n dispuut sou ontstaan.
Let daarop, wat hierdie tegniese gebruik van logizomai betref, praat ons nie bloot
van subjektiewe sentimente nie – soos dit dikwels die geval is as mense argumenteer
en sterk opinies uitspreek. Nee, hier gaan dit oor iets wat objektief, feitelik, formeel en
juridies vas en bindend is.
+ Presies hierdie Griekse woord, tetelestai (dit is volbring), was die laaste woord wat
die Here Jesus aan die kruis uitgeroep het voordat Hy gesterf het – die skuld van almal
vir wie Hy gesterf het was eens en vir altyd ten volle betaal! Waarlik, om hierdie vier
lettergrepe (TE-TE-LES-TAI) roteer die ganse geskiedenis vir tyd en vir ewigheid. Op
Golgota is die skuld van miljoene mense volkome opbetaal!
+ Net 'n laaste opmerking wat hierdie tegniese gebruik van logizomai betref. Wat
ons so pas bedink het, is van die allergrootste belang as mens die evangelieboodskap
wil verstaan. Want dis presies met hierdie idee wat die Nuwe Testament werk as dit een
van die mees fundamentele en wonderlike Bybelse leerstukke vaslê: regverdiging deur
die geloof alleen.
Die begrip, logizomai, is van fundamentele belang as ons die evangelie behoorlik
wil verstaan. Die begrip word teologies-tegnies op drie maniere in die Nuwe Testament
gebruik – en die een is so ononderhandelbaar belangrik soos die ander. Ons moet,
moet, móét dit verstaan.

Romeine 5:12-21 is die Bybel se locus classicus hieroor. Lees die paragraaf
aandagtig deur – desnoods 'n paar keer, en dalk in verskillende vertalings. Só belangrik
is hierdie tien verse dat talle Skrifverklaarders dit as die hart van die Romeinebrief
beskou.
Anders Nygren sê bevoorbeeld in sy bekende kommentaar: "the point where all
the lines of Paul's thinking converse, both those of the preceding chapters and those of
the chapters to follow." En Martyn Lloyd-Jones verwys na hierdie gedeelte as "the very
heart and centre" van die brief.
1. Die eerste mens, Adam, se sondeskuld is aan sy ganse nageslag
toegereken – dus aan die hele menslike geslag.
Let veral op die begrip "toegereken" in Rom 5:13 (Gr. logizomai). Adam se sondeskuld
is aan alle mense gedebiteer. Alle mense is vanaf ontvangenis in die moederskoot deel
van die gevalle en sondige mensheid. Juridies is hulle voor God presies net so skuldig
soos Adam na die sondeval. Elke baba wat gebore word, word in 'n gevalle mensheid
onder God se oordeel ingebore. Ons praat van die erfsonde. Dis waarom redding vir een
en elke mens nodig is. En presies dit is die rede waarom alle mense sterf. Selfs
ongebore babas kan sterf. Vyf keer in v.15-19 word die dood en daaropvolgende
veroordeling van alle mense gewyt aan die een sonde van die een mens, Adam. Daar
is 'n onbetwisbare en onontkombare solidariteit tussen Adam en sy ganse nageslag,
sonder uitsondering. Adam het as ons verteenwoordiger gesondig.

Nou is daar baie mense wat sukkel om dit te verstaan. Kom ek gebruik 'n
moderne illustrasie:
In 'n sin kan die Tweede Wêreldoorlog direk en volledig gewyt word aan die
diaboliese magsug en waansin van één man – Adolf Hitler. Dit het uiteindelik gelei tot
die Tweede Wêreldoorlog, tot die lyding en dood van miljoene mense, tot die
vernietiging van ganse stede en tot enorme internasionale, sosiale en filosofiese
verskuiwinge. Eén man!
+ As hierdie toerekening die enigste gebruik van logizomai in God se Woord was,
was die ganse mensheid as geheel – sonder uitsondering van Adam en Eva af tot
vandag toe – algeheel sonder God en sonder hoop. Dan was ewige geskeidenheid van
God ons onontkombare lot. Dan was ons presies in die posisie van die gevalle engele
– geen mootlikheid van uitredding nie.
Maar dis nie die enigste manier waarop God se Woord hierdie Griekse term
gebruik nie. Laat ons die Here nooit ophou dank daarvoor nie! In 1Kor 15:22 staan
geskryf: "Want soos almal deur Adam sterf, so sal almal in Christus lewend gemaak
word."
2. Jesus Christus het as "tweede mens" n– gekom sodat al die sondeskuld
van alle mense wat sy Vader aan Hom toevertrou het, aan Hom toegereken kon
word. Hy moes die totale en ewige oordeel ondergaan wat hierdie begenadigdes
daarsonder sou verduur het.
Let weereens op die woord toegereken hierbo. Die begenadigde uitverkorenes se
sondeskuld is aan die mens Christus Jesus – die Hoof en Adam van God se nuwe
skepping – toegereken, gedebiteer. En die totale skuld – elke kriesel daarvan – het Hy
betaal! Hierdie vloek wat die Seun gedra het, het meegebring dat geen straf uitstaande
is vir die begenadigdes nie. So sal dit tot in alle ewigheid wees! (1Pet 2:24).
+ Dis al in die Ou Testament voorsien. Presies dít is wat die offerdiens wou
tuisbring. En Jes 53 skryf: "… die Here het ons almal se sonde op Hom laat afkom" (v.6).
En v.12: "… Hy (het) die sondes van baie op hom geneem …" (v.12). Dink maar aan
Petrus se eggo van hierdie waarheid: "Hy het self ons sondes in sy liggaam aan die kruis
gedra …"
+ Nêrens word hierdie waarheid beter uitgedruk as in 2Kor 5:21 nie: God het Hom
wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak. Die woord "toereken" word weliswaar nie in hierdie vers gebruik nie, maar die konteks maak dit baie duidelik dat dit
presies is wat Paulus in gedagte gehad het. In v.19 skryf hy dat God die redding van
sondaarmense moontlik maak deurdat Hy hulle hul oortredinge nie "toereken" nie.
+ Die vloek wat die Seun gedra het het meegebring dat geen straf uitstaande is vir
die begenadigdes nie. So sal dit tot in alle ewigheid wees!
+ Hoe het hierdie uitruiling plaasgevind? Persoonlik het Christus nie 'n sondaar
geword nie. Hy het nooit gesondig nie.
Nee! Maar Hy het diegene wat aan Hom toevertrou is se plek juridies ingeneem.
Hy het hulle plaasvervanger geword. Aan die kruis het Hy hulle verteenwoordig. Hy het
die straf wat hulle toegekom het namens hulle gedra. Daar is Hy in hulle plek
tereggestel. Glashelder duidelik beteken dit dat daar geen oordeel meer uitstaande is
vir diegene wat "in Christus" is nie.
3. Aan elke sondaarmens wat in volle geloof en totale afhanklikheidsvertroue
in Christus in vlug, word Jesus Christus se volkome gehoorsaamheid toegereken
– sy gehoorsaamheid aan sy Vader.
Sien jy weer die woord, toegereken! Dis om met Christus se volkome en absoluut heilige
gehoorsaamheid, oftewel sy geregtigheid, gekrediteer te word!
En dit – niks minder nie – is die begenadigde se status in God se boeke! Omdat
dit Christus se geregtigheid is, is dit in elke opsig volmaak en onomkeerbaar vir tyd en
ewigheid.
+ Ook hierdie waarheid word reeds in die Ou Testament voorsien. Dit is ingebed
in een van die name waarmee God Homself openbaar: Yahweh Tsidkenu. Hy is die
Here, ons geregtigheid (Jer 23:6; 33:16). Jesaja 61:10 sê dat die Here sy geliefdes met
geregtigheid bedek. Hy trek dit soos klere vir hulle aan.
+ Soos altyd weer blom hierdie waarheid oop in die Nuwe Testament.
= So stel Rom 3:21-22 dit: "Maar nou is die geregtigheid van God
geopenbaar sonder die wet … die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in
Jesus Christus vir almal en oor almal wat glo …" (OAV).1
= Ook Fil 3:7-11 leer dit: "Maar wat vir my 'n bate was, beskou ek nou as verlies ter wille van Christus … sodat ek Christus as bate kan bekom, en in Hom bevind
kan word, nie met my geregtigheid op grond van die wet nie, maar met die regverdiging
deur geloof in Christus – die regverdiging wat van God kom deur die geloof … dat ek so
die opstanding uit die geloof kan bereik."
Let op dat Paulus sy eie geregtigheid (die geregtigheid wat deur die wet kom) stel
teenoor die geregtigheid wat deur die geloof in Christus kom. Ware geregtigheid, sê hy,
is dus nie bereikbaar deur wetsonderhouding nie, maar is slegs "in Christus" en "deur
geloof" as genadegeskenk bekombaar.
Hoe duidelik leer die res van die Nuwe Testament dit nie!
= Terug na Rom 5:12-21. Die tien verse werk met die parallel tussen Adam
en Christus. Net soos die eerste Adam se optrede sy hele nageslag ten diepste raak,
so raak die "laaste Adam" se werk almal wat deur die geloof met Hom verenig is ten
diepste. Adam se mislukking het vir die ganse mensdom die dood (v.15) asook oordeel
en veroordeling (v.16) gebring. Daarenteen bring Christus se middelaarswerk God se
veel oorvloediger genade (v.15) en regverdiging (v.16, 17, 18, 19). Diegene wat deur
ware geloof met Christus verenig is, is dus ontvangers van God se genade en geniet
voor Hom die status van regverdiges.
= Romeine 5:18-19 is 'n voortsetting van v.12 (v.13-17 is as 't ware in
hakies).2 Nogeens herhaal Paulus dit: "So het daar ook deur die een mens se
gehoorsame optrede vir alle mense3 regverdiging tot die lewe gekom (v.18)." En in v.19
wil hy hierdie waarheidspen nóg dieper inslaan, sodat niemand hieroor onseker sal wees
nie: so "sal deur die gehoorsaamheid van die Een baie mense geregverdig word." Net
soos Adam se sonde aan ál sy afstammelinge toegereken (gedebiteer) word, net so
word Christus se gehoorsame geregtigheid toegereken (gekrediteer) aan almal wat deur
geloof met Hóm verenig is!
'n Toeknoop van die sakkie (durf ek dit wéér herhaal?)
Elkeen wat deur 'n ware geloof met Christus verenig is, geniet in God se boeke 'n
dubbele status. Dit is volledig te danke aan die laaste Adam - die Hoof van God se nuwe
mensheid - se volkome middelaarswerk namens diegene wat die uitverkiesende Vader
aan Hom toevertrou het. Hierdie werk van Jesus Christus het twee komponente – die
een so noodsaaklik soos die ander.
Negatief geniet elkeen wat deur die geloof geregverdig is "in God se boeke" die
status van 'n persoon wat nooit gesondig het nie. Alle straf is volkome gedra; alle skuld is betaal. Daar is niks uitstaande nie. Die saldo is nul!
Maar dis net die helfte van die saak. Bogenoemde sou so 'n gelowige net weer
plaas in die posisie waar die eerste mens voor die sondeval was – skuldvry, maar
verantwoordelik om deur gehoorsaamheid die loon te verdien. Die mens moes immers
destyds deur volgehoue gehoorsaamheid tydens 'n proeftydperk God se volkome loon
verdien (hoe lank dit sou duur weet ons nie). Die eerste mens het tragies misluk!
Net so is die "laaste Adam", die "tweede mens" (1Kor 15:45-47) weer voor die
toets van gehoorsaamheid geplaas. Hy het egter enduit volkome gehoorsaam gebly. En
presies soos die eerste Adam se skuld aan sy nageslag toegereken is, word die laaste
Adam se volkome gehoorsaamheid, oftewel geregtigheid, aan elkeen wat deur die
geloof met Hóm verenig is, toegereken. Hulle word "in God se boeke daarmee
"gekrediteer" – hulle geniet dieselfde juridiese status as die Seun. As sodanig word hulle
onomkeerbaar en onbevraagtekenbaar saam met hulle Hoof erfgename van die
volmaakte en onverganklike skepping wat Adam en Eva sou ontvang het indien hulle
gehoorsaam gebly het. Presies dit is wat God se Woord bedoel as dit praat van
regverdiging deur geloof alleen.
+ Mag ek ook dít nog 'n keer beklemtoon: Regverdiging is objektief, dis juridies, dis
ons saldo in God se boeke. Dis nie subjektief nie, nie 'n ervaring as sodanig nie.
Regverdigmaking en heiligmaking is inderdaad onskeibaar verbonde (heiligmaking volg
sonder uitsondering in die voetspore van regverdigmaking). Maar die twee elemente van
die verlossingsproses móét onderskei word. Hier en nou in ons lewens worstel almal
immers nog met oorblywende sonde – helaas dikwels onsuksesvol. Regverdiging is hier
en nou 'n juridies status – op grond waarvan die ware gelowige in Christus geregtig is
op die ewige erfenis; heiliging is egter wel 'n ervaringsrealiteit.
Kom ek gebruik 'n illustrasie:
'n Fabelagtige ryk egaar verongeluk saam as hulle kinders nog klein is. Die
kinders is die enigste erfgename. Maar die fortuin word in trust belê en 'n toesighouer
aangestel. Hy betaal lewenskoste, skoolfooie, koshuisgeld – en wat ook al nodig mag
wees. Maar hy is 'n konserwatiewe en wyse man en bederf nie die kinders nie. Hulle leef
gevolglik nie anders as al die kinders om hulle nie – ten spyte daarvan dat hulle eintlik
skatryk is – maar net juridies, op die bank se boeke. Soos hulle egter mondig word, erf
elkeen sy of haar volle fortuin uit die boedel. Uiteindelik kan die volle oorvloed van die
erfporsie geniet word! Só ontvang gelowiges uiteindelik hul volle erfenis. Nie alles by
afsterwe nie. Wel wanneer hulle liggaamlik en verheerlik opstaan.
+ Kan jy nou sien? Die mense wat daaraan aanstoot neem dat die eerste Adam se sondeskuld aan hulle toegereken is, moet wéér dink. As dit kwansuis onregverdig is, wat
sê hulle van Christus se volkome gehoorsaamheid wat na Christengelowiges se
rekenings oorgeboek word?
Drie laaste opmerkings
+ God se belofte en toerekening van regverdiging was reeds in plek onmiddellik na
die sondeval en dwarsdeur die Ou Verbond. Sedert die sondeval is almal gered wat
vanuit hulle sondegebrokenheid in algehele en afhanklike geloofsvertroue in God se
verlossingsbeloftes ingevlug het – spesifiek God se belofte oor 'n komende en finale
Offerlam, wat veral verkondig is deur die offerdiens. Weliswaar was die belofte van so
'n Verlosser aanvanklik baie dof, maar tog is dit onmiddellik na die sondeval reeds gegee
– die nageslag van die mens wat die kop van die slang sou vermorsel (Gen 3:15).
Reddende geloof was van daardie oomblik af 'n gelowige vasgryp van hierdie
Messiaanse belofte – dof aanvanklik, maar met verloop van tyd al hoe duideliker. En
natuurlik, net soos steeds die geval, sou só 'n geloof – gegee dat dit eg en lewend was
– tot 'n gehoorsame lewe aan God gelei het.
+ Almal wat in Christus die ewige lewe erf, sal nie erf wat die eerste mens voor die
sondeval gehad het nie. Hulle sal ontvang wat Adam en Eva sóú geërf het indien hulle
enduit gehoorsaam aan die proefgebod gebly het – 'n loon, 'n volheid 'n saligheid, veel
heerliker as wat hulle voor die sondeval geniet het (Bybelse logika sinspeel daarop dat
God die proefgebod mettertyd sou opgehef het – indien natuurlik, die mens enduit
gehoorsaam gebly het).
Na die sondeval – mislukking in die toets – en ruïnering van die skepping, het
God 'n nuwe skepping daargestel, met 'n nuwe Adam. Die tweede Persoon van die
Goddelike Drie-eenheid het mens geword. Hy is die tweede Adam. Nee! Hy is die "laaste
Adam", omdat daar nooit weer 'n Adam ná Hom nodig sou wees nie (1Kor 15:45-47).
Reeds vir millennia is hierdie nuwe skepping aan 't gestalte aanneem. Maar dis nog ver
van klaar af. Die afronding sal eers vervolmaak word wanneer hierdie laaste Adam op
die wolke terugkeer om die ganse skepping te kom herskep – 'n wonderlike dag wat elke
nuwe oggend 24 uur nader is!
+ Inbegrepe in die laaste Adam se gehoorsaamheid lê die waarborg en sekerheid
dat ook die gevalle skepping (Gen 3:17-19) volkome herstel sal word. Wonderlik is die
uitspraak van Rom 8:19-22. Let veral op v.21: die skepping sal vrygemaak word "van
verslawing aan die verganklikheid" en so die vryheid smaak wat die heerlikheid van God se kinders sal kenmerk.
Slot
There are but two men standing before God – Adam and Christ – and between them
these two men have all other men hanging from their girdles.

-oOo


• Nico van der W alt onderskryf die historiese, internasionale en reformatoriese 1689
Baptistebelydenis (soos meeste Gereformeerde Baptiste wêreldwyd), asook die Belydenis van Sola 5, 'n
assosiasie van Godgesentreerde evangeliese gelowiges en gemeentes in m eer as 'n halfdosyn lande in
Afrika suid van die ewenaar.
• Gereeld word 'n preek of studiestuk soos hierdie wreldwyd en gratis in Afrikaans en meermale in
Engels per e-pos gestuur aan m ense wat dit persoonlik aangevra het.
• Subskripsies, adresveranderings, kansellasies en korrespondensie: Postnet Suite No. 148,
Privaatsak X1, Northcliff, 2115, Suid-Afrika; E: nico.vanderwalt@reformed.org.za; Tel. 082 848 9396.
• Blogs: www.e-preke.blogspot.com (plus nog 4 blogs - adresse by genoemde adres)
• Nico van der W alt het aan die Universiteit van Stellenbosch studeer en daarna vir 'n dekade as
Siviele Ingenieur gewerk (as konstruksieingenieur en universiteitsdosent). Na 'n radikale Christelike
bekering en daaropvolgende teologiese studie aan die Potchefstroomse Universiteit, was hy vir ongeveer
drie dekades veral stigterspredikant van twee gemeentes in die Vaaldriehoek en Pretoria. Hy was ook vir
'n stuk of twaalf, dertien jaar 'n dosent aan die Lynnwoodrif Bybelskool. Die afgelope paar jaar wy hy
meeste van sy tyd aan skryfwerk en prediking waar hy ook al uitgenooi word.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 4116
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Wo Dec 04, 2019 11:27 am

Nico Van Der Walt <nico@dievanderwalts.co.za>


ANTIPAS HEROUT

Antipas, My getroue getuie (Op 2:13)


Hand 2:37-42

" HOE WORD MENS 'N CHRISTEN ? "

Die basiese patroon op die Pinksterdag in 'n neutedop


Nico van der Walt


Op die Pinksterdag word die groot belofte van die Ou Testament 'n werklikheid. Die verhoogde Christus ontvang van Sy Vader die mandaat om die Heilige Gees uit te stort op Sy agtergelate gemeentetjie - en Hy doen dit met Messiaanse volmag en gesag (Hand 2:1-13)!
Petrus begin dan preek vir die skare (Hand 2:14-36). Dis 'n besondere preek - 'n Geesvervulde preek vol oortuigingskrag. Dit lei daartoe dat talle van die mense vra wat hulle te doen staan.
Petrus se antwoord is nogeens Geesvervuld en daarom vol gewigtige betekenis (Hd 2:37-41). Dis na hierdie antwoord wat ons nou nader wil kyk.

(37) Toe hulle dit hoor, is hulle diep in die hart getref en het vir Petrus en die ander apostels gevra: "Wat moet ons doen, broers?" (38) Petrus antwoord hulle: "Bekeer julle, en laat elkeen van julle in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van julle sondes gedoop word, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang. (39) Want die belofte geld vir julle, en ook vir julle kinders, en vir almal wat daar ver is, almal wat die Here ons God na Hom toe roep (Hand 2:37-39, DAV)

Die effek van Petrus se preek (v.37)

# Vers 37 sê dat baie mense "diep in die hart getref" is (OAV). Met hierdie beskrywing wil Lukas twee dinge tuisbring:

* Eerstens: Petrus se woorde sny tot in die mense se "harte". Kennelik is dit 'n werk van die Heilige Gees, met ingrypende en blywende effekte.
Laat ons dit baie goed raaksien, hoewel die hele Bybel Gees-geïnspireerd is, geld dit by uitnemendheid van híérdie apostoliese antwoord. Petrus is pas vantevore op 'n ongeëwenaarde wyse kragtig met die Heilige Gees vervul.
Die woorde het dan ook inderdaad 'n lewensveranderede effek op die skare.
Feitlik altyd verwys die "hart" in die Bybel na die sentrum van 'n mens se wese en persoonlikheid - sowel die rasionele as die emosionele van wie en wat jy is. Dit sluit jou oortuigings, jou wil en jou begeertes in. Dis wie jy in essensie is.

* Tweedens: Die hoorders word "getref". Die werkwoord in die Grieks1 verwys na diep belewinge, sterk emosies. Dis 'n samestelling van die woord "om te steek" plus 'n intensiferende voorvoegsel. Die waarheidsevangelie oor Christus steek dus dwarsdeur die hoorders se harte.

# Duidelik besef die skare dat hulle is skuldig voor God staan. Vandaar hulle vraag oor wat hulle te doen staan.

Petrus se antwoord (v.38-39)

'n Tweeledige bevel

# Eerstens, die mense moet hulle bekeer.
Die werkwoord, om te bekeer,2 dui ten diepste op 'n verandering van oortuiging, 'n radikale paradigma-verskuiwing, 'n kopswaai, 'n nuwe bril waardeur gekyk word. En dit kom noodwendig tot uitdrukking in 'n totale prioriteits- en dus lewenswending - deur 180 grade.
Johannes die Doper (Matt 3:2) en die Here Jesus (Matt 4:17) het die noodsaak van bekering gepreek. En nou volg die apostels hulle puntenerig hierin (Hand 3:19; 8:22; 17:30; 20:21; 26:20).
Omdat ons nie anders kan as om volgens ons oortuigings te handel nie, kom Bybelse bekering noodwendig tot uitdrukking in 'n lewensommekeer. Hierdie radikale omdraai het twee kante.
* Negatief sal iemand wat hom of haar Bybels bekeer altyd wegdraai van sonde af. Daar sal dus 'n rugkeer wees op die vlees se aandrange, die wêreld se suigkragte en die Duiwel se verleidinge.

* Positief sal so 'n persoon altyd heendraai na Christus toe. En dit het ten minste drie komponente:
Hy (of sy) sal homself vanuit sy geestelike bankrotskap algeheel aan Christus en Sy volmaakte middelaarswerk toevertrou.
Hy of sy sal die beloftes wat God belowe aan almal wat in Sy Seun in vlug vir homself persoonlik toe-eien.
Hy of sy sal hom- of haarself enkelhartig en ongekwalifiseerd aan Christus persoonlik as Koning toewy.

* Bybels gaan hierdie lewensommekeer altyd tot 'n mindere of meerde mate gepaard met hartseer en verootmoediging oor jou sondemislukkings en -rebellie van die verlede. Dit is meer as net interessant dat die betrokke Griekse woord amper konsekwent in die Septuaginta (die voor-Christelike Griekse vertaling van die Ou Testament) gebruik word om die Hebreeuse woord te vertaal wat beteken om jouself te vertroos.1

# Tweedens, die mense moet hulle laat doop.
Vantevore het hulle Christus verwerp. Nou moet hulle hulself verneder deur hulle formeel, openlik en onomkeerbaar as dissipels aan Hom toe te wy. Dit gebeur as iemand hom of haar in die Naam van Jesus Christus laat doop.
Die doop simboliseer die dopeling se afwassing van sonde. Maar daarbenewens dui dit in 'n neutedop op, enersyds, die begrafnis van die ou mens in die eerste Adam en die sondige lewe wat daarmee saamgehang het, en, andersyds, op die opstanding van die nuwe mens in die laaste Adam (1Kor 15:45-47) en die lewe van geregtigheid wat sal volg.
As sodanig beteken die doop ten minste vier dinge: dit geskied in gehoorsaamheid aan Christus se opdrag en gesag; dis 'n onderskrywing van Sy leer; dis 'n vertroue in Sy verdienste; dis 'n oorgawe aan Sy eise. Dis 'n gelofte om Hom steeds te gehoorsaam en Sy eer na te jaag.

* Die feit dat Petrus die doop insluit by hierdie uiters gewigtige en gesagvolle bloudruk-opdrag mag ons nie miskyk nie. Die Geesvervulde apostel, met die geïnspireerde gesag wat op hom rus, ag die doop duidelik nie 'n geringe saak nie. En daarom mag geen ernstige Christen dit van mindere belang beskou nie.
Dis sekerlik vir sommige Bybellesers 'n verassing. Ons leef immers in 'n tyd waarin die belangrikheid van die doop deur baie Christene (moet ek dalk skryf, "Christene"?) gering geskat word. Die kwessie is vir talle selfs 'n verleentheid en hulle vermy die onderwerp liefs. Dis sekerlik te wyte aan die feit dat 'n baie groot persentasie van mense wat as babas gedoop is, die geloof geringskat of selfs verwerp as hulle volwasse word. Dis voorts te wyte aan die feit dat baie wat hulle as volwassenes laat doop, dit sonder die nodige erns doen (dikwels bygelowig) - en wat gevolglik daarna eenvoudig voortgaan met 'n wêreldgelykvormige lewenstyl. Laasgenoemde het ook baie te doen met die goedkoop evangelie wat in baie kringe aan die orde van die dag is, asook die najaging van blote getalle. Dit alles het meegebring dat die doop in baie gemoedere skokkend gering geag word.
Maar kennelik was dit nie só in die geïnspireerde apostoliese beoordeling op die Pinksterdag nie! En soos die apostels en hulle medewerkers voortgegaan het met verkondiging van die evangelie het hulle konsekwent en sonder uitstel bekeerlinge gedoop.
Ook het die Here Jesus die doop nie as onbelangrik geag nie. Hyself is gedoop. En dis ook deel van sy groot opdrag aan sy gemeente van alle eeue. Nee, laat ons onsself nie skuldig maak aan 'n geringskatting van hierdie verordening van die Here nie!
Ja, ek weet omstandighede is dalk anders vandag - baie. Goedkoop "Christenskap", voorbarigheid wat heilige sake aangaan, oppervlakkige bygeloof en blote formalisme is algemeen aan die orde van die dag. Daarom is baie gemeentes versigtig om té oorhaastig te doop. Eintlik tel ek self onder diesulkes. Maar wat ek so pas geskryf het, dwing my om hierdie saak weer onder die loep te neem: was ek nie dalk té konserwatief in die verlede nie?

'n Tweeledige belofte

Vir diegene wat aan die dubbele opdrag gehoorsaam is, is daar 'n dubbele belofte: sondevergiffenis en ontvangs van die Heilige Gees.

# Hierdie twee beloftes is gekoppel aan beide opdragte: bekering en doop.

* As ons praat van so 'n koppeling, word dit nie rigoristies en onverbreekbaar bedoel nie. Sekerlik is daar al talle gered wat nooit gedoop is nie. Dink maar aan die misdadiger wat saam met Jesus gekruisig is as 'n voorbeeld.1 En sekerlik het dit deur die geskiedenis gebeur.

* Nêrens suggereer die Nuwe Testament dat die bloot formele en sakramentalistiese ondergaan van die doop op sigself sondevergiffenis en ontvangs van die Gees tot gevolg het nie. Maar ewe min het ons die reg om aanspraak te maak op die beloftes as ons die doopopdrag geringskat en verwaarloos.
Dit gaan hier oor die normale ordes van die Here - wat ons nie die reg het om geweld aan te doen nie, gegee dat dit binne ons vermoë is om dit te gehoorsaam.

* Die "belofte" (OAV) is nie net vir die groep mense op wie die Heilige Gees geval het nie (39). Petrus doen besondere moeite om te beklemtoon dat dit 'n historiese en universele trefwydte het. Dit is vir ál sy luisteraars (wat aan die voorwaardes voldoen), en vir hulle "kinders",2 en "vir almal wat daar ver is" (nie net Jode nie, maar ook vir die heidene).3
Die belofte geld dus sonder onderskeid. Maar dit geld nie sonder uitsondering nie, want Petrus gaan onmiddellik voort in v.39 met 'n uiters belangrike kwalifikasie: dit geld vir "almal wat die Here ons God na Hom toe sal roep."

Die Here se nuwe gemeenskap (40-41)

# In v.40 sê Lukas dat bogenoemde nie al was wat Petrus gesê het nie. Hy het nog baie ander woorde gepraat - woorde van erns en aansporing. En die essensie van sy oproep? "Laat julle red tussen hierdie ontaarde mense uit."
Dis belangrik om raak te sien dat Petrus nie bloot pleit vir 'n oppervlakkige en individuele bekering nie - iets wat gou-gou en stil-stil afgehandel word in die privaatheid van my eie wêreldjie. Nee, nee, dit gaan hier oor 'n lewenslange en totale toewyding aan en vertroue in Jesus Christus - met geen agterdeur wat oopgehou word nie.

# Hy pleit vir 'n emigrasie vanuit die kring van die "ontaarde mense". Hy dring aan op 'n losmaak van en 'n rugkeer op die gevalle wêreld wat erg verbuig is ná die sondeval. Dis dus 'n oproep om te vlug vanuit die mensheid onder God se toorn.
Maar dit impliseer noodwendig ook die immigrasie in 'n ander mensheid in. [En laat ons onthou, voor God is daar net twee menshede - die ou mensheid in Adam, en die nuwe mensheid in Christus.] Onderwerping aan Koning Jesus hou dus in dat ek my toewy aan Sy volk - Sy ware bruidsgemeente.

# Daar is 'n verstommende respons op Petrus se pleidooi (41). Drieduisend mense neem die evangelieboodskap aan. Hulle kom tot geloof, ondergaan 'n radikale kopswaai, laat hulle doop, en voeg hulle by die Jerusalemse gemeente.

Enkele gevolgtrekkings en implikasies

1. Openbarings-histories is Pinkster 'n unieke gebeurtenis. Dis 'n eenmalige, maar enorme tree vorentoe in God se heilsplan.
Maar die uniekheid van Pinkster beteken nie dat daar geen lesse en Geesgeïnspireerde voorskrifte vir ons in die Pinkstergebeure sit nie. Inteendeel! Sekerlik moet Petrus se prediking en aanslag op die Pinksterdag as iets van 'n normatiewe evangeliseringsriglyn vir ons dien.
Natuurlik praat ons nie van 'n slaafse navolging van dit wat daar gebeur het nie. Daar heers immers by elke situasie 'n ander stel omstandighede. Dit gaan dus nie oor 'n simplistiese kopiëring van Handelinge 2 nie.
Maar sonder twyfel word hier groot beginsels en riglyne in plek geplaas wat ons nie durf geringskat nie. Dis omdat so 'n mistasting male sonder tal deur die kerkgeskiedenis, asook vandag, aan die orde was en is, dat die institusionele kerk in vele opsigte ontaard het om die Godonterende gestaltes aan te neem soos dit in soveel kringe vandag die geval is.

2. Laat ons nie die apostel se Christus-gesentreerdheid in sy prediking miskyk nie. Hy gee baie aandag aan Jesus se kruis en opstanding. Wat die historisiteit daarvan betref, beroep hy hom op 'n dubbele getuienis.
Eerstens is daar die getuienis van die Ou Testament. Kruis en opstanding was vervulling van talle profesieë (Petrus verwys na Ps 16, Ps 110 en Joël 2).
En tweedens is daar die getuienis van die apostels self (2:32).
Só moet ook ons preek. Maar omdat ons nie oog- en oorgetuies is nie, is ons algeheel afhanklik van die apostels se getuienis. Ons moet bloot in afhanklikheid van die Gees hulle eggo's wees. Prediking is Woordverkondiging en -uitleg!
3. Voorts verkondig Petrus die beloftes wat die Here gee vir mense wat opreg na Hom toe kom. Daar is twee beloftes. Die vergewing van sondes en die gawe van die Heilige Gees.
Maar hierdie gawes word nie sonder meer gegee nie. Daar is voorwaardes aan verbonde. Innerlik dring die Here aan op bekering. En uiterlik is daar die vereiste van die doop.Sáám is die twee dinge die uitdrukking van ons geloof - wat ons vanuit die ou mensheid verplaas na die nuwe heilsgemeenskap van Christus.
Bekering en doop het enorme implikasies. Dis die aanneem van 'n nuwe Koning, 'n nuwe volk, 'n nuwe burgerskap, 'n nuwe kultuur. Dis 'n besliste en ingrypende verplasing van lojaliteit, trou en toewyding. Dis om jou openlik te skaar by Jesus se dissipels. Dit is om vanuit dit wat oud en korrup is (NIV), doelbewus en baie beslis oor te stap na dit wat nuut en in die proses van redding is (vgl. 2:47).
Die doop is soos eedaflegging tydens naturalisasie. Dis 'n publieke en formele identifisering met Christus en met Sy gemeente. Die dopeling moet dus weet dat hy of sy van daardie oomblik af 'n vreemdeling en 'n bywoner in hierdie wêreld is. Dis waarom dit 'n tipiese ervaring van gelowiges deur die eeue is: solank jy ongedoop is, word jy op 'n manier deur die samelewing geduld. Maar die oomblik as jy formeel en publiek jou trou aan Christus bely, en jou lojaliteit na Sy gemeente verplaas, bars verwerping en selfs vervolging in felheid baie dikwels los. Dis asof mense aanvoel dat jy voor die tyd nog op twee gedagtes hink. Maar die oomblik as jy jou laat doop, weet hulle jy het die stuk niemandsland na die ander kant van die linies finaal oorgesteek.

4. Op die Pinksterdag preek Petrus 'n viervoudige boodskap.
Dit behels twee gebeurtenisse (Christus se dood en opstanding), soos bekragtig deur twee getuies (die profete en die apostels), op grond waarvan die Here twee beloftes maak (sondevergiffenis en die gawe van die Heilige Gees), op voorwaarde dat ons twee opdragte gehoorsaam (bekering en doop).
Ons het geen reg om hierdie viervoudige apostoliese evangelie te versnipper nie. Wat God saamgevoeg het, mag geen mens skei nie. God se heilsboodskap is 'n geïntegreerde eenheid.
Ons durf nie kruis en opstanding van mekaar lossny nie. Sonder die eerste kon die laaste nie plaasvind nie; sonder die laaste was die eerste tevergeefs (1Kor 15:12-20).
Ons durf nie Ou en Nuwe Testamentiese getuienis van mekaar lossny nie. Sonder die eerste is die laaste onverankerd; sonder die laaste loop die eerste op niks uit nie.
Ons durf nie sondevergiffenis en die gawe van die Heilige Gees van mekaar losmaak nie. Sonder die eerste is die laaste onmoontlik; sonder die laaste geniet ons nie die voorregte van die eerste nie.
Ons durf nie bekering en doop van mekaar skei nie. Sonder die eerste mag die laaste nie; sonder die laaste is die eerste nog nie voltooi nie.

5. Ons mag nie 'n enkele komponent van die apostoliese proklamering oorboord gooi of selfs verwaarloos nie.
Die ware evangelie is 'n historiese boodskap (dit handel oor feitelike gebeure in die verlede). Dis 'n teologiese boodskap (soos deur die héle Woord van God verduidelik).
Dis 'n heilsboodskap (dit dra die belofte van verlossing).
Dis 'n gesagvolle boodskap (dit vereis van ons enkelhartige en onvoorwaardelike gehoorsaamheid).




Nico van der Walt onderskryf die historiese, internasionale en reformatoriese 1689 Baptistebelydenis (soos meeste Gereformeerde Baptiste dwarsoor die wêreld), asook die Belydenis van Sola 5, 'n assosiasie van Godgesentreerde evangeliese gelowiges en gemeentes in meer as 'n halfdosyn lande in Afrika suid van die ewenaar.
Gereeld word 'n preek of studiestuk soos hierdie wêreldwyd en gratis in Afrikaans en meermale in Engels per e-pos gestuur aan mense wat dit persoonlik aangevra het.
Subskripsies, adresveranderings, kansellasies en korrespondensie:
Postnet Suite No. 148, Privaatsak X1, Northcliff, 2115, Suid-Afrika;
E: nico.vanderwalt@reformed.org.za;
Tel. 082 848 9396.
Blogs: www.e-preke.blogspot.com (plus nog 4 blogs - adresse by genoemde adres)
Nico het aan die Universiteit van Stellenbosch studeer en daarna vir 'n dekade as Siviele Ingenieur gewerk (as konstruksieingenieur en universiteitsdosent). Na 'n radikale Christelike bekering en daaropvolgende teologiese studie aan die Potchefstroomse Universiteit, was hy vir ongeveer drie dekades veral stigterspredikant van twee gemeentes in die Vaaldriehoek en Pretoria. Hy was ook vir meer as 'n dekade 'n dosent aan die Lynnwoodrif Bybelskool. Die afgelope paar jaar wy hy meeste van sy tyd aan skryfwerk en prediking waar hy ook al uitgenooi word.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten