Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2985
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Di Sep 25, 2018 5:29 pm

Nico van der Walt <nico@dievanderwalts.co.za>




Hierdie sal dalk nie heeltemal nuut wees vir julle nie. Ek het al oor die onderwerp geskryf, maar ek het die tema aansienlik uitgebrei. In elk geval kan mens maar weer en weer aan die onderwerp aandag gee. Dit le so aan die hart van ons ewige verlossing in Christus.

Julle ken die ou storie. As daar iets fout is met die dokument, laat weet my, dan probeer ek weer. My sagteware (Group Mail) gee my maar grys hare (dis 'n oordrewe stelling, want gryser as wat ek reeds is, kan dit nie!)

Mag dit tot seen wees.

jbiC

Nico van der Walt


****************************************************************************************


ANTIPAS HEROUT Antipas, My getroue getuie (Op 2:13)

No 63

JESUS CHRISTUS, DIE HILASTERION-OFFER Romeine 3:21-26


Nico van der Walt



Ek is nie 'n kenner van die Griekse mitologie nie. Maar J.I. Packer gebruik iewers 'n verhaaltjie uit daardie antieke fabels (±1000 v.C.) om te illustreer waaroor ons vandag wil besin, naamlik die feit dat God se verlossingswerk ten diepste gaan oor Homself, Sy eer en die bedaring van Sy heilige verontwaardiging oor die mens se sonde. Helena van Troje is op 'n stadium deur die vyand ontvoer. 'n Griekse reddingsvloot is agterna om haar te red, maar is opgehou deur sterk winde van voor af. Die Griekse generaal, Agamemnon, het sy dogter toe by die huis laat haal en by haar aankoms seremoniëel laat slag en geoffer as 'n paaioffer vir die gode. Dit het gewerk, want die wind het gaan lê en die skone Helena, as ek dit reg het, is gered. Hierdie fiktiewe verhaaltjie belig 'n idee waarop feitlik alle heidense godsdienste oor die wêreld heen gebaseer is. Meeste van hierdie godsdienste glo dat daar baie gode is. Nie een van hierdie gode is alleen en volkome in beheer van sake hier op aarde nie, maar elkeen beskik oor kragte wat hom in staat stel om die lewe moeiliker of makliker vir mense te maak. Hulle is buierig en jaloers, en neem gou-gou aanstoot aan wat mense doen of nie doen nie. As een van hulle dus dink dat iemand meer aandag aan van die ander gode gee as aan hom, kan hy die lewe uiters onaangenaam maak vir so 'n persoon. Daar was net een manier, het die heidene geglo, om sulke iesegrimmige gode weer in 'n goeie bui te kry: jy moet offers vir hulle bring - paaioffers - en hoe duurder, hoe beter. Die offer van mense is as die kosbaarste en duurste beskou, en daarom was dit meer effektief as enige ander offer. Vandaar Agamemnon se offer van sy dogter, soos gesien. Heidense godsdiens was en is steeds dus 'n goedkoop stuk kommersialisme, 'n kamptige manipulering van die sogenaamde gode deur slinkse omkopery. Uiteraard verwerp God se Woord sulke heidense idees en praktyke met die uiterste minagting en verontwaardiging.

Die Bybelse lering
Die ware God wat homself in die Bybel openbaar, is totaal anders. In Hom is alle goedheid en waarheid. In Hom is geen boosheid, kwaadwilligheid, buierigheid, humeurigheid of selfsug nie. Daar kan dus geen sprake wees daarvan dat 'n "paaioffer" Hom sal omkoop of hom van gesindheid sal laat verander nie. Soiets in die mens se verhouding met Hom is ondenkbaar en lasterlik. Tog het ons in die Griekse Nuwe Testament 'n familie van drie woorde wat die idee dra van 'n offer wat 'n gesagsfiguur - in die Nuwe Testament die Here God - se toorn kalmeer en sy verontwaardiging stil. Só word hierdie groepie woorde kardinaal belangrik in die Bybel. Dit ten spyte daarvan dat 1 dit slegs enkele kere voorkom! Maar waar dit wel gebeur, dra dit gewig soos min ander begrippe in die Skrif.
Die vertaling van die Griekse begrip
Afrikaans het eenvoudig nie 'n enkele woord wat hierdie familie van Griekse woorde bevredigend vertaal nie. Beter as die OAV en NAV se "versoening" is darem die DAV se "versoeningsoffer", hoewel die Griekse begrip nog 2 meer behels.
Sommige Engelse vertalings gebruik die vertaling "propitiation" - wat 3 presies sê waarvan ons praat, maar ongelukkig weet bloedweinig Engelssprekendes vandag nog wat hierdie woord beteken. Erickson, in sy Concise Dictionary of Christian Theology, omskryf die begrip so: "A reference to the idea that Christ's atonement satisfies the wrath of God." Dit gaan dus oor die bedaring of stil van Gód se heilige toorn. So stel Funk & Wagnalls se College Standard Dictionary dit: "Some offering, sacrifice or suffering sufficient to win forgiveness or make up for an offence. It is an action that makes the governing power propitious (graciously disposed toward the offender)." Miskien is die beste poging in Afrikaans iets van 'n omskrywing: Christus was ons strafdraende Plaasvervanger (Eng. penal Substitute). Hy het immers God se toorn namens ons gedra.
N Strafdraend: 'n Heilige God se volmaakte geregtigheid dring daarop aan dat alle oortredinge van Sy wet gestraf moet word. En presies dit het op Golgota gebeur. Daar het God se toorn teen die sonde van mense op Sy eie Seun in gebrandglas!
N Plaasvervanging: Dit vind plaas wanneer iemand in die plek van 'n ander optree om die ander se plig af te handel - dus wel só dat dit nie meer vir die ander nodig is om dit te doen nie.
• Dat Christus as plaasvervanger opgetree het vir diegene wat die Vader aan Hom toevertrou het, word sterk deur die Skrif onderstreep. Twee voorsetsels bring dit mooi na vore:
N In Rom 5:8 en Gal 3:13 word die voorsetsel huper (ter wille van, namens) met "vir" vertaal. Laasgenoemde vers stel dit só: "Christus het ons losgekoop van die vloek van die wet deur vir ons 'n vloek te word". N Mt 20:28; Mk 10:45 en 1Tm 2:6 gebruik weer die voorsetsel anti (in plek van, in ruil vir). Só stel Mk 10:45 dit: "die Seun ... het ... gekom ... om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie ..."
• Jesus Christus, gedring deur Sy volkome liefde om al die nodige te doen vir my redding, het God se verskriklike oordele, wat ék moes ondergaan het, volledig namens my gedra en sodoende vir my vergiffenis en ewige heerlikheid bewerkstellig.
• Elke gelowige móét hierdie waarheid verstaan. Dit lê immers aan die hart van die evangelie. Begryp, glo en omhels dit en dit sal jou lewe verander. Daarom ken Christene dwarsdeur die eeue twee belewinge: Eerstens 'n diep hartswete: hiervoor is ek alles, my ganse lewe aan my Verlosser verskuldig. Tweedens ’n innerlike sekuriteit, wat 'n onuitputlike bron van vrede, vreugde en lof word.
Strafdraende plaasvervanging in die Bybel
• In die Ou Testament is strafdraende plaasvervanging onderliggend aan die godsdienstige kultus - veral die sonde-offer, die skuldoffer en die groot versoendag (Lev 4:1-6:7; 16:1-34). In Num 16:41-50 neem die volk aanstoot aan die Here as Hy Korag, Datan en Abiram laat sterf oor hulle ernstige sonde. God dreig dan om die hele volk uit te wis. Moses beveel Aaron onmiddellik om vir die volk versoening te doen, omdat die toorn van die Here reeds teen hulle begin ontvlam het. Aaron doen dit onverwyld en spoedig hou die plaag op - maar 14 700 mense was toe reeds dood onder God se toorn.
• Soos reeds gesê, vind ons in die Nuwe Testament die hilasterionwoordgroep in enkele Skrifgedeeltes - Skrifuitsprake van die allergrootste belang (sien voetnota 1 op p.3). Laat ek poog om die boodskap van hierdie paar Skrifgedeeltes kernagtig op te som.4
1. God het in die publiek Jesus Christus vertoon as 'n offer wat Sy toorn verduur en sodoende ons sondeskuld wegneem. In Rom 3:21-26 word 4 maal gesê dat dit in die verlossing van sondaars gaan oor die openbaring, die bewys, die vertoning van God se geregtigheid (v.21, 22, 25, 26). Dis ten diepste waarom die Vader Sy Seun as 'n offer (Gr. hilasterion) gegee het. Dis ten diepste waaroor dit gaan in die redding van sondaars. Dis om Homself te verheerlik! Dit gaan oor Homself en Sy aanstoot aan die mens se sonde en Christus se verwydering van hierdie aanstoot!
2. Dit was noodsaaklik dat Christus in alle opsigte mens word in diens van God, ten einde 'n getroue Hoëpriester te wees - om só Sy Vader se toorn teen mense se sonde te bevredig en weg te neem. (Gr. "hilaskomai") (vgl. NIV en Ampl). Sien jy dit? Hy was as strafdraende plaasvervanger ten diepste priesterlik in diens van Sy Vader.
3. Benewens bostaande, hou Jesus Christus, die regverdige, as advokaat en as strafdraende plaasvervanger (Gr. hilasmos) ons saak - as sondegevalle en sondedoenende mense - reg by die Vader.
4. God het ons liefgehad en Sy Seun gestuur as 'n offer wat God se toorn as strafdraende Plaasvervanger (Gr. hilasterion) afweer".
Ontkenning dat Christus ons strafdraende Plaasvervanger is Die afgelope 80 jaar is ernstige beswaar aangeteken vanuit meer vrysinnige teologiese kringe teen die idee dat Christus as strafdraende plaasvervanger oftewel propitiation gesterf het. Veral die bekende Britse swaargewig-teoloog, C.H. Dodd, het hierin die leiding geneem. Hierdie manne wil eerder die begrip expiation (die afskryf of ignorering 5 van sondeskuld) gebruik as die woord propitiation (die bevrediging van God se toorn). Ons ken die idee in ons menseverhoudinge: "Kom ons vergeet van ons verskille en bly vriende! Vir seker is die verskille nog daar, maar ons laat nie toe dat dit langer 'n negatiewe rol in ons verhouding speel nie." Maar Christus het baie meer as dit bewerkstellig. Dit gaan dus daaroor dat hierdie teoloë aanstoot neem aan die idee van God se toorn. Slegs 'n God van liefde en vergewingsgesindheid is vir hulle aanvaarbaar. Hierdie mense was en is vir seker invloedryk - tot so 'n mate dat sekere Engelse Bybelvertalings i.p.v. propitiation eerder met expiation vertaal (vgl. RSV en NEB). Hulle beswaar is dat 'n gestrenge aanbieding van God se karakter eerder mense sal afstoot, as om hulle na Hom toe aan te trek. Ons hoef nie op al die tegnies-teologiese argumente in te sak nie, maar sonder twyfel toorn God teen sonde. Afgesien van die Ou Testament, wat boordevol gevalle is van God se aanstoot aan mense se sonde - en dit talle 6 kere met die dood straf - het ook die Nuwe Testament voorbeelde daarvan. Dink maar net aan Ananias en Saffira en hoe hulle te wyte aan hulle sonde op 'n skrikwekkende wyse onder God se toorn gesterf het (Hand 5:1vv; vgl.ook Rom 1:18, 24, 26, 28, 32, 2:5, 8; 3:5 - om maar net na Romeine te verwys). Die gerespekteerde teoloog, John Murray, stel dit so: "The essence of the judgement of God against sin is his wrath, his holy recoil against what is the contradiction of himself. ... So the doctrine of propitiation is not to be denied or its sharpness in any way toned down."7 Duidelik is die eksegetiese getuienis oorweldigend in die guns van Christus se kruiswerk as strafdraende plaasvervanging en 'n bevrediging van God se toorn. Waarlik, daar is geen rede om van die tradisionele beskouing en die Skrifverklaring soos dit hierbo uiteengesit is, af te wyk nie.
Die Godwaartse gerigtheid van strafdraende plaasvervanging
Wat ons tot nou toe gesien het, beteken dat dit noodsaaklik is dat ons seker maak dat ons reg dink oor Christus se kruiswerk. Dis nie ten diepste - ek sê ten diepste - gerig op die mens nie, maar op God self. Ons sonde is vir God tot aanstoot! Laat ons dus verstaan dat die kruis nie in die eerste instansie gaan oor óns redding nie, maar oor die kalmering en bevrediging van 'n heilige God se toorn. As ons daarom na die kruis kyk, moet ons nie primêr óns verlossing en komende saligheid sien nie, maar ons ewige óórdeel wat gekanselleer is, 'n heilige en vertorende God wie se toorn bevredig is, Sy verskriklike verontwaardiging wat gestil is! Dit is in die eerste instansie die rede vir die kruis! Dit was ten diepste ter wille van 'n heilige God self - om Sý toorn te bevredig! Dit het gegaan oor Sý heilige verontwaardiging wat tot bedaring gebring moes word, oor Sý aanstoot wat gekalmeer moes word, oor Sý toorn wat tot rus gebring moes word (Eng. to pacify, to appease).
Kan jy dus sien: God se aanstoot aan die sonde - Sy diep afsku daaraan - maak dit onontkombaar noodsaaklik dat elke kriesel ongeregtigheid en elke sonde gestraf moet word. Dít, presies net dit, is waarom God, as Hy dan sondaars wil red, Sy Seun moet laat sterf. En dit, presies net dit, is wat op Golgota gebeur het.

Waarlik, 'n tydjie in die vagevuur is nie genoeg om jou of my weer in 'n harmonieuse verhouding met God te stel nie. Net die tweede Persoon van die Goddelike Drie-eenheid se verskriklike vernedering, lyding en dood kon dit bewerkstellig - óf my ewige, my onophoudelike helse smarte.
Meer kan en moet ook hieroor gesê word
Net 'n laaste waarheid wat ons óók moet vashou en nooit laat los nie. Hoewel die God-gerigtheid van Christus se versoeningswerk, soos ons tot nou toe daarna gekyk het, primêr en voorop is, beteken dit nie dat die mens bloot terloops ook in die prentjie is nie. Nee, dis tog so duidelik soos daglig in die Skrif dat God óók die wêreld so liefgehad het dat Hy Sy eniggebore Seun gegee het om deur Sy kruisdood vir sondaars versoening te doen en vir Homself los te koop. Hoeveel Skrifuitsprake is daar nie wat duidelik sê dat die kruisiging van Christus die redding van God se uitverkorenes verseker nie! Maar dis eers in die tweede plek! In elk geval word hulle wat gered word aan die Here Jesus Christus as bruid gegee - tot eer van God en as erkenning en dankgeskenk vir wat hulle Bruidegom gedoen het. Die beklemtoning van die selfgerigtheid van God se versoeningswerk moet dus nie vertolk word as dat die redding van sondaars eintlik maar terloops ook in die prentjie is nie. Natuurlik nie! Nee! Die Bybel is vol getuienis dat die Vader ook sondaars wou red. Dit, presies net dit, is waarom sondaars met die grootste vrymoedigheid hulleself na Golgota toe durf en moet haas. Wat 'n voorreg om deel van die Here Jesus se bruid te wees - om daar saam met ontelbaar baie ander vrygekooptes in die Geliefde, Jesus Christus te skuil en die Vader te verheerlik.
Samevatting, gevolgtrekkings en implikasies
1. Strafdraende plaasvervanging is die wil en inisiatief van God self ter wille van homself - en daarnaas ook ter wille van ons.8
In die heidense godsdienste is dit die mens wat met sy offers poog om sy sogenaamde gode te paai. So word hulle godsdienste dan effektief 'n soort omkopery. Maar die Christelike geloof leer egter dat dit God self is wat Sy eie verontwaardiging en toorn bevredig. Dis nie die mens wat die inisiatief neem nie. Dis selfs nie Jesus Christus wat 'n teensinnige Vader wou oorreed nie. Die idee dat die Seun téénoor Sy Vader gestaan het, die inisiatief geneem het en Sy Vader se wil probeer swaai het deur Homself te offer in die plek van die sondegevalle mens, het géénsins enige Skrifgrond nie. Dit is 'n totaal onbybelse idee, aangesien dit die wilseenheid van die Vader en die Seun misken, geen eer vir God inhou nie en in werlikheid neerkom op politeïsme, oftewel 'n twee-godendom. Nee, die Bybel leer baie duidelik dat dit God die Vader self is wat die inisiatief geneem het - om Sy eie toorn teen die mens te stil. Die waarheid van Christus se strafdraende werk is presies dít:
God het die voorwerpe van Sy toorn só liefgehad dat Hy Sy enige en geliefde Seun gestuur het om deur Sy bloed Sy - die Vader - se toorn teen die sonde van die mens te bevredig en te stil - sodat Hy hierdie mense volkome kan red - en dit alles sonder dat Sy geregtigheid enigsins geweld aangedoen word.
Presies dit lê aan die hart van die waarheid waarmee ons besig is en die openbaring van God se genade en liefde!
• En net so moet ook ons naasteliefde tot uitdrukking kom. Want, as ons die Here wil navolg, moet ons selfs diegene liefhê tot wie dit amper onmoontlik vir ons is om aangetrokke te voel - behalwe met die genade van die Here. Trouens, "loving the unlovable", is 'n merkteken van 'n ware Christen. En dit kom noodwendig tot uitdrukking in 'n dienende liefde - veral teenoor broers en susters in die Here. En dis sonder twyfel 'n merkteken van egtheid. Onderlinge broederliefde is 'n karaktertrek van 'n ware gemeente en daarom ook van iemand se Christenskap. Dis nog altyd 'n onmiskenbare familietrek dwarsdeur die eeue en regoor die wêreld. Wie nie waarlik liefhet nie, is kennelik nie deel van die familie nie - want hy of sy is duidelik nie verwant aan ons oudste broer nie (1Joh 4:9).
2. Strafdraende plaasvervanging kom duidelik tot uitdrukking in die dood van Christus
In die Ou Testament het die vloei van bloed ingehou dat die offerdier geslag moes word. Só het God dit voorgeskryf en in Lev 17:11 word verduidelik waarom dit so moes wees: "Omdat die lewe van 'n dier in sy bloed is, het Ek die bloed vir julle gegee om op die altaar versoening te doen vir julle lewens." Dis die vloei van bloed wat 'n integrale deel is van die versoeningsproses en aan die hart daarvan lê. Wat God se toorn dus ten diepste bevredig en ons só verlos van die dood, is nie in die eerste plek die Here Jesus se lewe, of lering, of Sy morele volmaaktheid, of Sy getrouheid aan die Vader, as sodanig nie - onmisbaar en uiters belangrik soos dit alles was - maar die vergieting van Sy bloed toe Hy gesterf het aan die kruis. Die Bybelse skrywers verwys soos klokslag na die storting van bloed as die uitnemende versoeningshandeling en verduidelik, soos gesien, die versoening in terme van strafdraende plaasvervanging. Op die Groot Versoendag is twee bokke gebruik. Die een dier is op die gewone manier as sonde-offer geoffer. Op die ander een is die volk se sondeskuld met handoplegging afgelaai. Maar daarna is dit die barre woestyn ingejaag om daar van honger en dors te vrek. Die volk se sondes is dus simbolies op hom afgelaai en hy moes dit wegdra (Lev 16:21-22).

Hierdie dubbele ritueel het 'n enkele les geleer: dat God se toorn afgeweer word deur 'n verteenwoordigende plaasvervanger en dat sonde dan uit sig uit verwyder word - om nooit weer die verhouding tussen God en mense in die gedrang te bring nie.
Hierdie offer-rituele was presies die agtergrond en afbeelding van die apostels se lering oor strafdraende plaasvervanging en die versoening tussen God en Sy volk wat dit bewerkstellig.
3. Strafdraende plaasvervanging verbeeld God se geregtigheid.
God se hantering van die volk se sonde en Sy Seun se kruisdood, bring geensins Sy moraliteit, Sy geregtigheid, in gedrang nie. Trouens, sê Paulus, dit bevestig dit. God het Jesus Christus juis gegee "om sy geregtigheid te toon .... sodat Hy self regverdig kan wees ...." (Rom 3:25-26). Ou Testamentiese offers was dus nie vergiffenis as sodanig nie, maar bloot 'n belofte en herinnering dat die oordeel uitgestel word - totdat Christus as Lam van God in die volheid van die tyd dit sou kon ondergaan. Wat ons dus moet verstaan, is dat sowel die vryspraak en regverdiging van uitverkore sondaars, en die ewige verwerping van onbekeerlike goddeloses, totaal regverdig is. Eesgenoemdes se sondeskuld is reeds betaal - toe die Lam van God op Golgota onder Sy Vader se toorn gesterf het. En laasgenoemdes se straf sal uiteraard onafwendbaar 'n werlikheid word.
Wat sê hierdie waarheid verder vir ons?
1. Dit sê vir ons iets oor God.
Dis 'n totaal verwronge en Godonterende idee dat Christus “arme sondaars” teen Sy Vader se woede beskerm het.

• Golgota was ten diepste die Vader se inisiatief. Dis die Vader wat Sy Seun daar "gegee" het (Rom 3:25). Letterlik sê die werkwoord dat die Vader Sy Seun as ’t ware voor Homself neergesit het - ten einde mý straf te verduur. Hoe aangrypend voorsien Jesaja dit nie! "Tog het hy óns lyding op hom geneem, óns siektes het hy gedra. Maar ons het hom beskou as een wat gestraf word, wat deur God geslaan en gepynig word. Oor óns oortredings is hy deurboor, oor óns sondes is hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede moes bring, was op hom, deur sý wonde het daar vir ons genesing gekom." ... "Dit was die wil van die Here om hom te verbrysel, om hom die pyn te laat ly." (53:4-5, 10).
• Agter die kruis moet God se heilige geregtigheid dus gesien word. Op Golgota is Sy toorn teen my sondeskuld bevredig. Dit het reggemaak wat verkeerd was in Sy oë. Elke kriesel skuld is betaal. Die kruis beklemtoon die volmaaktheid van God se wet en dat Hy kompromieloos daarby staan as morele standaard vir die mens. Die diepste grond van ons redding is en bly volmaakte onderhouding van die wet - dié van die mens Christus Jesus!
2. Dit sê vir ons iets oor die mens.
Sedert Golgota kan geen twyfel bestaan oor die erns van God se waarskuwing in Gen 2:17 nie: "Die dag as jy daarvan eet, sterf jy." Daar kan nie 'n groter en meer beledigende sonde wees as om só 'n Plaasvervanger soos Jesus Christus weg te wys nie. Daarom sal God elkeen wat sy rug op Sy genadeaanbod draai, met 'n strenger oordeel straf as diegene wat nooit die evangelie gehoor het nie. Niks beklemtoon die onontkombaarheid van die ewige verdoemenis vir diegene sonder 'n plaasvervanger meer as die feit van Golgota nie. Sal die lewende God 'n rebel oorsien, as Hy Sy eie Seun nie gespaar het nie?
3. Dit sê vir ons iets oor Jesus Christus.

As ware mens het Hy ons plek onder God se toorn ingeneem. Hy het die dood ondergaan wat ons moes sterf - liggaamlik en geestelik. Dis waarom Hy roep: "My God, My God, waarom het U My verlaat?" (Mark 15:34). Hier is die onwankelbare fondasie van ons vryspraak en immuniteit in terme van die Wet. Een van die Skrif se aangrypendste beklemtonings is Jesus Christus se gewillige opoffering van Homself as Plaasvervanger. Vier keer in die gedeelte oor die goeie herder beklemtoon Hy dat Hy Sy lewe aflê vir die skape (Jh 10:11, 15, 17, 18). En in Ef 5:2 skryf die apostel: "Lewe in liefde,soos Christus ons ook liefgehad en om ons ontwil sy lewe as 'n offergawe gegee het, ja, 'n offer wat vir God aanneemlik was."
4. Dit sê vir ons iets oor reddende geloof.
Geloof begryp dat God se vereistes en standaarde vir die mens volledig en onveranderd bly staan tot in ewigheid, en dat die ewige straf wat God belowe het vir mislukking en rebellie, onafwendbaar rus op elkeen buite Christus. Ware geloof aanvaar egter ook dat die straf vir my sonde reeds op Christus ingebrand het - en totaal daar uitgewoed het. Ware geloof bring gewetensrus. Toplady sing: "Payment God cannot twice demand, first from my bleeding Surety's hand, and then again from mine."
• 'n Voorbrand dien as brandbeveiliging. Waar 'n vuur eenmaal gebrand het, brand dit nie wéér nie! Onthou dan: die vuur van God se toorn het reeds op Christus ingebrand. Waarlik, op die oordeelsdag sal daar één veilige plek wees: Golgota se voorbrand! Ware geloof gaan nie net eenkeer Golgota toe nie. Nee, dit skuil deurgaans by die kruis van Jesus Christus!
• Hieruit volg twee wesenstrekke van ware, saligmakende geloof:
N Eerstens begryp en omhels dit God se vrye gawe van vergiffenis in Christus - vir lewe en dood, vir tyd en ewigheid. Dis die hart daarvan. 'n Christengelowige sterf met sy Verlosser se Naam op sy lippe.
N Tweedens is ware geloof 'n wegkyk van jouself - na Christus, en besonderlik na Hom as die Gekruisigde. Volwasse gelowiges soek dus nie die grond vir hul vergiffenis en toekomshoop in eie belewinge nie. Hulle weet, voortdurende introspeksie is 'n resep vir moedeloosheid. Ja, hulle ondersoek hulleself gereeld (2Kor 13:5), maar steek nie daar vas nie. Hulle sondebesef dryf hulle weer en weer na Christus toe. Moet dit nóóit vergeet nie: redding is objektief. Dit gebeur in die eerste instansie buite my, by wyse van spreke in God se boeke. Laat ons altyd die koperslang in die woestyn onthou (Num 21:8-9). Al wat nodig was vir genesing, was om te kyk - na die slang op die paal. Jesus gebruik hierdie beeld as Hy oor Sy komende kruisiging praat, en oor die wese van geloof (Jh 3:14-18). Geloof is om jou oë op Christus vas te nael! En dit is die sleutel tot redding - dit alleen.
• Waarom is dit 'n slang wat aan die paal hang? In die Bybel is 'n slang 'n simbool van boosheid en sonde. Die koperslang was dus 'n stuk profesie, 'n stuk evangelieverkondiging - dat die Messias "sonde vir ons gemaak" sou word - dat Hy ons strafdraende Plaasvervanger sou wees - almal vir wie se redding Hy gesterf het (2Kor 5:21, OAV). Laat ons onthou en nooit vergeet nie, toe Hy gekruisig is, was al my sondeskuld - en natuurlik díé van alle gelowiges - op Hom gestapel. Dit geld ongeag hoe groot jou sonde, onvermoë of onwaardigheid ook al mag wees. Al wat dus vir 'n sondaar se redding nodig is, is om vanuit sy of haar magtelose bankrotskap afhanklik-gelowig en verwagtend na Christus te kyk. Jy hoef niks te doen nie. Jy moet net kyk! Trouens, jy durf niks anders probeer doen nie. Dit weerhou jou van kyk soos jy moet. Die Here Jesus is immers óf alleen-redder, óf glad nie. Die Israeliete wat self probeer regkom het - en so 'n mosie van wantroue in die Seun se komende kruisdood gestel het, het gesterf! Die Nuwe Testament is glashelder-duidelik: elkeen wat self sy redding probeer verdien, sal tot tot in ewigheid nie gered word nie. Kan jy nou sien waarom die Christelike geloof wesentlik verskil van alle godsdienste - ook van churchianity, wat op moralisme en seremonies staatmaak vir redding. Nee, nee, nee!
Redding is nie godsdienstiges wat na die Allerhoogste toe opklim nie; dis God wat in Christus na bedelende, maar gelowige sondaars toe afbuig!




• Die doel van Antipas Herout is om Bybelse lering in die vorm van kort, bevatlike studiestukke gratis beskikbaar te stel, ten einde begrip van en geloof in die Godgesentreerde beginsels van die Woord so wyd as moontlik te bevorder. Dit staan enigeen gevolglik vry om die inhoud van hierdie studiestuk met of sonder erkenning te gebruik. Die skrywer het immers self baie hulp by ander gekry. Hy glo dis 'n suiwer uiteensetting van Skrifopenbaring, en sy hartstog is om die waarheidsevangelie so wyd moontlik te versprei, nie om dit te kniehalter nie. • Nico v/d Walt onderskryf die historiese, internasionale en reformatoriese 1689 Baptistebelydenis, asook die Belydenis van Sola 5, 'n assosiasie van Godgesentreerde evangeliese gelowiges in meer as 'n halfdosyn lande in Afrika suid van die ewenaar. • Subskripsies, adresveranderings, kansellasies en korrespondensie: Postnet Suite No.148, Privaatsak X1, Northcliff, 2115, Suid-Afrika. E: nico.vanderwalt@reformed.org.za ; Tel. 082 848 9396. • Blogs: www.e-preke.blogspot.com (met skakels na nóg 4 blogs) • Gereeld word 'n preek/studiestuk soos hierdie wêreldwyd en gratis in Afrikaans (as 'n reël) of Engels (as uitsondering en slegs op persoonlike versoek) per epos gestuur aan mense wat dit persoonlik aangevra het. • Geen kopiereg. Dupliseer of preek gerus. Of stuur verder.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2985
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Wo Okt 10, 2018 12:08 pm

Nico van der Walt <nico@dievanderwalts.co.za>





Ek het die afgelope twee weke baie gesukkel om die epreke weg te kry. Die sondaar(s) was rekenaar/program -probleme en vir seker ook 'n deurmekaar-kop. Sommige van julle het wel al een of beide van bogemelde preke gekry, maar dit was heel moontlik verouderde preke. Ek het beide so 'n bietjie of meer aangepas, maar bg. 2 preke is die regtes.

Jammer vir die gesukkel.

jbiC

Nico

***************************************************************************************************************************************************************************************

JES 58:13-14 : SONDAGSEËN!
No. E23 / W801



Dis Sondag van Paasnaweek. Vrydag het ons in die besonder gedink aan die kruisiging; vandag aan die opstanding van die Here. OPSTANDINGSDAG! FEESDAG!
‘ Eintlik is élke Sondag 'n herdenking van Christus se opstanding. Só belangrik het die vroeë kerk die opstanding van Christus beskou, dat hulle tipies op die eerste dag van die week (die opstandingsdag) bymekaar gekom het vir gesamentlike aanbidding (1Kor 16:2; Hd 20:7) - eerder as op die sewende dag, soos die Jode in terme van die tien gebooie. Dit beteken nie dat hulle die wet in eie hande geneem het nie. Die Here Jesus self het al 'n aanduiding gegee dat dit moet gebeur, nie net deur op die eerste dag van die week op te staan nie, maar ook deur op hierdie dag aan Sy dissipels te verskyn (Jh 20:19, 26) en die Heilige Gees uit te stort (Hd 2:1; Lev 23:15-16). Nog meer, die dissipels het begin praat van die "dag van die Here", eerder as van die sabbat. Baie duidelik het die apostels die vroeë kerk op hierdie weg gelei. Johannes vind dit dan ook nodig om spesifiek te vermeld dat hy op "die dag van die Here" in aanbidding was toe Christus aan hom verskyn het (Op 1:10).
‘ As ek dit nie mis het nie, dink ek baie mense wat hulleself Christene noem, het 'n al hoe meer traakmy-nie-agtige houding oor Sondag en kerkgang. Dis vir seker 'n godonterende neiging. Daarom moet ons weer oor Sondag besin. En die eerste ding wat ons moet vasvat, is die feestelike karakter van hierdie dag. Verloor ons dit, verloor ons iets wesentlik in ons geloofsbelewing. Dis 'n tragedie as dit 'n dag van moets en moenies word - 'n langgesig-dag. En as kerkgang 'n plig en selfs 'n pyn word, is iets drasties verkeerd. Luister wat sê C.H. Spurgeon in April 1879 vir sy gemeente: "Ek weet dat baie van julle vir julle Sondae leef. Dis asof die dae van die Here vir julle soos die sporte van 'n leer is waarlangs julle die lewenspad loop. Dís wanneer julle jul geestelike kos kry; dís wanneer julle die rus van die Here ervaar. Julle vreugde is oorvloedig as reddende en vrye genade Sondag na Sondag verkondig word." (The full harvest, p.290, vry vertaal).
JESAJA 58
‘ Jes 58:13-14 werp wonderlike lig op die saak waaroor ons praat - op die gewigtigheid, maar ook op die kosbaarheid van die dag van die Here. In die hoofstuk ontmasker Jesaja die huigelagtigheid van die volk. Hulle lewe in sonde, maar is vroom verby as dit by godsdiens kom. Baie duidelik het hierdie skynheiligheid tydens die Sabbatte hoogty gevier. Dit spreek die Here dan deur Sy profeet in v.13-14 aan. As hulle die voorregte en vreugdes van die sabbat behoorlik wil ervaar, is daar voorwaardes om aan te voldoen.
Voorwaardes vir sabbatsvreugde (v.13) Net eers twee opmerkings. Eerstens, die OAV is 'n baie goeie letterlike vertaling van die Hebreeus. Tweedens, let daarop dat hier geen sprake is van die bloot seremoniële nie. Nee, dit gaan oor 'n hartsgesteldheid. Elke Nuwe Testamentiese Christen kan dus volledig daarmee identifiseer.
• Vers 13a wil hê ons moet verstaan waarvoor die dag gegee is, en dus waarvoor dit níé gegee is nie. Die Hebreeus kom hierop neer: weerhou jouself daarvan om die dag wat ek vir Myself geheilig het, aan te wend vir jou eie plesier. Dit is die Here se dag. Dit gaan nie oor jóú vreugdes en belange nie.
• Vers 13b dring aan op die regte hartsinstelling ten opsigte van die dag wat die Here vir Homself geheilig het. Twee dinge word genoem: Jy moet jou verlustig in die dag. Jy moet waardering daarvoor hê; dit moet jou vreugde wees. Jy moet die dag eer, omdat die Here dit vir Homself afgesonder het. Jy moet dus respek hê vir die dag. Dit moet dit met alle erns bejeen.
• Vers 13c onderstreep die noodsaak om die implikasies van bogenoemde prakties uit te leef. Drie dinge word spesifiek genoem: Jy moet nie jou gewone gang gaan nie. Dis met ander woorde nie net nóg 'n dag van die week nie; dit moet 'n eiesoortige karakter hê. Moenie dieselfde dinge doen as op die ander ses dae nie. Jy moet "rus" van jou gewoneh wêreldse verpligtinge en plesiere (vir soverre dit natuurlik kan). Jy moet nie die dag aanwend in eie belang en vir plesier nie. Dis 'n dag vir die Here en Sý dinge. Selfs ons gesprekke moet die Here eer. Die Hebreeus sê bloot ons moenie ons eie woorde praat nie. Dit impliseer 'n sekere selfdissipline wat jou weerhou van 'n ydele en lawwe gebabbel, en lei tot gesprekke wat opbouend en Godverheerlikend is. Beloftes vir gehoorsames (v.14). 'n Drieledige belofte en 'n versekering word gegee.
• Jy sal vreugde vind in die Here. Jy sal die skoonheid en heerlikheid wat in Sy attribute en werke geopenbaar word, al hoe duideliker sien. Jy sal Sy grootheid, goedheid en heiligheid al hoe meer waardeer. En jy sal in opregte dankbaarheid en liefdestrou daarop reageer. Innige en vreugdevolle liefdesgemeenskap tussen die Here en Sy mense, is waaroor dit gaan.
• Ek sal jou laat ry oor die hoogtes van die aarde (OAV). Die uitdrukking kom oorspronklik voor in Dt 32:13 - in die lied van Moses. Dit sinspeel op die oorwinning oor hulle vyande wat die Here aan Sy volk gee. Die Nuwe Testamentiese ekwiwalent is uitdrukkings soos "meer as oorwinnaars" (Rm 8:37) en die feit dat mense in Christus saam met Hom in die hemele sit - van waar hulle heers oor die duiwel, die wêreld en die vlees (Ef 2:6). Kan jy sien? Getroue onderhouding van die dag van die Here is 'n kragtige genademiddel!
• Jy sal die erfdeel van jou vader, Jakob, geniet (OAV). In die Ou Testament sinspeel hierdie uitdrukking veral op die erfenis van die land Kanaän (Ps 105:8-11). In die besonder gaan dit oor welvaart en voorspoed in die land (Ps 144:12-15). Die belofte het dus te doen met die praktiese belewing van verlossing. Nuwe Testamenties sou ons kon sê dat dit gaan oor al die voorregte en vreugdes wat die Here aan Sy dissipels belowe.
• Hierdie beloftes, indien die voorwaardes nagekom word, staan vaster as die berge: "Ek, die Here, het dit gesê" (NAV). Gehoorsaamheid sal gewis gemeenskap met God, oorwinning oor sonde en verlossingsgenot meebring.
WAT SÊ DIT VIR ONS? 1. Nuwe Testamentiese kwalifikasies moet ons vertolking van die vierde gebod beheers. Dit is so dat die Here Jesus en Sy dissipels hulleself baie meer vryhede op die sabbat veroorloof het as wat die Joodse godsdiensleiers kon duld. Maar ons moet verstaan dat die skrifgeleerdes nie naastenby die gees van die Ou Testament verteenwoordig het nie. Hulle oortuigings is gevorm deur die Mishnah, 'n opsomming van Joodse mondelinge tradisies en oorleweringe sedert die ballingskap. Hierin het die rabbi's gepoog om die praktiese implikasies van die wet tot in sy fynste besonderhede uit te spel. In die proses is die grens na die belaglike dikwels oorgesteek. Wat die sabbat betref, word nie minder nie as 39 soorte werk verbied. So, byvoorbeeld, is twee naaldwerksteke en die skryf van twee letters as buite perke beskou (terwyl één in elke geval as toelaatbaar beskou is). Selfs die aansteek of blus van 'n vuur, is as oortreding van die gebod beskou. Hierteenoor het die Jesus met Sy voorbeeld en lering mense weer teruggeroep na die ware betekenis van die wet. Dáárvan het Hy nie een "letter of letterstrepie" misken nie (Mt 5:17-20). Ons kan dus aanvaar dat Hy 'n lewende vergestalting was van alles wat ons teks wil sê. In elk geval is daar niks daarin wat in stryd is met Nuwe Testamentiese aanbidding in gees en waarheid nie.
2. Laat ons dus waak teen twee dwalinge. Enersyds is die versoeking altyd daar om die dag van die Here te gebruik in eiebelang of vir selfbevrediging - 'n dag waarop die Here vergeet word. Andersyds moet ons ten alle koste vermy om, soos die Jode, voorskriftelik te raak met 'n klomp moets en moenies. Sulke wettisisme versmoor die feestelike karakter van die gebod (die kerklike kultuur van my kinderjare was sodanig dat ons nie eers toegelaat is om met 'n bal te speel nie. En onthou julle nog hoe breipenne in tannies se oë gesteek het wat dit gewaag het om te brei!)
3. Laat ons doelbewus en planmatig die dag van die Here vul met dit waarvoor dit bedoel is. Dis 'n rusdag. As ons waarlik die ander komponent van die vierde gebod nakom - naamlik om vir ses dae toegewyd te werk - sal hierdie geleentheid om jou batterye te laai, week na week ervaar word as 'n genadegawe uit die hand van ons Hemelse Vader. Maar dit gaan nie oor leeglê en slegwees nie; dit gaan oor konstruktiewe heropbou. Daar is nie net 'n uitputtende week agter my nie, daar lê ook 'n harde week van roepingsvervulling voor. Dis 'n aanbiddingsdag. Wat 'n seën is dit om 'n dag te hê waarop ons, sonder die week se gejaag, rustig in ons binnekamers kan verkeer en saam met geliefde broers en susters die Here kan ontmoet! Dis 'n dag vir goeie werke. Meeste Christene is só besig deur die week dat hulle beswaarlik tyd het vir Christelike dienswerk en uitreiking. Dis 'n derde rede waarom ons hierdie dag het. Laat ons dus, soos Jesus, ons ook wy aan goeie werke.
4. As dit dan nodig is, laat ons ons Sondae met beslistheid reformeer. Die verantwoordelikheid om hieroor te besin en dan sterk leiding te neem, rus onontkombaar op ouers, veral op die hoofde van huise. Dink weer 'n keer na oor oor dinge soos lang reise op 'n Sondag (onvermydelik soos dit soms is), Sondagkoerante, TV, sport, inkopies, kreunende kostafels wat huisvroue se Sondae opeis en huisgenote laat uitpass vir ure (let op, ek is nie wetties oor hierdie dinge nie; miskien dalk net té jaloers op my Sondagseën). Neem besliste besluite oor jou en jou gesin se bywoning van eredienste. Bywoning van twee dienste op 'n Sondag is nie 'n Bybelse voorskrif nie, maar dis ewemin in stryd met die gees van Jes 58. En neem jou kinders saam. Los hulle by die huis om voor die TV te lê, en jy sal die bittere vrugte pluk! Hoor ek iemand sê, ons raak nou wetties? Nee! Ons praat van 'n hartsgesteldheid. Selfdissipline wat vir die regte redes uit 'n hart van toewyding kom, is vir geen oomblik in botsing met die beginsel van Christelike vryheid nie; inteendeel.
5. Laat ons jaloers waak oor hierdie kosbare kleinood - die dag van die Here. Dis só 'n wonderlike gawe uit die hand van ons Hemelse Vader, dat ons dit met alles in ons vermoë moet bewaar teen die aandrange van die sondige vlees en die God-vyandiggesinde wêreld. Onthou Jes 58:13-14 dus. Maak erns met v.13 se voorwaardes vir seën. En begroet die vervulling van v.14 se beloftes met geloofsverwagting. En onthou die Here se opstanding. Omhels jubelend die implikasies daarvan! Só het die vroeë Christene mekaar Sondae gegroet: "Die Here het opgestaan, Hy het waarlik opgestaan!"

Nico van der Walt



* Nico v/d Walt onderskryf die historiese, internasionale en reformatoriese 1689 Baptistebelydenis, asook die Belydenis van Sola 5, 'n assosiasie van Godgesentreerde evangeliese gelowiges in Suider-Afrika.
* Subskripsies, adresveranderings, kansellasies en korrespondensie: Postnet Suite No.148, Privaatsak X1, Northcliff, 2115. E: nico.vanderwalt@reformed.org.za ; Tel. 082 848 9396.
* Blogs: www.e-preke.blogspot.com (met skakels na nóg 4 blogs, waarvan een Engels is).
* Gereeld word 'n preek soos hierdie wêreldwyd en gratis per e-pos gestuur aan mense wat dit persoonlik aangevra het.
* Geen kopiereg. Dupliseer gerus. Of stuur elektronies verder.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2985
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Afrikaans : diverse preeken door Ds. Nico van der Walt

Berichtdoor Ton » Wo Okt 10, 2018 1:44 pm

HD 12:5 : GEBED WAT 'N ENGEL GAAN HAAL

No. E26


Die engel het Petrus uit die tronk gaan haal; maar gebed het die engel gaan haal! Kyk mens ernstig na die gebedsbeloftes in die Skrif, kom staan die vraag vierkantig voor jou: Waarom ervaar ons dan so min gebedsverhoring? Dis omdat ons selde bid soos ons moet. Hd 12 skets 'n merkwaardige gebedsantwoord!
'N BEDENKLIKE SITUASIE
‘ Petrus moet die volgende oggend verhoor word. Jakobus is pas tereggestel (2). Watter hoop het hý? Hy is met kettings geboei in 'n tronk wat deur soldate bewaak word. Daarbenewens slaap hy ook nog tussen twee. En dit was die dae voordat wagte skotvry daarvan afgekom het as 'n gevangene ontsnap terwyl hulle eenkant sit en meul speel! (19).
‘ Al is die situasie menslik gesproke hopeloos, weier die gemeente om handoek in te gooi. Bestorm hulle die tronk? Stel hulle 'n petisie op? Probeer hulle Herodus omkoop? Nee, hulle hou 'n biduur!
'N GEBED IN DIENS VAN GOD SE PLAN (v.5)
1. God doen soms ver meer oorvloedig as wat ons bid of dink (Ef 3:20).
Die gemeente het "vir hom" gebid - vir Petrus. Hulle bring hulle gebedslas by die naam voor hul Vader. Tog lyk dit nie of hulle vir die apostel se ontsetting bid nie, want hulle glo dit nie as hy later aan die deur klop nie (13-16). Hulle bid waarskynlik bloot dat die Here hom sal versterk en beskerm en die nodige genade gee, wat ook al gebeur. Party mense dink dat ons nie 'n kriesel meer sal kry as wat ons vra nie - dat ons as 't ware God aan bande lê met ons kortsigtige gebede. So 'n beskouing is nóg Skriftuurlik, nóg stem dit ooreen met ons ervaring. Ja, laat ons vir seker so spesifiek en vrymoedig soos moontlik bid - soos ons gewete, die Woord en die Heilige Gees ons toelaat. Maar laat ons eweneens oppas vir voorbarigheid. Ja, ons gebede is ingewerk in die uitwerk van God se raadsplan. Maar Hy is allermins afhanklik van ons geloof en gebedskloekmoedigheid.
2. Hulle het tot Gód gebid.
Jy sê, dis mos voor die hand liggend. Almiskie! Vir baie mense is gebed bloot 'n subjektiewe meditasie. Wie of wat aan die ander kant is, maak nie regtig saak nie. Dit wat hulle God noem, is bloot 'n fokuspunt vir hulle gedagtes. Ek het eenmaal 'n oom geken wat op sy kankerbed gereeld gebid het - maar sy gebede gerig het op 'n leë bierblik op 'n rak oorkant sy bed! Nee! Ware gebed is gerig tot die werklike, lewende, persoonlike en bewustelike God. En Hy ken ons persoonlik. Hy het Homself geopenbaar as die hoorder van gebed. Hy is almagtig en getrou, en kan en sal alles doen wat Hy beloof. Daar is egter minstens twee kwalifikasies: Dit geskied op grond van die volmaakte middelaarswerk van Sy Seun, Jesus Christus: "Broers, ons het dus nou deur die bloed van Jesus vrye toegang tot die heiligdom" (Hb 10:19). Dit geskied deur die werk van die Heilige Gees: "Deur Hom (dit is Christus) het ons almal, Jode en nie-Jode, deur die een Gees vrye toegang tot die Vader" (Ef 2:18).
3. Hulle het met alle erns gebid.
Die woord wat beide ons Afrikaanse vertalings met "aanhoudend" vertaal (Gr. ektenos), is interessant. Letterlik beteken dit uitgerek. Dikwels dui dit dan nie op tydsverloop nie, maar op intensiteit en vurigheid. As 1Pt 1:22 en 4:8 praat oor die vurige liefde wat gelowiges vir mekaar moet hê, word hierdie einste woord gebruik. Duidelikste is seker Lk 22:44. Hier word gepraat van die Here Jesus se gebed in Getsemane. "Hy het in doodsangs geraak en het nog ernstiger gebid. Sy sweet het soos bloeddruppels geword ..." Letterlik staan daar dat Hy nog meer uitgerek gebid het (die OAV vertaal: "met groter inspanning"). Dit dui as 't ware op die vervorming van Jesus se hart in die intensiteit van Sy erns voor Sy Vader. Die NIV en NASB vertaal ons teks onderskeidelik met: "earnestly" en "fervently".
• Ek meen dis korrek om te sê dat die Skrif veeleerder die klem laat val op die noodsaak van gebedsintensiteit, eerder as op gebedsduur. Dink maar aan Jer 29:13: "En julle sal My soek en vind as julle na My vra met julle hele hart" (OAV). In Rm 15:30, as Paulus sy lesers vra om saam met hom "in die gebede te stry", gebruik hy nog 'n sprekende woord (Gr. sunagonidzo). Letterlik sou dit in Engels vertaal kon word: to agonize together. Dit dui op 'n saamstry, -stoei, -worstel. Die NIV vertaal: "join me in my struggle" (vgl. ook Kol 4:12). Die ou Puritein, Thomas Watson, het gesê: "How can I know my prayers are prompted by the Holy Spirit? When they are not only vocal, but mental; when they are not only gifts, but groans." Onvermydelik ontstaan die vraag hoe ék so vurig kan bid. Daar is maar één antwoord: die Gees moet my bekragtig! So skryf Paulus vir die Efesiërs dat hulle "met alle gebed en smeking by elke geleentheid (moet) bid in die Gees" (Ef 6:18, OAV).
4. Dit was die gemeente wat gebid het.
Daar is krag in individuele gebed. Maar daar is besondere krag in gesamentlike gebed - deur 'n gemeente wat een van hart en sin is. Baie mense dink daar is gebedskrag in getalle sonder meer - asof dít God sou beïndruk. Nee, hier is twee dinge wat ons moet raaksien.
• Dit was die Here se gemeente wat gebid het. En hulle is die appel van Sy oog, van voor die skepping af. Hulle is Sy Seun se bruid.
Maar dan moet ons die begrip reg verstaan. 'n Gemeente is nie maar 'n klomp mense wat uit gered en ongered bestaan en bloot deur tradisie bymekaar gehou word nie. Nee, Nuwe Testamenties is 'n gemeente 'n klomp dissipels van Jesus Christus wat intiem saamgebind is deur hulle gemeenskaplike lojaliteit en verknogtheid aan hulle Here.
• Voorts bied Mt 18:19-20 besondere lig: "Verder verseker Ek julle: As twee van julle op aarde oor enige saak saamstem en daaroor bid, sal my Vader ... hulle dit laat kry, want waar twee of drie in my Naam saam is, daar is Ek by hulle.” Onderlinge eenheid is dus van kardinale belang. Jesus gebruik 'n woord wat letterlik saamklink beteken (Gr. sumfoneo). Hier lê die etimologiese wortels van ons woord, simfonie. Almal moet dus dieselfde passie en versugting hê. Dwarstrekkery en verhoudingsintriges blus onmiddellik die Gees.1 Net 'n laaste opmerking. As die Here van "twee" gelowiges praat wat so bid, verbied Hy nie die saambid van groter getalle nie, maar Hy beklemtoon dat groot getalle op sigself onbelangrik is.
'N AANTAL PRAKTIESE RIGLYNE ‘ Wesenselemente van alle ware gebed.
• Dit is primêr tot die Vader gerig, geskied in die Naam van Christus - op grond van Sy middelaarsverdienste alleen - en in die krag en volgens die leiding van die Heilige Gees. Alles wat die Gees mag bedroef, moet uit die weg geruim wees. Veral moet daar eenheid wees.
• Dit moet in harmonie met God se geopenbaarde waarheid wees, en in pas met Christus se voorspraak vir ons.
• Dit moet in vertroue en geloofsverwagting geskied. Sonder geloof in die betroubaarheid van God en Sy beloftes, kan ons Hom nie behaag nie. Maar Hy beloon diegene wat Hom soek (Hb 11:6).
• Dit moet deur diep eerbied gekenmerk word. Laat ons onthou met wie ons te doen het.
• Ons moet met vrymoedigheid voor die Vader kom. Christus is 'n volmaakte Middelaar.
• Ware gebed kom uit 'n brandende hart. Koue gebede vries voordat hulle by die hemel kom.
• Dikwels is volharding nodig - soos dié van die verontregte weduwee voor die regter (Lk 18).
‘ Wenke vir ons gesamentlike gebede.
• Wees rustig. Vertrou die Gees om te lei.
• Neem jou verantwoordelikheid op om die gebedswa te help trek. Gebed kan harde werk wees. Saamryers maak dit vervelig vir hulleself - en 'n slaapsessie - en harde werk vir die res.
• Bid verbeeldingryk, asook kinderlik eerlik en opreg. Praat gewoonweg sónder om platvloers en familiêr te wees. Vermy gebede wat bloot 'n aanmekaarryg van 'n klomp gebedscliches is. Dan word dit 'n ydele herhaling van woorde.
• Vermy die oormatige gebruik van die Here se Naam. Party mense doen dit amper in elke sin - tot ongemak van die hoorders. Wie praat so in 'n normale gesprek? Dis 'n aanwendsel, en mag selfs 'n oortreding van die derde gebod wees.
• Wag vir mekaar, sodat elkeen geleentheid kry. Vermy egter daardie ongemaklike stiltes. Maar terselfdertyd moet mens sê, as 'n groep werklik diep, diep in gebed is, kan 'n tyd van stilte, oordenking en persoonlike gemeenskap met die Here werklik baie geseënd wees.
• Sluit by mekaar aan sodat daar 'n organiese verloop in ons gebede is. Ons staan immers gesamentlik voor die genadetroon. Elkeen lê dus nie maar sy eie eiertjie nie. Hy luister na die ander en voer hulle versoeke en argumente verder. Só lei die Heilige Gees ons soms om oor sake te bid waaraan ons nooit vanself sou gedink het nie.
• Hoewel elkeen die kans moet kry om te bid, moet niemand huiwer om weer en weer te bid nie. Natuurlik moet mens nie oorvat nie. Maar dis ook so dat daar soms periodes kom waar meeste vir die oomblik "leeg" is, en enkeles die wa moet trek.
• Sonder om voorbarig te wees, moet mens so spesifiek moontlik bid. Is jy onseker of jy 'n bepaalde saak kan aanroer, benader dit onderskeidend en voetjie-vir-voetjie. Partymaal kry jy meer vrymoedigheid, ander kere verloor jy dit.
‘ Laastens: iets oor lof en aanbidding.
Altyd, altyd, altyd, moet dit ons gebede deursuur. Dink aan wie God is. Dink aan Sy name. Dink aan Sy attribute: Sy ewigheid, heiligheid, soewereiniteit, almag, onveranderlikheid, alwetenheid, alomteenwoordigheid, genade, liefde, getrouheid, geduld, geregtigheid, toorn, ens. Dink aan Sy groot dade in die geskiedenis: dié van die Bybel; dié van die kerkgeskiedenis. Eer en dank Hom daarvoor en vir die implikasies daarvan. Maar moenie slegs by 'n abstrakte benadering vassteek nie. In Ps 139 besin Dawid oor God se karakter. Maar hy bid nie bloot intellektueel daaroor nie. Hy bepeins die praktiese uitwerking daarvan in sy lewe - en loof en dank die Here dan daarvoor.

Nico van der Walt




* Nico v/d Walt onderskryf die historiese, internasionale en reformatoriese 1689 Baptistebelydenis, asook die Belydenis van Sola 5, 'n assosiasie van Godgesentreerde evangeliese gelowiges in Suider-Afrika.
* Subskripsies, adresveranderings, kansellasies en korrespondensie: Postnet Suite No.148, Privaatsak X1, Northcliff, 2115. E: nico.vanderwalt@reformed.org.za ; Tel. 082 848 9396.
* Blogs: www.e-preke.blogspot.com (met skakels na nóg 4 blogs, waarvan een Engels is).
* Gereeld word 'n preek soos hierdie wêreldwyd en gratis per e-pos gestuur aan mense wat dit persoonlik aangevra het.
* Geen kopiereg. Dupliseer gerus. Of stuur elektronies verder.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten