Getuigenis van Cor

Cornelis 47
BerichtenCOLON 3
GeregistreerdCOLON Vr Jan 29, 2016 9:24 am

Getuigenis van Cor

Berichtdoor Cornelis 47 » Ma Feb 01, 2016 11:44 am

Een getuigenis.
Het is me een grote vreugde enkele minuten te mogen getuigen. Daarbij wil ik me graag aan het thema "Kom Jezus kom" houden.
En met dat thema, moet ik eerst iets tot mijn schande vertellen, maar het zal ook uitlopen in de lof en aanbidding van onze Heere Jezus Christus.

Eerst zal ik iets zeggen uit de tijd dat ik nooit bad: “Kom, Jezus kom.” Ik had Hem niet nodig, dacht ik, ik kon best wel op mijn eigen benen staan en mijn eigen weg door dit leven gaan, ik wilde niet in een God geloven. Dat gaf me ruimte om te leven zo ik wilde, helemaal voor mezelf. Naar zonde hunkeren, de zonden liefhebben. De werken van de duisternis.
God liefhebben? Naar Hem verlangen? Wie is de Heere? Dat leefde in mij.
M`n naaste liefhebben? Laat iedereen voor zichzelf zorgen. Ik ben toch geen hoeder voor mijn broeder, kom nou! Zo leefde ik in duisternis en nooit bad ik in die donkere, lege arme en verloren tijd: “Kom, Jezus kom”

Wanneer bad ik dan voor het eerst; “ kom Jezus kom?” Wel toen God in Zijn onbegrijpelijke grote liefde mij mijn ogen opende voor het zondige en arme en lege van mijn leven. Toen leerde ik zien dat ik zonder Jezus verloren was. Zag ik dat mijn leven een duister leven was.
Zag ik dat ik de schuld die ik door mijn zonden gemaakt en door mijn afkomst geërfd had, nooit door mezelf kon betalen. Toen, ja toen kreeg ik Jezus nodig. Toen begreep ik iets van dat lied, met die regels: “geef mij Jezus, of ik sterf, want buiten Jezus is geen leven, maar een eeuwig zielsverderf.” Hoe kon ik rechtvaardig verschijnen voor God? Hoe werd ik vernieuwd, zodat ik weer wilde wat God van mij wilde? Dat de Heere, van mij, Zijn schepsel weer lof en eer en roem zou krijgen? Hoe kunnen deze dingen gebeuren? Werkelijkheid worden ook in mijn leven?
Dat werden mijn levensvragen en het antwoord was de verhoring van mijn gebed, toen ik leerde bidden: “Kom Jezus kom.”

Want toen Jezus in mijn leven kwam, kwam het licht, echt licht, kwam het leven, echt leven, leerde ik liefde proeven, echte Goddelijke liefde. Toen verloor ik mijn schulden, allemaal door een druppel van Zijn hartebloed. Toen schonk Hij mij Zijn gerechtigheid. Echt waar, die grote onmetelijke berg van schulden smolt weg in Zijn Bloed. Ik was mijn zonden kwijt, mijn armoede kwijt, mijn duisternis en mijn leegte. Mijn leven was vol, want Jezus was in mijn leven gekomen.

Was ik nu gearriveerd? Klaar voor altijd?
O nee, wat ik begon te bidden moet en mag ik telkens bidden: “ Kom, Jezus kom” Want daar waar ik Jezus vond, daar begon de vernieuwing van mijn leven. En dat duurt levenslang! Met vallen en opstaan en door het grote geduld en de grote liefde van mijn Meester, begin ik vernieuwd te worden. En smeek ik dagelijks: “O Zoon, maak ons Uw beeld gelijk.” Zie ik mij in mezelf dan ben ik nog zo zwart, zo zondig, zo arm in de liefde tot mijn Koning.” Dan gelijk ik zo weinig op Zijn beeld. Daarom heb ik dagelijks Jezus nodig en blijf ik bidden: “ Kom, Jezus kom.”

Soms als ik in het gebed tot mijn hemelse Vader wil gaan, vind ik de deur gesloten. Zondige gedachten, woorden of werken hebben soms de overhand op mij. Dan durf ik niet verder te komen tot vlak voor de genadetroon van God. Dan belijd ik mijn zonden en bid: “Kom, Jezus kom”, U bent toch ook mijn voorspraak bij mijn Vader, mijn grote Voorbidder. Geef opening, maak ruimte opdat ik binnen komen mag. Want bidden is niet een rijtje woorden opzeggen, maar echt bidden is een persoonlijke ontmoeting met God. Weer verhoord Jezus dan mijn bidden om Zijn komst en dan krijg ik de ruimte.
Dan zie ik niet een gezicht vol toorn omdat ik weer tekort geschoten ben, maar een vriendelijk aangezicht, met ogen vol liefde. Dan zie ik uitgestrekte armen van de heilige God, Die mij in Zijn Zoon Jezus aanziet en daarom liefdevol tot mij zegt: “Kom maar dichterbij, vrees niet, kom, niet alleen voor de troon maar aan Mijn hart.”

Niet te geloven en toch is het waar, zo is mijn God! Daarom blijft het steeds mijn bidden: “Kom Jezus kom.”

Maar ook als ik bijvoorbeeld in de kerk ben en al die mensen, al die jongeren zie, en ik denk er aan dat er behouden zijn, jawel, maar ook moet ik eerlijk zijn en geloven dat er ook nog velen zonder Jezus leven, hun eigen leven en daarom verloren mensen zijn. Dan roep ik in mijn hart: “ Kom, Jezus kom”, win al die mensen in door de kracht van Uw liefde. Want heb je zelf genade ontvangen, dan gun je het iedereen.

Als ik dan Zijn liefde proeven mag, als de ontmoeting door het geloof al zo groot is, wat zal dan de ontmoeting met lichaam en ziel, in volmaaktheid met Hem wel zijn?
En dat is het laatste. Wie Jezus leert kennen is nooit echt tevreden en voldaan dan pas als het zover gekomen is.
Jezus gekomen om de nieuwe hemel en de nieuwe aarde te scheppen. Om al Zijn kinderen voor eeuwig bij zich te hebben naar lichaam en ziel. Volkomen en zondeloos.

Hier op aarde is het nog niet zover. Hier, door het leven in het geloof, voel ik me alsof ik met Jezus in ondertrouw ben. Héél rijk, héél groot, niet te zeggen, maar toch….

Ik verlang naar het eeuwigdurend huwelijk met Hem.
Wees nou eerlijk, wie verlangt er in dit leven naar een jubileum van 25 jaar verloofd te zijn? Als je verloofd ben verlang je toch en zie je uit naar de huwelijksdag? Eerder ben je toch niet tevreden?
Nu zo is het ook met Gods kinderen. En daarom blijven ze uitzien en verlangen en bidden: “Kom Jezus kom.”

Het is nog niet geopenbaard wat we straks in volmaaktheid genieten zullen. In ieder geval zo groot wat geen oog heeft gezien en geen oor gehoord en in geen mensen hart is opgeklommen. Het zal altijd groter zijn dan wij in kunnen schatten. We zijn in Christus echt rijker dan dat we wel denken.
Is het wonder dat je dan woorden tekort komt om God te loven. Dat je dan leert aanbidden, hier op aarde. Dat je dan iedereen toeroept om mee te helpen, deze heerlijke en liefdevolle Jezus te prijzen?
Is het wonder dat je dan naar Jezus wederkomst gaat verlangen? Om altijd bij Hem te zijn? Waar we nooit meer behoeven te bidden: “ Kom, Jezus kom?”
Is het wonder dat je dan zo graag van Gods grote liefde getuigen wil? Je over Hem je mond niet kunt houden? Getuigen zijn in woord en wandel. In gesprek en in je lied? Soms alleen, maar graag ook samen. En daarom mijn oproep deze God met mij groot te maken, aan te wijzen en aan te prijzen, ja Hem te verheffen in ons lied.

Amen.

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3628
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Getuigenis van Cor

Berichtdoor Ton » Ma Feb 01, 2016 12:52 pm

Mooi Cor.
God's rijke zegen toegebeden.
Ton.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten