OP WEG [Kerstevent Wandeltheater] (door Martha [Mary])

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

OP WEG [Kerstevent Wandeltheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Do Nov 10, 2016 3:07 pm

OP WEG - deel 1

Mijn reis van Bethlehem terug naar Beth Tikva is begonnen.
Elke jaar ga ik op weg, van mijn lieve nicht Sara, terug naar mijn lieve man die bakker is in Beth Tikva. Deze keer wordt het een heel andere reis dan al die jaren daarvoor.
Als ik thuis kwam was het echt een feest van elkaar weer terug zien en het delen met anderen die ons dan kwamen bezoeken.
Vorig jaar verhuisde mijn nicht Sara met haar man Ibrahim van Beth Tikva naar Bethlehem om daar een grote herberg te bouwen en er ook te blijven wonen. De zaken in het kleine Beth Tikva gingen niet meer zo best dus voor hun was dat een goede keus. Als familie zijn we altijd heel erg hecht geweest en dus wilde mijn man Chaim zijn heil ook eens zoeken in Bethlehem met de bakkerij.
De bakkerij in Beth Tikva blijft bestaan want hij blijft ook daar nog steeds goed verkopen maar een extra zaak in Bethlehem zag hij ook wel zitten. Helaas was het best wel een mooie bakkerij maar de mensen zijn toch héél anders daar in Bethlehem en Chaim kon er gewoon niet aarden.
Ook ik had er veel moeite mee omdat de familie verder allemaal zijn achter gebleven in Beth Tikva en ik voelde mij beslist niet thuis in Bethlehem. Ik verkocht ook daar weer mijn soep aan de mensen, maar de gesprekken die ik zo gewend was thuis kwamen er maar niet. Al met al werd ik daar niet echt blij van en knaagde het gevoel van heimwee terug naar thuis.
Manlief heeft de bakkerij in Bethlehem in beheer gegeven van een goede knecht, die elk half jaar de gevaarlijke tocht moet gaan ondernemen om de inkomsten bij hem te komen brengen. Er zijn erg veel zeloten die onderweg de reizigers overvallen en ze van alles afnemen, zelfs de vrouwen en jonge meisjes. Die verkopen ze dan weer als slavinnen op een markt. Echt een zware en onveilige toch dus. Toch ga ik deze tocht, met alles wat ik heb, ondernemen terug naar mijn geliefde kleine dorp Beth Tikva.
Ik ga proberen om mij aan te sluiten bij een van de grotere karavanen met veel mannen en kamelen en vaak zijn zij ook bereid om je te beschermen voor wat checkels. Gelukkig is Chaim niet arm en heeft hij altijd goed voor mij gezorgd en geld mee gegeven zodat ik deze tocht hopelijk veilig kan gaan maken.
Elk jaar ging ik toch al met een karavaan mee van Beth Tikva naar mijn nicht Sara. Zij woonde nét buiten het dorp. Daar hebben ze een herberg voor doortrekkende reizigers en ik bezocht haar daar altijd. Nu wonen ze strakjes te ver weg en zal ik haar minder vaak kunnen bezoeken. Ik blijf toch liever wonen in mijn dorpje, Sara en haar man hebben minder moeite met het opnieuw beginnen ergens anders. Ibrahim is een man die heel snel vrienden maakt en zijn herberg openstelt voor reizigers die ze dan samen verwelkomen. Zelfs voor Romeinen, akelige lui en onderdrukkers van het volk. Juist door de veel te hoge belasting die de tollenaar steeds weer kwam ophalen, werd het voor mij gewoon veel te duur in Bethlehem. Hij kwam ook altijd met die Romeinen om druk uit te oefenen en je angst in te boezemen als je in opstand wilde komen tegen zijn woekergeld. In Beth Tikva hoefde ik daar nooit bang voor te zijn. Je zag die Romeinen nauwelijks maar in Bethlehem liepen ze soms dronken en vechtend rond, dan waren ze op hun gevaarlijkst.
Ik ga nu uitzoeken welke karavaan er de weg naar mijn dorpje neemt of er heel dicht langs gaat. Dat gaat moeilijk worden want ik moet ook eerst een muilezel kopen om al mijn spullen op te kunnen vervoeren. Ik zie ook steeds weer die bedelaar die bij mijn kleine soepkeukentje in Bethlehem zat en om soep bedelde. Ik gaf het hem graag hoor en wat brood er bij zodat hij de dag weer door kon komen. Ik denk dat hij de grote stad ook achter zich wil laten. Ze keken daar niet naar hem om en een aalmoes kon er nauwelijks af. Het kan maar zo gebeuren dat ook hij in de karavaan mee gaat trekken die ik ga nemen. Hij loopt me zo af en toe te volgen. Hij is vast ook heel erg eenzaam en weet dat ik ga vertrekken. Als dát zo zal zijn zal ik mij over hem ontfermen zodat ook hij ergens mag terecht komen waar meer mensen zich om hem zullen bekommeren, dat is ook veel beter voor hem. Chaim is te druk in de bakkerij en kan me niet helpen maar ik denk wel dat als ik de muilezel heb, hij vast zal helpen hem op te zadelen met mijn spullen zodat ik strakjes op weg kan gaan. Zal best een lange tocht worden en ik denk dat het een half jaar tot een jaar zal gaan duren omdat ik afhankelijk zal zijn van de route die de karavaan zal gaan maken. Ze stoppen vaak bij verschillende dorpen en steden onderweg en als de tocht niet voorspoedig gaat en we problemen krijgen onderweg kan daar veel oponthoud in gaan zitten. Daar heb ik vrede mee want ik ga naar huis en weer opnieuw beginnen met mijn klein soepkeukentje. Heerlijk om dan al mijn familie en vrienden weer terug te zien. Dat zal mij op de been houden en er elke dag weer aan doen herinneren waarom ik deze tocht ben begonnen. De God van Israël zal met mij gaan en mijn man Chaim beschermen als ook hij strakjes op weg gaat terug naar Beth Tikva.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Kerstevent Belevingstheater. (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Za Nov 12, 2016 5:25 pm

Op weg - deel 2

Het is al een paar dagen erg druk in Bethlehem. Er zijn heel veel reizigers onderweg allemaal naar hun geboorteplaats. Ze moeten zich gaan inschrijven in hun geboorte dorp omdat er een grote volkstelling gaande is. Wij moeten ons ook nog gaan inschrijven, Chaim en ik, dus toch terug naar Beth Tikva. Door deze flinke drukte kom ik niet echt op gang om alles in te pakken. De huisraad en al mijn spulletjes moeten ook mee terug naar huis. Ik moet nu gewoon naar de markt gaan en kijken of ik weleens aan een muilezel kan komen. Niemand wil de reis voor zijn inschrijving te voet maken, als je geld hebt dan koop je een ezel of kameel maar dat willen ze nu allemaal en de prijzen gaan bijna omhoog terwijl je erbij staat. Bieden is kostbaar en ik kan me alleen maar een goede ezel veroorloven als de prijs laag blijft en ik hem kan betalen. Als vrouw kom je hier ook niet echt gauw aan de beurt. Dan maar zeggen dat ik dat dier moet kopen van mijn man, hij kan gewoon niet weg uit de bakkerij en dus moet ik hem kopen. Chaim is bekend in Bethlehem en ze zullen er wel voor oppassen me een slechte ezel te verkopen. Soms kan Chaim best wel boos worden vooral als het om de uitgaven en aanschaf van dingen gaat. Hij dingt af tot de uiterste prijs en pas dan, als de prijs hem ook bevalt, gaat de koop pas door.
Die bedelaar loopt ook maar steeds te dicht bij mij in de buurt. Dat begint Chaim al op te vallen en hij stuurt hem steeds weg. Hij hangt ook rond de bakkerij en daar heeft hij een hekel aan. Bij Chaim moet je betalen voor de waar en er niet om bedelen. Daar wordt je niet rijk van zegt hij altijd. Ik vraag me af of die bedelaar mij als beschermvrouwe heeft uitgekozen. Ik wil er best zijn voor hem als ik de goede karavaan gevonden heb en hij ook besluit de zelfde richting op te trekken. Veiliger voor ons beiden en voor hem vooral want hij wordt, door zijn gebedel, overal weggestuurd. Als hij mij een klein beetje beschermt, wil ik hem wel van soep en wat brood voorzien. Wacht eens, daar staan nog flink wat muilezels en de verkoop is nog niet begonnen. Vlug er heen en kijken of het gaat lukken. Er staat een grote muilezel tussen die er goed gezond uitziet en zeker al mijn spulletjes moeiteloos op zijn rug kan dragen. Er zou zelfs nog een plekje voor mij over blijven als ik hem goed belaad en dat is iets dat mij sterk aantrekt. De reis zal lang en zwaar zijn dus zo af en toe op zijn rug mee rijden is wat ik wil.
Ik heb mijn keuze kenbaar gemaakt bij de handelaar en gezegd welke ik graag zou willen kopen. Ik moest helaas wel even wegduiken omdat die tollenaar naar ons zat te kijken en ik nog niet tot de koop kon overgaan. Hij kan zomaar ineens met wat Romeinen naar ons toekomen en dan ben ik mijn sheckels kwijt en deze handelaar zijn ezels als het fout loopt. Gelukkig, ze zijn verder gelopen. Iets anders trok de aandacht van de tollenaar. Een opstootje of zo. Ik kon de muilezel voor een goede prijs kopen van de handelaar. Nu gauw terug naar mijn huisje en het beest eerst goed verzorgen en ook voor mij zelf.
Dan nog langs de bakkerij om meel en olijfolie mee te nemen zodat ik mijn brood kan bakken onderweg. Het is al donker en ik ga mijn nieuwe muilezel in mijn huisje zetten voor de veiligheid. Stel dat iemand hem mee neemt in de nacht, ik moet er maar niet aan denken. Mijn huisje is nu toch bijna leeg dus heeft de ezel ruimte genoeg. De korven zijn gevuld met mijn spulletjes en strakjes kan het meel en de olijfolie in de andere korf. Dan loopt de ezel in balans en is de last voor hem goed te dragen.
Morgen moet ik opzoek gaan naar een karavaan die de richting van Beth Tikva op gaat. Daar ben ik nog niet aan toe gekomen. Ik heb wel zo hier en daar eens geïnformeerd bij de doortrekkende reizigers, welke karavaan zij nemen of met welke karavaan zij gekomen zijn. Het zijn er best veel maar als ze onderweg de problemen niet de baas konden omdat er overvallen door zeloten waren dan is dat niet mijn karavaan waar ik mee wil optrekken. Ik wil me veilig voelen en ook veilig onderweg gaan. Veel om te regelen en te zoeken en om over na te denken. Ik hoop dat de slaap zich over mij zal ontfermen en ik er morgen op uit kan gaan om ook hier een goede oplossing te vinden. De Heere God zal zeker met mij gaan, dat is mijn eerste veiligheid nu strakjes die andere vinden.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: Kerstevent Belevingstheater. (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Za Nov 12, 2016 10:29 pm

Sara (Adeline van der Kraan) :

lieve nicht, dank voor je uitgebreide brief.
Helaas hebben wij elkaar in Betlehem maar even ontmoet en maar kort gesproken. Dus ik schrijf je terug.
Weet je, eerlijk gezegd weet ik niet zo goed of ik me wel echt thuis voel in Bethlehem. Noodgedwongen moesten Ibrahim en ik onze nieuwe herberg heel anders runnen dan onze oude herberg. Een herberg hebben zo middenin een stad als Bethlehem is wel heel anders dan onze vorige herberg. Dat wat we deden mocht niet meer, van degene die het voor het zeggen heeft in Bethlehem moesten we maar wat anders bedenken. Onze eigen zoon ging trouwen en dat bracht ons op het idee om onze herberg open te stellen voor het vieren van huwelijken, wel volgens onze tradities hoor. Bijzonder om mee te maken dat de reizigers die kennis maakten met onze manier van feestvieren vol vuur de zegenbedes over het bruidspaar mee uit riepen. Bijzonder, maar ook een lastige tijd: we kregen te horen dat we teveel aandacht naar ons toe trokken in deze grote stad. Wat een klus om rekening te houden met al die wensen en eisen! Toen miste ik soms zo onze oude vertrouwde herberg. Het was weliswaar soms eenzaam en hij lag in gevaarlijk gebied, maar het was ook zo goed zo. Misschien wil ik wel weg uit Bethlehem en elders tot nut zijn... Ik heb het er nog niet met Ibrahim over gehad, al zal hij wel zo'n vaag vermoeden hebben. Hij kent me. Ik realiseer me dat ik voor een vrouw een unieke positie heb, om zo samen met mijn man een herberg te hebben. Maar als Ibrahim ervoor kiest om de herberg te blijven runnen zou het zo maar kunnen dat hij iemand anders moet zoeken om het personeel aan te sturen. Dat zij dan zo. Hij is een goede man en ik vertrouw hem daarin.
Tot zover deze brief. Ik stuur gauw een bode erop uit zodat je hem nog op tijd krijgt. Goede reis lieve nicht en Gods rijke Zegen en Bescherming toegebeden.
Je nicht
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Belevingstheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Zo Nov 27, 2016 8:29 pm

Mary Jacobs-Vos :

Op weg - deel 3

Het is al weer even geleden dat ik mijn muilezel heb gekocht en ben gaan rond kijken in Bethlehem naar een geschikte karavaan om mee te kunnen reizen terug naar mijn dorpje Beth Tikva. De muilezel heb ik op de dag in mijn tuintje staan maar nog steeds zet ik hem bij nacht in mijn huisje. Het is druk in Bethlehem en er zijn heel veel reizigers vanuit omringende dorpen die zich hier laten inschrijven. De grote volkstelling. Keizer Augustinus wil weten hoeveel onderdanen zijn land bevolken. Ik zie nog steeds het nut hiervan niet in maar als ik zo rond kijk zien de kooplieden hier het wel zitten. Ze verdienen er flink aan en mijn man Chaim staat bijna van zon's opgang tot zon's ondergang in de bakkerij en doet ook goede zaken. Hij verzint ook steeds weer iets nieuws met het brood om het nog lekkerder te maken en begeerlijk om te kopen voor de reizigers.
Ik ben zelf ook maar weer begonnen met het koken van mijn linzensoep om aan de verkleumde reizigers te verkopen.

Het is koud geworden en dat houdt mij een beetje tegen de reis aan te vangen. Daarbij gaat er bijna geen enkele karavaan de richting van Beth Tikva op en als er al eentje gaat is deze te klein om veilig in mee te reizen. Toch zal het er van moeten komen want ook Chaim en ik moeten ons inschrijven en dat moet dan in ons eigen dorpje. De mensen vinden het fijn dat ik hun soep kan verkopen zodat ze opwarmen. Ze krijgen er ook een stuk brood bij zodat het voldoende vult om verder door te kunnen reizen. Velen zijn er nog lang niet en hebben nog heel veel dagreizen voor de boeg.

Zo af en toe merk ik dat er spanningen zijn onder de reizigers. De herbergen raken vol en ze worden ongeduldig. Er hangt een vreemde spanning in de lucht. Het is bijna voelbaar en het laat mij ook niet onberoerd. Ik begrijp het niet want er is nergens oorlog en de Romeinen zijn alleen maar erg vervelend, dat zijn ze trouwens altijd en dat zijn we al een poosje van ze gewend. Ze zijn luidruchtig en dronken dat zijn ze bijna elke avond en dan moet je uit hun buurt blijven. Ik probeer zo veel mogelijk op de achtergrond te blijven en gewoon mijn soep te verkopen. Het mag ook niet al te veel opvallen dat het goed gaat anders dan staat die tollenaar elke nieuwe maan op mijn drempel om belasting te heffen op last van de keizer van Rome. Het is een naar mannetje die tollenaar en hij houdt er veel sjekels voor zichzelf aan over. Dat is duidelijk zichtbaar aan zijn kleding. Daarbij verblijft hij veel bij die Romeinse soldaten en neemt ze steeds mee als er weer belasting opgehaald moet worden. Die bedelaar loopt hier ook nog steeds rond en zo af en toe geef ik hem dan toch maar een nap soep en wat brood. Ook voor hem worden de nachten te koud om zo maar buiten in het veld te slapen. Hij mag af en toe van de herders tussen de schapen liggen op het stro. Ook hij wacht op een mogelijkheid weg te trekken uit Bethlehem.

Nicht Sara en haar man Ibrahim maken gouden tijden mee met de herberg hier en als ik even weg kan dan bezoek ik haar daar. Ik zal haar gaan missen en de bezoekjes aan haar worden straks moeilijker als ik weer terug ben in mijn dorpje. Dan, als ik haar weer wil zien, moet ik de reis naar Bethlehem terug maken maar het is dan ook wel weer heerlijk om haar te omarmen. Het gaat goed met ze en dat is een goed gevoel al hebben ze meer andere dingen moeten doen om de herberg draaiende te houden. Er worden nu ook bruiloften gevierd en de Romeinen komen er zo af en toe ook binnen. Bij Ibrahim is iedereen welkom. Ik hoor hem nog steeds roepen als er weer een groep reizigers binnen komt; "Welkom, welkom in mijn herberg, neem plaats ga lekker aanliggen. Neem wat wijn en brood en laat je verwennen door mijn dienstmaagden". Hij is een goede handelaar met een groot hart en daarom is nicht Sara ook gelukkig met hem. Maar vooral omdat ze zo'n sterke vrouw is en Ibrahim erg op haar steunt. Soms heb ik het gevoel dat het haar herberg is en Ibrahim voor haar werkt. Goed voor jou hoor Sara, je bent goed voor wat je doet en daar kan Ibrahim rijk van worden.

De nacht valt en ik heb de muilezel maar weer naar binnen gehaald. De soeppotten zijn weer schoon. Alle soep heb ik kunnen verkopen en nog wat voor mij zelf over gehouden. Brood is er nog genoeg en als ik strakjes lekker gegeten heb en wat soep heb gebracht naar de bakkerij van Chaim, ga ik onder de kamelendekens liggen en wacht ik de nieuwe dag af. De slaap zal, na zo'n drukke dag, zeker over mij komen. Ik dank God voor alle voorzienigheid, veiligheid en rust die ik voel. Ergens komt het moment dat ik echt vertrek en wie weet reist Chaim dan toch nog met me mee. Ik heb geduld en zie uit naar de nieuwe dag. Ik sluit de luiken en de deur zodat de nacht zijn aanvang kan nemen met al zijn rust voor mij.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Belevingstheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Ma Dec 05, 2016 4:41 pm

Mary Jacobs-Vos :

Op weg - deel 4


Het is koud in Bethlehem en er komen maar steeds meer bezoekers en reizigers hier naartoe. Er zijn heel veel mensen uit Bethlehem vertrokken gedurende de afgelopen jaren en die zijn wél hier geboren in de stam van David, dus moeten ze zich weer hier komen inschrijven. Bij de bakkerij van mijn man Chaim loopt het ook goed. Hij verkoopt veel brood aan deze mensen en de nieuwe broodjes, zoals de vijgen- en dadelbroodjes vinden ook hun weg naar de klanten toe. Ik heb er zelf al wat ingeslagen voor mijn reis naar Beth Tikva toe. Omdat het ongerezen broodjes zijn zullen ze lang mee kunnen en een dankbare aanvulling zijn op mijn eten tijdens deze reis. Chaim ziet nog geen kans om de bakkerij nu te sluiten. Het zou ook niet verstandig zijn nu de zaken voor hem zo goed lopen. Ik moet zelf nu verder alles regelen om thuis te komen en dan wachten tot Chaim daar ook aan komt als het minder druk is en het verantwoord is te sluiten.
Veel karavanen blijven hier nu steken. Er trekken er niet echt veel meer door die Bethlehem aan doen als tussenplaats om even te rusten op de lange reis. De mensen zijn onrustig en zoeken een slaapplaats voor de nacht maar zoveel herbergen zijn er hier gewoon niet en de prijzen lopen steeds hoger op. Nicht Sara en haar man Ibrahim hebben geen plekje meer vrij in hun herberg. Ze slapen nu zelf al heel erg klein om ook de kamers die zij gebruiken te kunnen verhuren. Het is daar elke avond druk en de mensen eten en drinken er naar harte lust. Als je sjekels hebt dan ben je bij hen aan het juiste adres. Heel af en toe ga ik nog naar ze toe om een praatje te maken maar ze zijn nu echt heel erg druk. Mijn dagen worden nu nog alleen maar gevuld met het maken van mijn linzensoep die ik dan weer verkoop maar ik wil gewoon niet met teveel sjekels op reis gaan dat is vragen om moeilijkheden. De zeloten hebben ook door dat een karavaan overvallen veel kan opleveren en er worden veel jonge meisjes geroofd om als slavin verkocht te worden. De Romeinen steken geen varkenspoot uit als er om hulp wordt geroepen. Waarom zouden ze ook, we zijn maar joden en de mindere onderdanen van het Romeinse rijk.
Het is me vandaag ook gelukt om een karavaan te vinden die aan het einde van deze maan de terugtocht aanvaard richting Nazareth en Beth Tikva, Ik mag mee reizen maar moet wel betalen voor mijn bescherming op deze tocht. Ik zal meereizen ergens in het midden van deze karavaan en volgens sommige reizigers is dat best een veilige plaats. Je betaald wat meer maar je bent wel betrekkelijk veiliger dan als je helemaal achteraan reist. Wél moet ik zorgen dat mijn muilezel goed doorvoed en gezond is zodat we ook steeds in het midden kunnen blijven mee lopen. Voor mij is het dus wachten totdat de zon nog eens twintig keer is onder gegaan en weer is opgekomen. Dicht bij de tempel en de muur en de kleine poort zal de karavaan zich verzamelen. Iedereen die zich dan heeft ingeschreven in Bethlehem en weer terug naar huis wil zal zich daar verzamelen met hun lastdier en familie. De rabbi is het niet met ons eens dat wij de reis gescheiden aanvaarden en wenste een gesprek met ons in de synagoge. Dat is helemaal niets voor Chaim, iemand die hem de wet wil gaan voorschrijven dus heb ik maar gezegd dat wij er beiden geen heil in zien omdat het toch gaat gebeuren en ik dus gewoon vertrek. Hij was wel vaker boos op ons maar haalt nu dan toch maar de schouders op en slaat zijn ogen op naar de hemel in onmacht denk ik maar. Hij zegt wél dat hij zijn gebeden voor ons zal opdragen aan de Heere God van Israël en dat mag van ons beiden best. Ook ik geloof in deze God, van Chaim weet ik dat niet. We zijn nog nooit samen naar de tempel geweest met een offer voor onze God. Ik bracht wel heel vaak twee duifjes die ze dan voor ons beiden offerden en ik denk dat het zo ook goed is.
De dagen rijgen zich aaneen. Elke dag soep maken, elke dag even een wandeling naar de bakkerij en alles netjes in orde houden zodat het strakjes allemaal in een keer op de muilezel kan. Niets te veel maar ook niets te weinig. Net genoeg om de reis te aanvaarden en opnieuw in Beth Tika weer te beginnen met mijn linzensoephuisje. Opnieuw sluit ik deze dag af met het schoonmaken van alle potten en pannen die ik heb gebruikt voor mijn soep en de nappen te reinigen die de reizigers gebruikt hebben. Het brood dat over is gaat weer in de kruiken die ik daarvoor gebruik en de olie op de plank. Nu nog gauw even de bezem door mijn huisje en de ezel weer binnen zetten. De avond brengt een koude wind met zich mee en zo af en toe zie ik vlokjes vallen uit de hemel. Het wordt dus weer een heel erg koude nacht en ik hoop dan ook dat alle reizigers een plaatsje zullen vinden voor de nacht. Bethlehem zit helemaal vol, zelfs bij de boeren op het land is er nog maar weinig plek. De schapen liggen niet in de schaapskooi maar gewoon in het veld zodat zelf de schaapskooien als slaapplaats kunnen dienen. De stallen zijn minder in trek maar tot nu toe heeft bijna iedereen een plekje gevonden. Misschien moet ik ook maar eens zien of ik een deel van mijn huisje open stel voor reizigers voor maar één nachtje. Het is gewoon te koud om die buiten door te brengen.
Het vuil is mijn huisje weer uit, alles is weer schoon en staat op de planken. Morgen nieuw brood halen bij Chaim voor bij de soep en de dagen af kruisen zodat ik niet te laat kom om mee te reizen met de karavaan. De ezel is binnen de deur gaat op de haak en de luiken zijn gesloten. De olie lamp blijft nog heel even aan zodat ik met mijn gedachten wat tot rust kan komen en de dag kan doornemen voor mij zelf. Dan bid ik nog tot God en dank ik hem voor weer een goede dag en vraag Hem mij ook deze nacht weer te behoeden en een rustige slaap te geven. Ik zie uit naar mijn reis en naar mijn familie. Elke nieuwe dag is een dag dichter bij hen.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Belevingstheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Di Dec 20, 2016 10:10 am

Mary Jacobs-Vos :

OP WEG - deel 5


Het is nog erg vroeg in de morgen en nog heel stil in Bethlehem. Hier en daar hoor ik de schapen blaten op de velden of geritsel en gerommel tussen de korenaren op het veld van de kleine dieren die daar tussen rond snuffelen naar iets te eten. De korenaren zijn geknakt en verdort, het laatste dat nog op het veld stond is bevroren en nutteloos geworden. De koude heeft de laatste aren bevroren en het is nu alleen nog maar geschikt voor de dieren in het veld. Ik ben op weg naar de bakkerij van Chaim, mijn man, om daar het brood te gaan halen voor mijzelf en voor de reizigers die langs komen voor een lekkere nap linzensoep. Het wordt met de dag drukker hier en alles wat slaapplaats kon aanbieden is vol. Zelfs de stallen en af en toe een schuur. Deze grote volkstelling bezorgd ons allemaal heel veel problemen. Het lijkt wel alsof heel Israël op reis is en ze allemaal naar Bethlehem moeten om zich daar in te laten schrijven.
Chaim was al weer druk in de weer met het bakken van de broden. Ook hij heeft het er heel erg druk mee. De bakkerij gaat goed en zo kan hij nog steeds niet zelf op reis gaan om ingeschreven te worden. De knechten kunnen het niet alleen aan. Chaim is een eerlijke hardwerkende baas en zorgt goed voor zijn knechten. Als hij alles goed in de hand houdt, gaat het goed, alleen kunnen deze knechten de bakkerij niet draaiende houden. Het brood is lekker warm en zo loop ik dan weer terug naar mijn huisje om daar alles weer in gereedheid te brengen voor de soep. De grote ketel moet weer op het houtvuur en de deuren moeten open zodat de reizigers kunnen komen.
Er zit iemand voor de deur van mijn huisje. Helemaal weggedoken in de hoek en als een bol opgerold in zijn kleding. Ik herken deze kleding. Het is die bedelaar Boaz. Hoe lang ligt hij er al en leeft hij nog? De nacht was erg koud en het rijp stond op het veld. Ik moet kijken of hij nog leeft. Hij beweegt nog, Heere mijn God U zij dank. Hij ziet erg bleek en ik roep hem binnen zodat hij zich kan opwarmen bij het vuur onder de ketel. Hij heeft de hele nacht rond gelopen op zoek naar een slaapplaats maar er geen gevonden. Overal waar hij dacht dat het wel zou kunnen werd hij weggestuurd. Zelfs bij de stallen en de schaapskooien. Nergens mocht hij zich neer leggen voor de nacht. Toen is hij maar blijven lopen om warm te blijven en heeft af en toe tussen de kamelen gestaan van de laatst aangekomen karavaan. Dat heeft hem nog wat warmte gegeven zodat hij op weg kon gaan naar mijn soephuisje en vroeg in de morgen is hij hier dan voor mijn deur gaan zitten in de hoop wat soep en brood te bemachtigen. Dat zal ik hem zeker geven en daarbij ook vragen of hij voor mij wil werken in mijn soepkeukenhuisje. De ezel voer geven de vloer schoonvegen en het hout halen bij de houthakkers voor mijn vuurtje. Dat zou mij veel tijd schelen en zo kan ik me meer richten op het maken van mijn soep en aandacht geven aan de reizigers.
Als dat lukt dan mag hij de nacht doorbrengen bij mijn muilezel die ik heb gekocht op de markt om de grote tocht naar Beth Tikva straks te gaan maken. Ik denk dat Chaim er geen bezwaar tegen zal hebben dat ik dit ga doen voor deze bedelaar. Ik heb nog wat ruimte over en dat kan best gedeeld worden met deze bedelaar en mijn ezel. Het is warm in mijn huisje voor ons beiden en ik kan helemaal achterin slapen in mijn eigen gezellige hoekje. Voor de bedelaar liggen er genoeg kamelendekens en hooi. De ezel eet het en de bedelaar kan er op slapen. Dan hoeft hij niet verkleumd van de koude nacht zijn heil te zoeken tegen mijn deurpost aan om te wachten totdat ik mijn deur open en hij kan vragen om wat soep en brood. Nu mag hij er voor werken en tegen de tijd dat mijn karavaan vertrekt naar Beth Tikva kan hij mij mooi helpen om alles wat ik eerst al op de ezel gepakt had en er maar weer af gehaald heb, weer goed en stevig op de ezel te hangen. Ik heb eindelijk de goede karavaan getroffen en spoedig zal deze de reis aanvangen. Het zal een koude en lange reis worden want je voelt gewoon de sneeuw in de lucht en toch moet ik op weg omdat keizer Augustus het volk wil tellen, ieder in zijn eigen geboortestad en dus zit er niets anders op dan te gehoorzamen.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Belevingstheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Zo Dec 25, 2016 11:03 pm

Mary Jacobs-Vos :

Op WEG - Deel 6


Het is koud in Bethlehem deze nacht. De bedelaar heeft een plekje gevonden in mijn huisje in een hoek bij de ezel. Het is daar warmer dan buiten. Er zijn nog reizigers die geen plaats waar dan ook kunnen vinden dus die trekken door. Ik zag onder hen een echtpaar waarvan de vrouw ineengedoken op de rug van een ezel zat. Ze was duidelijk zwanger en had het koud. Zou ik ze ook een plekje ergens bij mij aan bieden? Ze zijn bij nicht Sara geweest. Daar is de herberg helemaal vol en waar ze nu zijn weet ik eigenlijk niet meer. Ik hoop echt dat ze iets hebben kunnen vinden.
Het is een vreemde nacht. De hemel heeft nog nooit zo vol sterren gestaan. De schapen op het veld zijn onrustig. Je hoort voortdurend de herders fluiten om ze bijeen te houden. Normaal zou het veel rustiger zijn op dit moment van de nacht en ik zou ook binnen zijn om me klaar te maken voor de nacht. Ik weet niet wat het is maar ik voel onrust binnen in mij alsof er iets staat te gebeuren. Ik weet niet goed wat te doen. Naar binnen gaan of nog even langs de bakkerij en een babbel maken met Chaim die daar nog druk bezig is. Ik kan geen besluit nemen wat te doen om van die onrust af te komen. Dit is niet mijn normale doen. Het verwart me en maakt mij besluiteloos. Naar binnen of toch maar buiten blijven en nog even afwachten of die spanning van mij zal afvallen. Ik besluit buiten te blijven en kijk naar de heuvels die rondom Bethlehem liggen. De nacht is helder en best mooi om er rust terug te vinden voor het slapen gaan.

De lucht is ineens helder verlicht. Wat gek, er is geen maan te zien. Wat is dat voor iets geks. Ik hoor vreemde geluiden en de herders schreeuwen iets of roepen ze soms naar de schapen. Ik vind het maar raar wat daar gebeurd. Hier wordt ik ook niet echt rustiger van en het lijkt mij dan ook beter maar naar binnen te gaan en me klaar te maken voor de nacht. Morgen vertrekt de karavaan waar ik mee wil trekken naar Beth Tikva. Al heel vroeg moet de muilezel worden voorzien van de manden waar al mijn soepkeukenspulletjes in gaan. Mijn dekens en mijn kruiken. Dan nog snel nieuw meel en brood halen bij Chaim en naar de olijfoliehandelaar om een kruik olie te kopen. Wat extra voer voor de ezel moet ik ook niet vergeten. De rest eet hij maar onderweg als er nog wat staat langs de route die we gaan.

Het is ook nog niet duidelijk of die bedelaar zich bij deze karavaan zal aansluiten. Het zou voor mij een uitkomst zijn nu Chaim niet direct mee kan reizen, hij kan wat zware dingen voor mij op de ezel hangen en het beest leiden als ik niet meer lopen kan door vermoeidheid. Het zou ook een stuk veiliger voelen want de verhalen over die zeloten en hun overvallen zijn regelmatig in de gesprekken aanwezig. Het zijn ruige personen die op geld en jonge maagden uit zijn. Ik hou alles heel eenvoudig en zal beslist geen rijkdom uitstralen. Hoe zou het ook. Mijn rijkdom is mijn leven de rest wordt toch alleen maar opgeëist door die Romeinen en de tollenaar. Belasting voor de keizer van Rome als zou ik daar wat aan willen geven maar een keus heb je gewoon niet.

Ik zoek gauw mijn plekje op achter in mijn huisje. Diep onder de kamelendekens blijf ik warm en zal ik een vredige slaap vatten. Morgen zal een drukke dag worden van inpakken, afscheid nemen van nicht Sara en haar man en van mijn eigen Chaim. Ik zal ze missen maar ik weet dat ik Chaim terug zal zien als hij zelf de tocht ook aanvangt. Hij reist dan lichter en zonder huisraad want de bakkerij blijft bestaan in Bethlehem. Er komt weer een nieuwe in Beth Tikva en ik verheug mij ook op het weerzien met mijn familie die ik daar toen heb achter gelaten. Mijn ogen worden zwaar maar ik voel dat mijn innerlijke rust weer terug is. Die vreemde spanning die ik voelde buiten is nu weg. Er is weer rust in mijn hart. Alsof alles goed komt en ik me nergens zorgen over hoef te maken. Zo rustig voel ik mij nu en zo kan ik vredig gaan slapen.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Belevingstheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Di Jan 03, 2017 12:03 pm

Mary Jacobs-Vos L:


Op weg - deel 7


Vandaag heb ik afscheid genomen van mijn lieve nicht Sara en haar man Ibrahim in de herberg. Ze waren bezorgd omdat ik de tocht alleen ga aanvangen en niet wacht op Chaim mijn man zodat hij met mij kan reizen. Overspoeld door emoties en met heel veel goede bemoedigingen, raad en zegen ben ik maar weer naar mijn huisje terug gelopen. De ezel stond nog buiten en dat is niet de bedoeling. Boaz zou hem binnen moeten zetten en dat is hij vergeten. Het is ook zo onrustig in Bethlehem. Er zijn drie wijze mannen op kamelen aangekomen vanuit het oosten die beweren dat hier, juist hier in Bethlehem een nieuwe koning geboren zou zijn. Niemand weet er iets van, ze vroegen overal rond en kwamen zo ook bij de herberg van Nicht Sara met deze vraag. Nu zijn ze op weg naar koning Herodus om het aan hem te gaan vragen. Vanaf dat ze zo hebben rond gevraagd is deze onrust begonnen en veel van de karavanen willen nu weg om uit deze chaos te vertrekken. Mijn eigen vertrek heb ik nu al veel te lang uitgesteld en waarom..., dat weet ik niet, gewoon een onbestendig gevoel in mijn hart liet mij de beslissende dag uitstellen en nu ga Ik morgen heel vroeg dan toch mijn ezel opladen zodat ik mijn aansluiting heb bij de karavaan die naar mijn dorp Beth Tikva gaat. Nou ja, hij gaat die richting op want zo belangrijk is mijn dorpje niet dat daar veel mensen naartoe zouden gaan en er zelfs een karavaan zou zijn die het aandoet. Deze komt er wél vlak bij dus koos ik ook voor deze groep die morgen heel vroeg vertrekt en mij mee wil nemen. Ik houd alle goede raad van mijn nicht Sara in mijn hart geborgen, ze is bezorgd en ik wil haar zorgen niet groter maken. Als al de reizigers weg zijn uit Bethlehem zal het voor hun een heel stuk rustiger worden en dan zijn de inkomsten ook veel minder in de herberg.
De tollenaar heeft daar geen begrip voor en is belasting voor Rome gaan heffen over wat ze nu hebben verdiend met al deze reizigers en daar wil hij niet meer op terugkomen en het weer terug brengen naar wat hij normaal kwam ophalen. Hij loopt nu al een poosje niet meer alleen rond maar steeds met die Romeinse soldatenvriendjes van hem om meer druk uit te oefenen. Het zal zwaar voor ze worden. De bezorgdheid is dus van beide kanten. Ik sta te twijfelen of ik op dit late uur toch nog langs de bakkerij zal gaan. Nog wat extra brood en meel kan er nog wel bij op de ezel. Wie weet heeft Chaim meer nieuws over dat vreemde verhaal van die nieuwe koning die hier zou zijn geboren. Laat ik het maar doen dan is mijn hart wat rustiger en ga ik met een beter gevoel op reis. Het is al wel erg laat en de koude nacht zonder sterren maakt hem ook veel donkerder, de sfeer is drukkend en beladen. Een vreemde onrust ligt over Bethlehem en mijn bezoekje aan Chaim gaf ook niet echt veel opheldering. Snel naar mijn huisje en kijken wat deze Boaz gaat doen. Mij helpen morgen met de ezel optuigen en ook de reis aanvangen of hier blijven. Het is allemaal zo onzeker voor hem denk ik maar voor mij staat het vast, morgen moet ik met de karavaan mee en die vertrekt al heel vroeg dus ik wil gaan slapen.
De luiken sluiten de ezel naar binnen en dan nog gauw even kijken of Boaz in zijn hoekje ligt. Nee, het is leeg, waar zou hij zijn? Gerommel bij de deur en een zachte roep van een mannenstem. Laat ik maar gaan kijken wie dat is. Boaz staat er en wil naar binnen om zijn plekje bij de ezel weer in te nemen. Ook hij is op de geruchten afgegaan van die nieuwe koning en zegt dat dit niet veel goeds zal brengen voor Bethlehem. Ook hij heeft nu besloten Bethlehem te willen verlaten en gaat met de karavaan mee. Hij zal met mij mee reizen en morgen helpen de ezel op te tuigen en te beladen met de dingen die mee gaan op de reis. Mijn soepkeukenhuisje zal dan helemaal leeg zijn en wat er mee gaat gebeuren is aan mijn man Chaim want hij is de eigenaar van het huisje. Deze keer is het vuurtje in mijn huisje niet aangestoken en de kou doet mij snel besluiten onder de kamelendekens te kruipen en deze dag eens te overdenken. Ik heb afscheid genomen van nicht Sara en haar man en goede raad mee gekregen. Ook Chaim gaf mij goede raad mee en zal zelf ook spoedig de reis gaan maken met de knechten en de spullen van de bakkerij. Hij wil deze niet behouden en heeft hem verkocht omdat ook hij ziet dat de verkoop heel hard is teruggelopen nu bijna alle reizigers weer weg gaan en er nog maar af en toe een karavaan Bethlehem aandoet. Ook hij moet zich in Beth Tikva laten inschrijven voor de volkstelling dus kunnen we daar beter weer helemaal opnieuw starten met onze bakkerij en het soepkeukentje. Alles draait als een zwerm mussen door mijn gedachten en maakt het allemaal niet echt rustiger in mijn binnenste. God van Israël mijn hemelse Vader, geeft U mij rust voor deze nacht zodat ik morgen in de vroegte alles veilig kan opladen en mij bij de karavaan kan aansluiten. Ik vraag U mij te zegenen en met ons te gaan in veiligheid en rust op deze lange reis naar mijn geboortedorp Beth Tikva om ingeschreven te worden. Ik rol mij in de dekens en sluit mijn ogen, wetende dat God over ons zal waken en zo vind ik toch nog mijn rust in deze vreemde en onrustige laatste nacht in Bethlehem.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Belevingstheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Ma Jan 09, 2017 8:13 pm

Mary Jacobs-Vos :

Op weg - deel 8


Het is koud en nog donker in en om mijn huisje. Ik ben wakker geschrokken van veel lawaai. Wat een drukte om en rond mijn huisje. Er is buiten van alles aan de hand er wordt zelfs geschreeuwd en gehuild en dat verwart mij totaal want dat gebeurt normaal nooit hier. Allemaal vreemde dingen terwijl het normaal zo rustig en stil is en Bethlehem nooit zo vroeg ontwaakt. Het kan toch niet allemaal van die reizigers afkomen? De zoektocht naar de karavaan waarmee ze weer huiswaarts trekken? Ik moet me maar snel aankleden en zien dat ik de muilezel opgeladen krijg want anders dan mis ik mijn aansluiting bij de karavaan waarmee ik zelf richting Beth Tikva vertrekken ga vandaag. Zo verwarrend allemaal en zo onrustig en vreemd ben ik nog nooit wakker geworden.

Eerst maar eens naar de put voor een volle kruik water voor de ezel en voor mij zelf want dat is nu belangrijker omdat het dier de reis wel goed moet doorstaan met alles wat ik mee terug ga nemen. Meel en olie heb ik genoeg en afscheid heb ik ook van iedereen die mij dierbaar is genomen. Dan blijft de vraag waar is die bedelaar Boaz gebleven. Daar kan ik dus ook al niet van op aan. Hij weet dat ik vroeg weg wil en naar de buitenpoort van Bethlehem moet met de opgeladen ezel. Hij kan daarna niet meer in het huisje want doet hij dat wel dan krijgt hij een boze Chaim achter zich aan. Hij zou mij daarbij helpen maar dat zal ik dan nu zelf moeten doen want hij is er niet. Nu eerst mijn waterkruik vullen bij de bron daarna kan ik altijd nog zien of hij mee reist of niet.

Terug bij mijn huisje zie ik hem ineens buiten adem tegen de deurpost aan geleund staan. Hij ziet grauw in zijn gezicht alsof hij iets heel ergs heeft meegemaakt. Even geen tijd daarvoor eerst opladen en naar de grote poort. Hij wil me gelukkig helpen en langzaam aan komt er ook weer wat kleur op zijn gezicht. Wat mij wél is opgevallen is dat er heel erg veel romeinse soldaten rond rennen over de pleinen en in de straatjes tussen al de huizen door en zelfs in de schuren kijken. Ze hebben het zwaard in hun hand en zien er gewelddadig uit. Die zijn ergens naar op zoek dat is zeker maar waarom dan al dat geween van de vrouwen die ik als mijn buren rondom mij altijd rustig en gezellig heb meegemaakt. Bijna uit ieder huis komt geween en gesnik. Toch moet ik doorgaan met opladen. De manden zitten stevig op de ezel, die voor de verandering eens mee werkt, en zo zijn de manden ook snel gevuld en is mijn huisje nu leeg. Ik trek de deur achter mij dicht en kijk nog heel even achterom naar het huisje waar ik zovele gelukkige dagen heb mogen wonen, mijn soep heb gekookt voor de reizigers en gelukkig was. Nu is het leeg en wat zal er verder van worden, ik weet het niet. Een vreemd gevoel maakt zich van mij meester. Niemand die mij gedag komt zeggen maar wel overal geween en gesloten deuren.
Boaz heeft de ezel bij de teugels genomen en hij loopt rustig met hem mee. Ik volg ze en houdt alles goed in de gaten. Ik blijf rondkijken maar zie verder niets dat verontrust anders dan gesloten deuren en het wordt ook stiller nu we richting de buitenmuren van Bethlehem lopen. Het zal nog een flink stuk lopen zijn voordat we door de poort komen en dan moeten we ook nog zoeken naar de juiste karavaan. Hier en daar lopen andere mannen en paren met een ezel opgeladen of een opgeladen kameel die nu ook richting de buitenpoort gaan. Ik ben nog nooit alleen op reis geweest maar er zit nu niets anders op dan dit te doen omdat er druk wordt uitgeoefend door Keizer Augustus dat inschrijven in de geboortestad geldt voor iedereen en het niet langer moet gaan duren. Hij wil het resultaat weten om het dan bekend te maken.

Daar lopen weer twee briesende Romeinen en ik zie bloed aan hun zwaard kleven. Die hebben zeker gevochten. Boaz beugt zijn hoofd en vermijdt oogkontakt met hen. Vreemd, hij moet hier dus meer van weten. Hij zwerft vaak door Bethlehem om te bedelen en weinig ontgaat hem. Als we zo even rusten zal ik het zeker aan hem vragen. Die onzekerheid en de spanning van alles wat er gaande is bedrukt mij nu. Een gevoel van bitterheid en onrust blijft in mij vechten en wachten op opheldering wat er gebeurd is en wat er gaande is in Bethlehem. Misschien is het ook maar beter zo dat ik nu vertrek en de stad achter mij kan laten. Het wordt al lichter maar de kou is nog aanwezig. In het oosten komt de zon al op. Een oranje gloed kleurt de hemel prachtig mooi alsof hij van goud is. Als de zon straks boven de bergen uit komt zal de koude ook minder worden en ik zie de muren van Bethlehem in de verte al zichtbaar worden. Aan de rand van het pad is nog een waterput en Boaz laat de ezel drinken zodat het mij water spaart tot aan de volgende drinkplaats.

Eindelijk, we passeren de poort en lopen nu buiten de stad. Nu zoeken naar de karavaan die ons op zal nemen voor de reis. Er gaan altijd gidsen mee en die beschermen je ook een beetje tegen die zeloten als ze de karavaan aan zouden willen vallen. Ik zal er spoedig een moeten aanspreken om uitleg te krijgen waar ik heen moet. Daar loopt er eentje met zijn staf en ik denk dat ik hem zal aanspreken en mijn vraag zal stellen. Hij komt nu zelf naar mij toe en zegt dat hij een gids is. Zijn naam is Moshe en ook hij gaat richting Beth Tikva want daar komt hij vandaan. Hij gaat terug naar zijn familie en heeft ook al kleinkinderen. Hij zal mij de juiste groep aanwijzen en beloofd tijdens de reis een oogje in het zeil te houden. De groep wacht nog op wat andere mensen en dus kan ik uit rusten en nu eens aan Boaz vragen waarom hij vanmorgen er zo grauw uit zag en wat er was gebeurd.

Hij vertelt mij een verhaal van drie wijzen die naar koning Herodus moesten gaan als ze de nieuw geboren koning van de Joden gevonden hadden maar dat hebben ze niet gedaan en ze zijn nergens meer aanwezig. Daarna is Herodus in kwaadheid uitgebarsten en heeft gezegd dat er geen andere koning hier aanwezig is dan hij zelf en omdat het om een pasgeboren kind gaat heeft hij aan de soldaten de opdracht geven alle pas geboren jongetjes tot 1 jaar dood te maken. Vandaar dat geschreeuw en geween. De dood is rond gegaan door Bethlehem, wat afschuwelijk. Dit wordt een verschrikkelijke tocht. Hopelijk gebeurt ditzelfde niet in mijn dorpje Beth Tikva. Dit wordt een heel verdrietige tocht, dit had ik niet verwacht. God van Israël...... waarom heeft U dit toegestaan dat de heerszucht van een koning zoveel ellende en verdriet kan veroorzaken alleen omdat hij de koning is en niet aan een troonsafstand denkt. Waarom Heer, waarom. Dit maakt alles zo bitter en onzeker voor allen die nu onderweg zijn. De karavaan die ons mee neemt heeft als eind bestemming Kapernaüm en ook hier is iedereen angstig en bedrukt. Bescherm ons o God van Israël en wees ons genadig.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2917
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Belevingstheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Wo Jan 18, 2017 12:30 pm

Mary Jacobs-Vos :


Op weg - deel 9


We gaan de karavaan langs om ergens een plaatsje te vinden voor de nacht. Er staan verschillende tenten en zo te zien ook heel veel ezels en kamelen er omheen wat zeker wil zeggen dat ze vol is met de mensen van wie deze lastdieren zijn. De ezels en kamelen worden bewaakt door stevige mannen in dikke kamelenmantels. Iedere waker heeft meer dan 10 kamelen bij elkaar gezet en met de touwen aan elkaar verbonden. Nu hoop ik toch echt dat er niet eentje zal zijn die er met zijn last vandoor wil gaan want dat is ineens zoveel kracht voor één bewaker. Dat zal hij nooit in de hand weten te houden. Ik denk dat ze wel weten wat ze doen. Het is een rustige nacht buiten de poort en ze doen het natuurlijk ook niet voor de eerste keer. Mens en dier zullen elkaar hier best begrijpen en aan deze situatie gewend zijn.

Ik loop verder en kijk bijna bij elke opgebouwde tent of er ergens een plaatsje open is waar ik naar binnen kan. Ik heb niet veel nodig voor de nacht, alleen wat warmte en een plaatsje waar ik op mijn kamelendekens even kan gaan slapen. Het wordt moeilijk maar er zal best wel ergens iets zijn. Ik zie een hele kleine tent aan het begin van de karavaan en al best een flink stukje de woestijn in. Daar wil ik het dan nog eens proberen en zoals ik zie staan er maar twee lastdieren bij. Het kan hier wel eens lukken. Ik schuif het afschermingsgordijn aan de kant en kijk binnen in de ruimte. Ik ken deze mensen vanuit Bethlehem. Ze hebben soep bij mij gekregen en brood om op te warmen. Ik stap verder de tent in en hun hoofden keren zich naar mij. Ze vragen of ze iets voor mij kunnen doen en ik vraag hun of er nog een heel klein plaatsje voor mij is en misschien ook voor Boaz. Achter in de tent mogen we bij de kinderen een plekje uitzoeken. Wat geweldig en wat een vriendelijke mensen. Als ik onderweg mijn soep maak zal ik ze er zeker van geven. Dat vertel ik ze dan ook en ineens zie ik herkenning in hun ogen. Het doet me goed dat we dus niet zo heel onbekend zijn voor elkaar en we beginnen een gesprek over onze tocht met deze karavaan. Ze reizen wel vaker mee maar deze keer moesten ook zij zich laten inschrijven in Bethlehem en was het dus een verplichte reis. Ze hebben ook gehoord dat er verschrikkelijke dingen gaande waren in Bethlehem en er werd gemoord door de Romeinse soldaten, maar wie er werden vermoord wisten ze niet en dat heb ik hun toen maar verteld. Ze waren geschokt en verbijsterd. Ze begrepen het niet. Hoe kun je nu baby's vermoorden en dan nog wel kleintjes tot twee jaar. Hartverscheurend. Ze kijkt met tranen in haar ogen naar haar kinderen waarvan er eentje zo rond de drie jaar is maar erg klein van stuk. Het ligt opgekruld te slapen en heeft gelukkig geen besef hoeveel gevaar het het heeft gelopen. Ik dank de God van Israël dat ze de dag daarvoor al buiten de poort zijn gegaan en hebben gewacht op de rest van de mede reizigers. We doven de kaarsen en de duisternis maakt zijn intree in deze tent. We liggen strak tegen elkaar om zoveel mogelijk warmte te delen en zo vallen we allemaal in slaap.

Buiten horen we mensen praten en wat heen en weer roepen. De nacht is dus vreedzaam verlopen. Iedereen ontwaakt en de kinderen kruipen nog even dicht tegen hun ouders aan. Ze vegen de slaap uit hun oogjes en stellen veel vragen. Wie wij zijn en of wij met ze mee gaan reizen. We vertellen dat we een flink stuk mee trekken tot aan Beth Tikva want daar moet ik me weer inschrijven. Daar ben ik geboren en zo wil de keizer van Rome het. Ik ga naar buiten om te kijken hoe het met mijn ezel gesteld is. Hij is er nog en staat rustig te wachten op wat er komen gaat. Hij krijgt wat te eten van mij en ik zoek naar wat brood zodat ook ik wat te eten heb. Daarvan zal ik wat met Boaz delen want hij heeft geen eens een doek om zijn middel gebonden met misschien wat persoonlijke bezittingen. Alleen een deken om zich heen over zijn kleding, meer niet. Hij zal dus zijn hele tocht al bedelend moeten maken want ik kan niet telkens alles met hem delen. Binnen vertel ik hem dat en hij had niet anders verwacht dat hij zijn eten bij elkaar zou moeten bedelen en wat hand en spanwerkjes zou gaan doen. Hij kwam wel aan zijn kostje vertelde hij me en ik moest mij daar dan ook niet druk over maken. Dit was zijn leven en zo was hij het al een poosje gewend. Hij heeft altijd een slaapplaats gevonden en eten gehad om de volgende dag weer door te kunnen komen. Zijn uitleg is voor mij dan ook geruststellend. Nu kan ik me richten op de dingen die ik zelf moet doen en alles netjes voor de reis bij elkaar houden.

Ik zie dat er al verschillende tenten zijn afgebroken en op de kamelen zijn gebonden. Ook het gezin dat ons onderdak heeft geven is al bezig hun tent af te breken. Boaz is een dankbare hulp voor hen en voor deze dag is zijn eten weer verzorgt. Misschien dat we met ze mee mogen trekken en onderdak mogen vinden voor de nacht bij hun maar dat komt aan het einde van deze dag pas aan de beurt. We gaan ons formeren om te vertrekken en ik zie Moshe naar mij toe komen. Hij groet mij met de zegen van de God van Israël en vraagt of het deze nacht goed is verlopen. Ik vertel hem dat wij onderdak hebben gevonden bij deze rijke familie en nu dus ook gaan vertrekken met de karavaan. Ik vertel hem dat ik bij de stop midden op de dag mijn soep zal maken en nodig hem er voor uit. Hij accepteert het dankbaar. Heerlijk vindt hij mijn soep en ik zie pretoogjes verschijnen. Hij trekt weer verder langs de karavaan en zegt dat hij op zoek is naar zijn nichtje Ruth die met hem reist. Hij loopt al zoekende verder en ik wacht gewoon totdat de karavaan zich voor de eerste dagreis in beweging gaat zetten. De zon komt met een prachtige glans net over de bergen heen en het beloofd een goede dag te worden voor de reis. Ik hoop en bid dat het een rustige en vredige reis mag worden en ik straks veilig bij mijn familie mag aankomen. Alles is nu in beweging en zonder morren loopt mijn muilezel met me mee. Boaz leidt, samen met de rijke koopman, een van zijn kamelen. Dan hoeft de oudste zoon dit niet te doen vandaag. Morgen ziet hij wel weer wie het dán gaat doen. We zijn op weg de lange reis huiswaarts is begonnen.

Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten