Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Apr 01, 2016 10:31 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.178.

Nr.177 eindigde met: "We tekenden en hadden dus nu een eigen huis, maar...............!" (Zie richardandmarina.net).

Ja, we hadden juist ons eerste huis gekocht dank zij de twee Belgische echtparen die ons renteloze leningen gaven. Toen we jaren later ons huis verkochten hadden we voldoende om de condo waar we nu in wonen hier in Elmira, Canada, te kopen. En we danken God nog steeds voor de liefde en goedheid van deze broeders en zusters in de Heer.

En jazeker, we hadden juist een huis gekocht voor een hele redelijke prijs, maar........, het was een heel oud huis en er moest veel gerenoveerd worden. En zo voor bijna drie maanden, terwijl ik doorging met Bijbelstudies te geven, te prediken en mensen te bezoeken werd er hard aan het huis gewerkt. God zij dank voor onze medewerker Henk Gelling die een heel aantal zaterdagen helemaal van Limburg kwam, met twee of drie andere broeders om ons te helpen. In januari 1991 konden we ons huis intrekken. Diezelfde maand, op de 16de werd ons eerste kleinkind geboren als dochtertje van onze tweede dochter Lily en haar man Bart. Kleine Emma Vanhyfte was een bundeltje blijdschap en we dankten de Heer voor haar. En nu, in 2016 is zij getrouwd met een Engelsman en zijn zij samen actief in de zending.

Ik had huiskamer Bijbelstudies gehouden in het noordelijk deel van Gent en een aantal mensen waren wedergeboren geworden. We hielden doopdiensten en deze nieuwe broeders en zusters kwamen mee naar de Gentse gemeente in het zuidelijk deel van de stad. Maar dat zorgde er voor dat het gebouw te klein werd en dat er iets gedaan moest worden, want zo kon het niet langer. We konden geen groter gebouw vinden en hadden daar ook de financien niet voor. Daarom starten we met een groep mensen, de meesten van de noordkant van Gent, een nieuwe gemeente in Mariakerke, een voorstad van Gent. Deze kerk werd wel eens de reizende gemeente genoemd omdat om verschillende redenen zo dikwijl van gebouw veranderd moest worden. We zijn zelfs voor een bepaalde tijd samengekomen in een oud kasteel.

In Limburg, in het oosten van Belgie bleef het werk ook groeien en waren er ondertussen twaalf gemeenten. In Oost Vlaanderen waren er vier, alsook in West Vlaanderen en in de Antwerpse regio. Alle eer aan God, hoe wonderlijk was de Heilige Geest aan het werk, stel je voor, 24 gemeenten in minder dan 20 jaar, en dat in zo'n moeilijk West Europees land, ongelooflijk. We kunnen alleen maar zeggen, kijk wat de Heer gedaan heeft. En wat een voorrecht om daar aan te hebben mogen meewerken. Maar net zoals God echt is, is de duivel dat ook en wij hadden zijn tegenstand al heel wat keren meegemaakt op verschillende manieren. En nu, ons nog onwetende, was hij al weer bezig aan te vallen, zoals we spoedig zouden ontdekken..............!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Apr 08, 2016 9:19 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.179.

Nr.178 eindigde met: "Maar net zoals God echt is, is de duivel dat ook en wij hadden zijn tegenstand al heel wat keren meegemaakt op verschillende manieren. En nu, ons nog onwetende, was hij al weer bezig aan te vallen, zoals we spoedig zouden ontdekken..............!" (Zie richardandmarina.net).

De duivel, Satan, is de bron van ontmoediging, verwarring en verdeeldheid. Wij ervoeren dat in ons eigen leven en zagen het ook in de levens van andere gelovigen en gemeenten. Ik heb al heel wat geschreven over mensen die tot geloof kwamen en gemeenten die gesticht werden, veel om de Heer voor te danken, maar er waren ook teleurstellingen en ontmoedigingen. Soms ontstond er verdeeldheid door verschil van mening over leerstellingen en gemeentepraktijken. Dit was nu ook gaande in één van onze gemeenten en zonder in detaille te treden, het resulteerde in een gemeentesplitsing, een groep gelovigen verliet de gemeente. Het was hartverscheurend en heel pijnlijk. Er volgden slapeloze nachten en veel gebed, maar uiteindelijk gaf de Heer overwinning en na heel wat tijd kwamen de twee groepen samen, beleden verkeerde houdingen en werden herenigd, prijs de Heer. Satan had deze strijd verloren!

We bleven werken met de nieuwe gemeente in Mariakerke, ik gaf Bijbelstudies in andere plaatsen en ik bleef ook doorgaan met de woonkamer evangelisatiestudies vooral in West Vlaanderen. Er was al een geweldige beweging van de Heilige Geest geweest in dat deel van België met de bekering van velen, maar nu scheen er verandering te komen. We hadden nog steeds volle woonkamers, maar het was niet meer helemaal hetzelfde. Na de studie was er altijd gelegenheid om vragen te stellen, maar terwijl wij voorheen de ene vraag na de andere kregen, zodat we dikwijls tot middernacht of nog later doorgingen, bleef het nu dikwijls stil en kwamen er niet echt veel vragen los. Vreemd!

Gedurende de periode van '72 tot ongeveer '92 was er een echte beweging van Gods Geest en heel wat mensen waren geïnteresseerd in de Bijbel en hadden veel vragen. Iedere week, soms zelfs iedere dag kwamen er mensen tot de Heer, maar dat was nu niet meer zo. Andere evangelische werkers merkten dit ook. Vreemd. Maar als we de geschiedenis bestuderen zien we dat Gods Geest op bepaalde tijden en op bepaalde plaatsen speciaal actief is. Waarom dat zo is weet ik niet, heeft het iets te doen met Gods soevereiniteit?

Tegen eind '92 keerden Marina en ik terug naar Canada voor een home assignment en ook om te zien hoe het nu zou gaan met Rosa, daar Burt en Elaine vonden dat hun tijd op was en wilden verhuizen. Hoe zou de Heer deze maal leiden....................?

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Apr 15, 2016 9:26 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.180.

Nr.179 eindigde met: "Tegen eind '92 keerden Marina en ik terug naar Canada voor een home assignment en ook om te zien hoe het nu zou gaan met Rosa, daar Burt en Elaine vonden dat hun tijd op was en wilden verhuizen. Hoe zou de Heer deze maal leiden...........? (Zie richardandmarina.net).

Onze plannen waren om maar een paar maanden in Canada te verblijven, om Rosa te zien en om contact met onze thuisgemeente en andere ondersteuners te hebben. Maar omdat Burt en Elaine verhuisden en omdat Rosa nog hulp nodig had, bleven we langer. Nadat de dokters vastelden dat Rosa Myalgic Encephalomyelitis (ME) had, hielp Elaine haar met het verkrijgen van een invaliditeitspensioen. Op 23 december vloog ik terug naar België en bleef daar een paar maanden terwijl ik nieuwe gelovigen en gemeenten bijstond en hielp problemen op te lossen. Ik sprak ook op conferenties in Frankrijk, Duitsland en Wit Rusland. Daar verbleef ik bij vrienden, die met World Vision werkten, in Gomel, de op één na grootste stad van dat land. Ik werd uitgenodigd om te spreken voor de dokters en verpleegsters van een groot ziekenhuis en ook voor de stafleden van de grootste vrouwengevangenis in Wit Rusland. Allen die op die bijeenkomst waren kregen een bijbel. Het hoofd van de gevangenis was echt onder de indruk en ik ben bijna zeker dat zij de Heer heeft aangenomen. Wat mij in dat land het meeste trof was de geweldige armoede, gewoon ongelooflijk en het deed me beseffen hoe rijk wij zijn en hoe goed wij het hebben in het Westen, en hoe dankbaar we dienen te zijn.

Eind february vloog ik naar Canada, maar in april moest ik terug, deze keer naar Nederland voor de begrafenis van mijn moeder. Na al het reizen, de bijeenkomsten, de problemen, de emoties, enz. was ik uitgeput geraakt. Ik sprak met onze oudsten en vroeg hen of ik een zes maand "sabbatical" mocht nemen, zij stemden daar volledig mee in. Jezus zei tegen zijn discipelen na een zeer drukke periode dat ze een tijdje moesten rusten. Van 1971 to 1993 was een zeer drukke tijd geweest en het was goed om alles eens los te laten.

In December reisden Marina en ik terug naar België. Rosa kreeg voor een zekere tijd hulp van de oudsten, toen van het Rode Kruis en daarna van een organisatie, ILC, Independent Living Center voor mensen met een invaliditeit. Vijf dagen per week komt er een vrouw voor twee uur om te koken, kuisen en te helpen met persoonlijke verzorging, ze worden dan ook "verzorgsters" genoemd. De rest van de tijd is ze alleen en zorgt ze voor zichzelf.

Wij waren blij terug te zijn in het land waar de Heer ons gezonden had, maar de vijand was niet zo blij en 1994 zou een nogal bewogen jaar worden, het begon met een ernstig ongeluk............!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Apr 22, 2016 8:57 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.181.

Nr.180 eindigde met: "Wij waren blij terug te zijn in het land waar de Heer ons gezonden had, maar de vijand was niet zo blij en 1994 zou een nogal bewogen jaar worden, het begon met een ernstig ongeluk............!" (Zie richardandmarina.net).

Begin februari reden wij naar huis van een bidstond. We bevonden ons op een driebaansweg net buiten Gent. Het was miserabel weer met temperaturen dicht bij het vriespunt en wat natte sneeuw. Er was heel wat verkeer en we reden ongeveer 50 km per uur in een lange rij wagens. Marina was een brief aan het lezen en ik keek even opzij naar die brief, maar toen ik terugkeek op de weg zag ik rode remlichten vlak voor mij. Ik sprong op de rem maar, waarschijnlijk door de natte sneeuw of wat ijs, gleed de auto door en smakte tegen de voorligger, die op zijn beurt tegen de wagen daarvoor reed, en die dan weer tegen zijn voorligger. De chaufeur van de voorste auto had opeens beslist links af te slaan en had plotseling geremd waardoor de crash gebeurde. Ik voelde mij nogal schuldig, maar de politie was heel vriendelijk en zei me geen zorgen te maken daar deze dingen zo snel kunnen gebeuren. En daarbij, iedereen was schuldig want niemand had afstand bewaard. Wij hadden onze veiligheidsriemen aan, maar Marina had veel pijn in haar borst. We belden vrienden die ons naar het ziekenhuis brachten waar men X-rays nam en ontdekte dat Marina's borstbeen gebroken was. Daar kon niets aan gedaan worden, het zou vanzelf moeten genezen, maar het was wel heel pijnlijk voor een lange tijd. Wij dankten God, het had veel erger kunnen zijn.

Wij gingen door met de bediening die de Heer ons gegeven had, terwijl wij Hem dankten voor het voorrecht Hem te mogen dienen en levens te zien veranderen. We hielpen met de opbouw van de nieuwe gemeente in Mariakerke, terwijl ik ook evangelisatiebijbelstudies hield op verschillende plaatsen. Ook trachtte ik oudsten en gemeenteleiders te ondersteunen en hielp met het oplossen van problemen hier en daar. Er was nooit een saai moment! Na een nogal drukke en stresvolle week reden we op een zondagmorgen naar de gemeente, maar niet ver van huis stopte ik langs de kant en zei tegen Marina dat ik frisse lucht nodig had. Ik stapte uit en haalde een paar maal diep adem, maar dat hielp niet en ik begon hoofdpijn te krijgen. Mij niet goed voelende reden we terug naar huis en belden de dokter die onmiddelijk kwam. Hij dacht dat ik aan het hyperventileren was en zei me te gaan liggen en voor een uurtje te rusten. Als het niet beter werd hem te bellen. En het werd niet beter, dus kwam hij terug, schreef een briefje en zei naar de spoedafdeling van het ziekenhuis te gaan......!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Apr 29, 2016 10:46 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.182.

Nr.181 eindigde met: "Hij (de dokter) dacht dat ik aan het hyperventileren was en zei me te gaan liggen en voor een uurtje te rusten. Als het niet beter werd hem te bellen. En het werd niet beter, dus kwam hij terug, schreef een briefje en zei naar de spoedafdeling van het ziekenhuis te gaan............!" (Zie richardandmarina.net).

Daar aangekomen gaf ik een verpleegster het doktersbriefje dat ze las en onmiddelijk een brandard nam en me zei te gaan liggen. Ik had een glimlach op mijn gezicht en toen ze dat zag zei ze, "Mijnheer Haverkamp, u hebt een hartinfarct, dat is niet om te lachen hoor." Ik geloof dat mijn glimlach nog groter werd toen ik tegen haar zei, "Maakt u geen zorgen, moest er iets gebeuren, ik ben klaar om te gaan en ik weet ook waar ik heenga." Ze keek me heel verbaasd aan en zei, "Die woorden hebben we hier nog nooit gehoord." Ik werd naar de intensieve afdeling gebracht en er werden allerlei dingen aan mij vast gehecht. De tweede nacht werd ik om middernacht wakker, trok alle dingen van mij af en stapte uit bed. Natuurlijk ging meteen het alarm af en kwam een verpleegster aanrennen die vroeg wat ik aan het doen was. Ik zei dat ik een bad ging nemen. "Maar dat mag u niet doen" zei ze. "O jawel hoor", zei ik, "ik ben oud genoeg om zelf te beslissen. (Ik besefte niet dat ik aan het hallucineren was).

Er kwam een tweede verpleegster bij die zei, "Mijnheer Haverkamp, wij hebben het gezag hier in de kliniek." Dat woord 'gezag' deed me iets en ik dacht, "O ja, de Bijbel zegt dat we ons aan gezag moeten onderwerpen." Dus zei ik okee, draaide me om en stapte terug in bed. De volgende morgen herinnerde ik me alles en bood mijn verontschuldigingen aan, maar de verpleegsters lachten en zeiden dat die dingen regelmatig gebeuren als gevolg van de medicatie. We hebben toen allemaal maar eens goed gelachen.

God zij dank dat Marina haar Belgische rijbewijs had gehaald toen wij voor een korte periode in het gemeentegebouw in Eeklo woonden, nadat wij uit Canada waren teruggekomen. Net tegenover ons was de rijschool en Marina was daar naar toegegaan en had daar haar schriftelijk examen en haar rijexamen gedaan. Een vriend die rijinstructeur was had mij gezegd dat Marina het nooit zou halen omwille van haar leeftijd en taalproblemen, omdat de vragen zo lastig zijn. Maar ze is er goed doorgekomen en geeft alle eer aan de Heer daarvoor. Wat een zegen dat ze nu kon rijden en mij zo ook kon bezoeken in de kliniek.

Na tien dagen mocht ik naar huis, maar niet voor lang, wij wisten toen niet dat we hier spoedig zouden terug zijn..................!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Mei 06, 2016 10:31 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.183.

Nr.182 eindigde met: "Na tien dagen mocht ik naar huis, maar niet voor lang, wij wisten toen niet dat we hier spoedig zouden terug zijn............!" (Zie richardandmarina.net).

De cardioloog had mij verteld dat ik 20% van mijn hart kwijt was en het dus rustig aan moest doen. Ik vond het moeilijk een heel aantal Bijbelstudies en predikingen te moeten afzeggen. Mijn lieve echtgenote zorgde goed voor mij. Op een namiddag stond ik gebukt wat onkruid te trekken. Toen ik mij al bukkende wat draaide, hoorde ik een soort plof in mijn onderrug. Ik stond recht en voelde een doffe pijn daar, maar het viel mee en het was dragelijk toen we bezoek kregen uit Antwerpen.

Maar toen ik de volgende morgen op het bed zittende mijn kous wou aandoen, schoot de pijn door mijn rug en toen ik rechtop stond kon ik mijn linkervoet niet op de grond krijgen. Het was echt erg. Marina belde de dokter die mij een spuit voor de pijn gaf. Hij keek mij aan en zei toen, "Ik heb nog nooit iemand zo wit gezien." Ik heb een hele week met mijn benen op hoge kussens in bed gelegen, maar het beterde niet en dus kwam de dokter terug en belde een ambulance die mij terug bracht naar de kliniek. Ik verbleef daar voor een week terwijl ze foto's en zo namen en tot de conclusie kwamen dat ik een hernia had en geopereerd moest worden. De dag na de operatie lag ik 's avonds in bed en ging er plotseling een alarm af. De verpleegster draaide het voeteneind van mijn bed omhoog, waardoor mijn hoofd lager was. Er werd bloed afgenomen en kort daarop kwam het nieuws dat ik een tweede hartinfarct had. En dus terug naar de intensieve afdeling. Na tien dagen mocht ik weer naar huis maar moest in bed blijven. Om het verhaal kort te houden, in het geheel lag ik 55 dagen op mijn rug. "God heeft ons geen kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst." :-)

Tegelijkertijd, terwijl ik voor enige tijd uitgeschakeld was ging het werk van de Heer door. Er kwamen nog steeds mensen tot geloof en werden aan de gemeenten toegevoegd. Maar toch waren dingen aan het veranderen. De eerste 20 jaar was de pioniersfase geweest waarin velen tot de Heer kwamen en veel gemeenten gesticht werden, maar nu kwamen we aan de stabilizerende fase. Er was meer structuur nodig, de gelovigen moesten groeien en leiders dienden gevormd te worden. De bekering van zoveel mensen was natuurlijk geweldig geweest, maar deze fase, waarin mensen en gemeenten tot volwassenheid kwamen en velen actief werden in zondagsschool werk, kamp activiteiten, leiderschap in de gemeente en andere activiteiten was ook echt belonend. Jezus was Zijn gemeente in Belgie aan het bouwen, stap voor stap, en op dat ogenblik, zonder mijn inbreng, geweldig.........!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Mei 13, 2016 10:28 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.184.

Nr.183 eindigde met: "Jezus was Zijn gemeente in Belgie aan het bouwen, stap voor stap, en op dat ogenblik, zonder mijn inbreng, geweldig.........!" (Zie richardandmarina.net).

De Heer had verschillende nieuwe werkers aan ons team toegevoegd. In 1990, Rosario en Anita Anastasi, actief in Limburg. In '91, kwamen Eric en Lut Rutten van Limburg in West Vlaanderen helpen, een goed werk verrichtende met Bijbelsudies, prediking en counseling. Eric Shrapen en zijn vrouw kwamen meewerken in 1992, in evangelisatie en onderwijs, voornamelijk in Limburg. En er zouden er nog meer volgen. We waren heel dankbaar voor hen allen, vooral na mijn twee hartinfarcten en rugoperatie. Ik merkte heel goed dat ik niet meer dezelfde energie had als hiervoor. en het duurde nogal voordat ik me weer echt kon inzetten.

Door verschil van mening over leerstellige zaken, verliet een kleine groep gelovigen de gemeente in Gentbrugge in de herfst van '94, hetgeen heel pijnlijk was omdat deze mensen ons zeer dierbaar waren. Maar deze dingen gebeuren nu eenmaal, denk eens aan die twee grote apostelen, Paulus en Barnabas die uiteen gingen door verschil van mening.

We waren heel dankbaar voor Pete en Joanna Gifford die met ons samenwerkten in Gent. Zij waren voornamelijk betrokken bij de gemeente in Gentbrugge, terwijl Marina en ik ons meer toelegden op Mariakerke. Pete was ook heel actief met jeugdwerk bezig, met de zomerkampen en jeugdweekenden. Marina was ook vele jaren actief met kampwerk, zowel kinderkamp als jeugdkampen. Zij had natuurlijk altijd haar accordion mee waarmee zij meestal de zang begeleidde, maar ook sommige kinderen en jonge mensen speelden er graag mee.

In 1996 zijn wij naar Canada geweest voor een "home assignment" van april tot Juli. Het was heel fijn Rosa weer te zien na bijna 3 jaar en ook tijd de kunnen doorbrengen met onze thuisgemeente en andere gemeenten en personen die voor ons baden en ons ondersteunden. Het was altijd zo bemoedigend voor hen te horen wat de Heer aan het doen was in België door hun gebed en ondersteuning.

Enige tijd geleden schreef ik het volgende, "De oorspronkelijke bedoeling van "Overpeinzingen" was niet zozeer een verhaal te schrijven over het werk, maar over ons persoonlijke leven, waar het werk natuurlijk deel van uit maakt. Het is "ons" verhaal, ons getuigenis over hoe wij de echtheid van God ervaren, Zijn tegenwoordigheid, Zijn leiding, Zijn voorzieningen, Zijn bescherming, Zijn trouw en Zijn zegen." We zijn nu aan nr.184 en ik denk er aan om te stoppen bij nr.200. Ik wil nog een heel aantal hoogtepunten aanhalen uit de volgende jaren en vertellen hoe de Heer ons geleid heeft, Marina gespaard heeft en in onze noden voorzien heeft, heel interessant, wacht maar.............................!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Mei 20, 2016 10:43 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.185.

Nr.184 eindigde met: "We zijn nu aan nr.184 en ik denk er aan om te stoppen bij nr.200. Ik wil nog een heel aantal hoogtepunten aanhalen uit de volgende jaren en vertellen hoe de Heer ons geleid heeft, Marina gespaard heeft en in onze noden voorzien heeft, heel interessant, wacht maar.............................!" (Zie richardandmarina.net).

Een van die hoogtepunten was onze ervaring met Gods wonderbaarlijke voorzieningen voor Zijn kinderen, door Zijn kinderen. De Heer had ons geroepen om de onnaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen en gemeenten/kerken te stichten. Volgens de Bijbel is een kerk geen gebouw, maar een groep gelovigen. Maar als zo'n groep te groot wordt, is er nood aan een gebouw. Toen wij in België begonnen hadden alle samenkomsten plaats in woonkamers, maar toen er mensen tot geloof kwamen en gedoopt werden diende er met een gemeente begonnen te worden. Dat gebeurde enkele malen in ons huis, totdat er niet meer genoeg ruimte was en we voor een gebouw moesten uitzien. De eerste maal was dat in Antwerpen, waar we een oude winkel huurden en inrichtten en daar begonnen samen te komen op zondag. We ontdekten al spoedig dat naast het prediken en onderwijzen, wij ook aan gebouwen moesten werken. Ik heb in totaal aan zo'n zeven "kerken" gewerkt, sommigen enkele maanden, anderen veel langer. De laatste en zwaartste was in Gent.

Er waren twee gemeenten in die stad, één aan de zuidkant in Gentbrugge en de andere aan de noordelijke kant in Mariakerke. Zoals al eerder vernoemd moest de Mariakerkegemeente verschillende malen verhuizen. En nu was dat opnieuw het geval en men wist niet waar naar toe. Er werd daarom overeengekomen om voor enige tijd samen te komen op zondag in het gebouw in Gentbrugge, maar natuurlijk was dat geen bevredigende oplossing. Er werd gebeden en gezocht naar een durende oplossing. Uiteindelijk werd er besloten om samen met de twee gemeenten een gebouw te kopen, omdat één gemeente dat financieel niet aankon.

Maar nu moesten we zien hoe iedereen daarover dacht en op hoeveel financieën we konden rekenen. Er werd een brief opgesteld voor al de leden van de gemeente en ook voor sommige andere gemeenten, waarin werd gevraagd hoeveel zij konden geven als gift en/of als een renteloze lening. Het resultaat was wonderbaarlijk, er werd zoveel beloofd dat we met goede moed konden gaan zoeken voor een eigen gebouw. Het was duidelijk dat de Heer met ons was en we dankten Hem daarvoor. Ik ga u alle detailles besparen, laat het volstaan te vertellen dat we een gebouw vonden, een woonhuis met een grote zaal er achter die als drukkerij gediend had. Het werd gekocht en de renovaties konden beginnen, maar er was één probleem, ons geld was bijna op, dus nu wat? We zouden spoedig ontdekken dat de Heer een paar verassingen voor ons in petto had........!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Mei 27, 2016 10:38 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.186.

Nr.185 eindigde met: "Het werd gekocht en de renovaties konden beginnen, maar er was één probleem, ons geld was bijna op, dus nu wat? We zouden spoedig ontdekken dat de Heer een paar verrassingen voor ons in petto had........!" (Zie richardandmarina.net).

De eerste verrassing was dat er vier mannen kwamen van de Britse organisatie Brass Tacks, een organisatie met de volgende zendingsopdracht, "Ons doel is het werk van zendelingen en voltijdse werkers te verlichten door te helpen met het onderhoud van hun gebouwen. Wij bouwen of herstellen en vernieuwen bestaande gebouwen." De vier broeders hielpen ons voor twee weken en dat volledig kosteloos. Zij verrichtten ontzettend veel werk en wisten hoe dingen aan te pakken. Ik weet werkelijk niet hoe we het ooit allemaal hadden kunnen doen zonder hen, het was een echte voorziening van de Heer.

De tweede verrassing was bijna niet te geloven. De vier mannen moedigden mij aan om naar een andere christelijke organisatie in de UK te schrijven wiens doel was financiele hulp te schenken. Aangezien ik al in verschillende gemeenten en op een paar conferenties in de UK gesproken had, was ik geen vreemde voor hen. Ik schreef hen heel eerlijk over onze situatie en onze nood. Binnen een week of zo ontving ik een zeer, zeer grote cheque, genoeg om bijna alle herstelkosten te dekken. De gelovigen in Gent stonden versteld en verwonderd dat christenen in Engeland zoveel geld stuurden naar mensen die ze nog nooit ontmoet hadden. Het was werkelijk de Heer die voorzag voor Zijn kinderen, door Zijn kinderen. Het was echt fantastisch, maar zo gaat het in het lichaam van Christus, in de familie van God.

En zo, zeer bemoedigd gingen wij door met het herstelwerk, en wat een werk! Nieuwe vloeren, een nieuw dak, nieuwe plafonds, nieuwe toiletten en riolering, nieuwe electrische bedrading overal, enz. enz. Ik zou er een boek over kunnen schrijven. En al het werk werd gedaan door eigen mensen plus de vier bezoekers. Marina en ik waren van plan om voor enkele maanden naar Canada te gaan, daar het al weer drie jaar geleden was dat we daar geweest waren. We zouden begin september vertrekken en tegen het eind van het jaar, of gedurende het begin van het nieuwe jaar terugkeren. Eind augustus was de grote zaal klaar genoeg om er een bijeenkomst te houden en dat deden we dan ook. Op de zondagmorgen kwamen we daar samen in plaats van in het oude gebouw in Gentbrugge, en wat een geweldige vreugdevolle samenkomst dat was. Het grote werk was nu gedaan, maar er moesten nog heel veel kleinere dingen gedaan worden en die nemen dikwijls de meeste tijd. Het gebouw zou pas het volgende jaar officieel in gebruik gaan en dan zou zich een totaal andere verrassing aanbieden....................!

Richard
BerichtenCOLON 26
GeregistreerdCOLON Za Jan 23, 2016 9:47 pm

Re: Richard en Marina Haverkamp " OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. "

Berichtdoor Richard » Vr Jun 03, 2016 11:26 pm

OVERPEINZINGEN VAN EEN "OUDERE" MAN. Nr.187.

Nr.186 eindigde met: "Het gebouw zou pas het volgende jaar officieel in gebruik gaan en dan zou zich een totaal andere verrassing aanbieden..............!" (Zie richardandmarina.net).

Marina en ik mochten in het huis van Allan en Helena Hoffman verblijven voor de tijd dat we in Canada waren, terwijl zij op zendingsreis gingen. We mochten zelfs hun auto gebruiken. We dankten de Heer voor hen en voor nog eens een voorziening van God. We hadden een fijne tijd met onze dochter Rosa en ook met onze thuisgemeente en andere mensen en gemeenten die ons steunden. Iedere zondag sprak ik ergens in een andere gemeente en soms ook op door de week samenkomsten.

En toen, zoals velen van u zich wel zullen herinneren kwam Oudejaarsavond 1999 en de Y2K dreiging, ook wel het jaar 2000 of de Millenium dreiging genoemd, een probleem in de codering van computer systemen waarvan men dacht dat het grote schade of vernieling zou kunnen veroorzaken aan computers en computernetwerken overal ter wereld met de overschakeling van 1999 naar 2000. Heel wat mensen, vooral in Noord Amerika hadden voorzorgen getroffen daar zij bang waren dat bijvoorbeeld de elektriciteit zou kunnen uitvallen. Sommigen kochten generatoren, extra kruidenierswaren en andere dingen. Ik geloofde er niet veel van, maar om eerlijk te zijn, ik heb 's avonds de auto uit de garage gereden, in geval de stroom zou uitvallen en wij de poort niet zouden open krijgen. Die avond volgden wij de gebeurtenissen op TV en zagen we de mensen in Australia feest vieren terwijl er totaal niets gebeurd was hetgeen bij ons ook zo was, ha!

Begin januari vlogen we terug naar België en waren blij om daar weer te zijn om onze bediening te kunnen voortzetten. Het nieuwe gebouw was nog niet helemaal af, er waren nog een aantal kleine dingen te doen. Maar nadat alles geschilderd was konden we er in, hetgeen een vreugdevol gebeuren was. Er was ook een officiële opening gepland waarop wij buren en anderen uitnodigden. We wilden ook de burgemeester van Gent uitnodigen, maar iemand lachte ons uit en zei dat hij nooit zou komen, omdat hij een felle socialist was en nooit, maar dan ook nooit een kerkgebouw binnen ging, zelfs niet als de koning op bezoek was.

Maar één van onze gemeenteleden, een dokter die ook raadslid was kon de burgemeester overtuigen om te komen. En zo, terwijl meer en meer mensen binnen kwamen, zaten wij ons af te vragen of hij zijn woord zou houden en komen zou. En ja hoor, tot onze grote verbazing kwam hij met zijn vrouw, wat een geweldige verrassing! We hadden een fantastische samenkomst met gezang, speeches en ook de burgemeester sprak, waarna het mijn beurt was om te spreken, of liever, te prediken. Ik twijfelde er aan of deze man ooit het echte evangelie gehoord had, maar hij hoorde dat zeker die namiddag en ik wond er geen doekjes om, maar, al sprekende vroeg ik me wel af wat zijn reactie ging zijn..........................!


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten