Van OUD naar Nieuwer ! (door Mary Jacobs-Vos ©)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3857
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Van OUD naar Nieuwer ! (door Mary Jacobs-Vos ©)

Berichtdoor Ton » Za Jan 16, 2016 1:42 pm

Van OUD naar Nieuwer !

Overdenking van een woelig jaar 2008 door Mary Jacobs-Vos ©




Het is al weer lang geleden voor wat betreft mijn doop. Die vond plaats in 1989 en toen was ik reeds een volwassen vrouw met twee zelfstandige kinderen, die bezig waren hun weg te vinden in de maatschappij en dat was best wel eens even botsen. Kinderen worden nu eenmaal groot en dan komt er die tijd van loslaten en zelfstandig proberen door te groeien. Vaak zie je dan dat het eindigt in hordelopen, vallen en weer opstaan dus. Ik heb zo het gevoel, dat dit proces je hele leven door gaat en dat het niets uitmaakt hoe oud je dan bent maar gewoon of je ook hebt willen mee groeien tijden dat proces. Wij mensen van uit de jaren 40tig en 50tig kijken graag terug naar die goede oude tijd en soms, heel soms zouden wij daar naar terug verlangen.

In onze gedachten was het een gouden tijd en waren de zorgen minder groot dan nu, maar is dat wel helemaal waar. Ik denk het niet. Ook de tijd heeft niet stil gestaan en samen met die tijd groeiden wij door of we nu wilden of niet. Zo kijk ik dan terug naar de jaren die ik heb doorgebracht in de kerkelijke gemeente waar ik ben gedoopt en zie daar ook geweldige veranderingen en die helaas (in mijn ogen) niet goed zouden kunnen zijn. Maar wie ben ik om daar een oordeel over te mogen vellen. Het is Gods gemeente en ik mag daaraan deelnemen. Mijn verantwoording ligt dan ook niet bij de mens maar bij God. Wij mensen uit die jaren 40tig en 50tig zitten vaak zo vast gebakken in de dingen die er altijd waren en die altijd zo zouden moeten blijven. Iedereen die dan ineens een verandering gaat aanbrengen in die oude vastgegroeide gewoontes, is in onze ogen fout bezig; maar is dat wel zo? Het is immers Gods bedoeling met zijn gemeente om door te groeien naar volwassenheid en wie kan dan zeggen wanneer wij volwassen zijn?

Ik denk dat wij Gods kinderen zullen blijven totdat de Heer weer komt en zo zullen wij dus blijven groeien met vallen en opstaan als een kind, Gods kind. Als wij echt willen groeien dan zullen wij ook met onze tijd mee moeten gaan en niet steeds weer over onze schouder blijven kijken naar die dingen die achter ons liggen. Dat zijn onze dierbare herinneringen en die moet je niet naar het heden mee blijven nemen want dan staat je groei stil. Ik weet nog dat de nieuwste vertaling van de Bijbel werd geïntroduceerd en was ik daar blij mee, nou helemaal niet. Ik vond dat ze mijn prachtige Psalmen geweld hadden aangedaan en kon mij er niet meer in vinden, schande gewoon. Ik wilde niet mee groeien ook al kwam het Woord in de nieuwe uitgave veel dichter bij mij te staan, want nu kon ik het nog beter begrijpen en leek het alsof het woord meer en meer ging leven. Ga maar eens na, de eerste Bijbel zou voor ons onbegrijpelijk zijn want in die oud Hollandse vertaling is hij voor nu onbegrijpelijk geworden. Wij kunnen dat oud Hollands niet meer lezen en begrijpen zoals ze dat toendertijd wel konden.

Dat woord van God in die Bijbel is nog steeds het zelfde woord als dat wat wij nu in de nieuwste vertaling lezen, Gods woord is daarin niet veranderd en nog steeds hetzelfde van kaft tot kaft. Steeds beter werd de Bijbel - meer naar ons mensen toe - vertaald in de taal die wij ook gebruiken om met elkaar te praten en dat is wat God door zijn woord ook met ons wil doen, met ons praten, waarom dan mijn ongenoegen? Tja, het was weer eens een verandering en daar zat ik nu echt niet op te wachten. Van mij hoefde dat niet en daarbij verloor ik dan het feit uit het oog dat er nog steeds nieuw leven wordt toegevoegd aan Gods gemeente en die willen natuurlijk ook Zijn woord onderzoeken en begrijpen in de omgangstaal die zij dan op dat moment kennen. Daar eindigde dan mijn verzet en zag ik in dat het een zeer ik-gericht verzet was, waarin ik mee ging met de grote meute, die zich ook verzette, omdat er mensen waren, die het zelfde deden als ik.

Ik ging hen dus volgen en wat zat ik daarin fout. Ik wilde blijven hangen in het oude, net zoals zij, en had géén behoefte aan het nieuwe, ik zette mijn groei dus stop. Hielp mij deze houding? Eigenlijk helemaal niet want ik lees vol overgave de nieuwste vertaling van de Bijbel nu en wat heb ik daar voor gedaan? Ik heb het me eigen gemaakt en ben er mee verder gaan groeien. Zo zie ik ook zoveel stilstand in vele gemeenten, die ik de afgelopen tijd heb bezocht en dan kijk ik naar me zelf en moet bekennen dat ik ook een van hen ben geweest die niet wilde mee gaan in kerkelijke veranderingen. Mensen die blijven vast houden aan de oude regels en gebruiken van een gemeente en niet willen mee groeien met de huidige tijd zoals die nu is. Dan komen er onuitgesproken irritaties en dingen, die in de weg gaan staan en een geheel eigen leven gaan leiden, die ineens een bruidsgemeente van God in tweeën doen scheuren. Mensen wat een verdriet, ik maakte het zelf ook mee en wilde de veranderingen niet accepteren en wat ben ik dom geweest om mijn groei in de Heer zo in de weg te staan. Hij immers is het die deze veranderingen wil zien gebeuren; die niet wil, dat wij in een gemakkelijk en knus verleden blijven hangen. Hij wil dat wij met deze tijd mee groeien om zo onze kinderen niets te ontnemen van deze tijd, die nu hun tijd is en waarin wij hen moeten steunen en begeleiden.

Als wij dan zelf stil gaan staan hoe moeten zij dan door groeien? Ik belandde met mijn gemeente in een impasse, waarin er naar een gelijk werd gestreden en waarin het oude het nieuwe niet wilde accepteren en velen verlieten Gods gemeente, omdat ze niet gehoord werden en hun probleem met de gemeente of voorganger niet strookte met wat zij er van dachten en zoals zij het wilden zien. Tja, het was wél mijn gemeente, daar waar mijn roots lagen en waar ook ik mij door dit alles niet meer thuis voelde. Dat kwam niet omdat ik niet wilde mee groeien, maar omdat er aan mij getrokken werd om een standpunt te gaan innemen zodat men wist of ik nu voor of tegen was en ik was geen van beiden, want ik ben alleen maar voor God en niet voor de mens. Ik kom ook niet voor het woord van de mens maar voor het woord dat God, door middel van deze mens, aan ons wil doorgeven.

Ik wilde dit graag samen blijven beleven met de mensen, die mij zo dierbaar waren geworden in de gemeente en dat allemaal zonder die nare onderstroom waarin de eigen IK zo´n grote rol was gaan spelen. Hoe zou Jezus in Zijn tijd dit probleem hebben aangepakt? Ik zelf denk dat hij enorm boos op ons zou zijn geworden, omdat wij de wereld naar binnen hadden gehaald en vanuit dat standpunt beslissingen zijn gaan nemen, waarin wij anderen dan onszelf zijn gaan beschuldigen en zijn gaan vernederen, die wij met nu zoveel pijn hebben gedaan en waar wij door onze trots géén; het spijt me zo, tegen durven zeggen. Meer dan de mens hebben wij God pijn gedaan, omdat wij in wezen Hem hebben beledigd en hebben gekwetst door onze eigen IK. Net zoals toen in de Tempel Jezus de kooplieden er met harde hand heeft uitgejaagd, zou zouden wij Jezus weer kunnen zien als Hij ons tot de orde roept en ons gaat vragen waar wij mee bezig zijn. Wie heeft in dit alles het laatste woord, GOD, en hoe komt het dat wij zonder dat we er bij nadenken, op Zijn plaats zijn gaan zitten en zijn gaan oordelen en veroordelen? Is dat wat Jezus voor had toen Hij zijn gemeente stichtte, ik denk het niet. Stierf Hij daarvoor aan het kruis, opdat wij zondaars het eeuwig leven zouden beërven? Aan Hem moeten wij verantwoording afleggen voor al de dingen die wij tegen Hem (dus ook tegen Zijn gemeente) hebben gedaan in woord en schrift, die zijn geuit om te kwetsen en af te breken, was het dat waard, was het zo erg dat wij daar God mee zijn voorbij gegaan en een eigen oordeel hebben geveld?

Mensen, wat schaam ik mij soms voor mijn handel en wandel en de dingen die ook ik heb gedaan. Ik vergat heel even dat ik ook een eigen mening heb en dat ik niet zomaar had moeten mee babbelen met een kleine meerderheid die aan mij is gaan trekken voor een keuze die ik niet wilde maken. Ik wil gewoon blijven in Gods gezin, de gemeente, met al mijn broeders en zusters om gevoed te mogen worden met Zijn woord dat helemaal aan deze tijd voldoet en niet in het verleden blijft hangen, in een tijd waar wij niets meer mee kunnen. Wat ben ik blij dat ik weer ben gaan groeien en mag leven in deze tijd, wat voelt dat heerlijk.

Allemaal een gezegend en vredevol nieuw jaar 2009.


Door Mary Jacobs ©
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten