WAAROM GELOOF IK WAT IK GELOOF en WAAROM DOEN WE WAT WE DOEN IN ONZE KERK? (em.past. Peter Gerrets)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 4052
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

WAAROM GELOOF IK WAT IK GELOOF en WAAROM DOEN WE WAT WE DOEN IN ONZE KERK? (em.past. Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Do Jul 18, 2019 9:55 am

Peter Gerrets :

DONDERDAG 18-07-2019


WAAROM GELOOF IK WAT IK GELOOF
en
WAAROM DOEN WE WAT WE DOEN IN ONZE KERK?


Dát is mijn levensinstelling.
Dát is waarom ik op fb schrijf.

Op de dag van mijn doop door onderdompeling, de dag waarop ik voor God en voor de mensen belijdenis aflegde van mijn vertrouwen op Jezus’ volbrachte werk en mijn verlangen Hem na te volgen, kreeg ik twee opdrachten:

In de eredienst in de Waalse Hervormde Kerk in Amay om 09.00 uur preekte ds. Carl Ledune over het feit, dat een wedergeboren christen met de wind van de Geest meewaait. In de eredienst in de Waalse Hervormde Kerk in Seraing om 10.45 uur werd ik gedoopt samen met 7 andere medebroeders en medezusters.
Als dooptekst kreeg ik mee: “Maar gij hebt volharding nodig, opdat gij de wil van God doende, te verkrijgen hetgeen beloofd is”.

Let op de koers van de heilige Geest én blijf volharden in de wil van God.

Wel, dat houdt mij bezig.
Waar vind ik die wil van God?
In de Bijbel.
En luisterend in de stilte naar het spreken van God.

Zó toets ik het belijden van de gemeenten die ik heb mogen dienen. De Volle Evangelie Gemeente in Enschede, de Stichting Jong en Vrij, de Evangelie Gemeente Vredeheim in Rockanje, de Pinkstergemeenten Morgenstond in Den Haag en Zoetermeer, de Christengemeente De Schuilplaats in Den Haag.

Ja, ik kan kritisch zijn. Ik heb als Pinksterpredikant het dogma betreffende de doop in de heilige Geest en in vuur ter discussie gesteld. Dat elke christen in tongen kan spreken. De plaats van de vrouw in de gemeente.
Wat er geleerd werd over ziekte en genezing.
Ik ben voor het Sanhedrin gedaagd.
En gaan onderwijzen wat de Bijbel onderwijst.

Nu ik belijdend lid van de PKN ben, een Gereformeerde Bondsgemeente hier in Den Haag, stel ik vragen bij de zuigelingendoop. Bij de leer van de uitverkiezing.
En onze houding t.o.v. andersgeaarden.

Ik heb geleerd om het met de Bijbel en met de heilige Geest te wagen. Nieuw is niet eng, maar avontuurlijk.
Dat wat mij altijd geleerd is, durf ik in te wisselen voor dat wat de Schrift en de heilige Geest mij leren.

Ik las een reactie van een geloofszuster die instemde met wat ik schrijf en schreef, maar aangaf dat ze het wel eng vond. Dat begrijp ik wel. Dat wat je meegekregen hebt van je ouders, van school en van de kerk, daarmee ben je vertrouwd, dat biedt zekerheid en geborgenheid.

Als ik vroeger tegen mijn ouders zei: “ Ga zondag nou eens mee naar de Gereformeerde Kerk”, dan was het antwoord: “Wij zijn altijd Hervormd geweest en dat blijven we en dan ga je niet naar de Gereformeerde Kerk”. Punt uit. De kerkdiensten moeten blijven, zoals ze waren. Het voorlezen van de Tien Geboden of van de Geloofsbelijdenis. Het niet-ritmisch zingen van de oude berijming van 1773. Het lezen uit de Statenvertaling.

Het was alsof je alles verliet als je naar een andere kerk ging. Een breuk met het voorgeslacht.
Al jong besefte ik dat God maar één Gemeente van Jezus Christus kent. En ik ging dáár waar predikanten vanuit hun hart Christus verkondigden. In Reformatorische Kerken en Evangelische- en Pinksterkerken. Ik wilde eigenlijk predikant worden in België in een Vlaamstalige- of een Franstalige Hervormde Kerk of de Verenigde Protestantse Kerk in België. Die mogelijkheden waren er. Maar toen kreeg ik een beroep van de Volle Evangelie Gemeente in Enschede en dat wilde ik niet, maar ik moest.
En 36 jaar heb ik binnen Pinkstergemeenten en een bijbelschool gewerkt. Maar ik heb nooit mijn banden met de gewone traditionele protestantse kerken opgegeven. En men heeft gevoeld dat ik de Pinksterkerken niet de enige ware kerken van Christus vond. Ik nam deel aan predikantenkringen in plaatsen waar ik werkte. Ik ben uitgenodigd in Frankrijk, België en Nederland om voor te gaan in andere denominaties dan de mijne. En ik nodigde predikanten uit om in ‘mijn’ gemeenten voor te gaan.
Want ik verlangde ernaar dat onze gemeente leerde dat wij behoorden tot een wereldwijd lichaam van Christus.

Ik krijg zo vaak het idee, dat we ons zó op onze eigen kerk richten en geen oog hebben voor anderen.
Je hebt niet anders geweten dan de kinderdoop en misschien door familieleden elders of vrienden en vriendinnen kom je in een andere kerk waar men mensen die tot geloof komen door onderdompeling doopt. Waar men andere liederen zingt.
Ik geloof dat het zó goed is om af en toe een andere kerk of gemeente te bezoeken.
En om predikanten of voorgangers uit andere kerken uit te nodigen om vóór te gaan.

Als Pinkstergemeente hebben we op Goede Vrijdag eens samen met de wijkgemeente van de Gereformeerde Kerk een Avondmaalsdienst gehouden, waarin de Gereformeerde predikant en ik voorgingen.
Wat een belevenis!

Het zou gewoon moeten zijn.
Leven volgens de Schrift en biddend om de leiding van de heilige Geest én mééwaaien, dan beleef je nog eens wonderen.
Dat leven bid ik ieder van jullie toe.


Peter Gerrets.

[p.gerrets@casema.nl]
(www.facebook.com/peter.gerrets)
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 0 en 0 gasten