Flyeren.

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 5711
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Flyeren.

Berichtdoor Ton » Di Feb 09, 2021 2:45 pm

Flyeren.


De kleine jongen trok een extra dikke jas aan tegen de kou en zei toen tegen zijn vader:
"Oké pap, ik ben er helemaal klaar voor.”
Zijn vader, een predikant, vroeg hem: "Klaar voor wat, zoon?"
“Maar papa, het is tijd om naar buiten te gaan om onze flyers uit te delen.'
De vader antwoordde: "Jongen, het is erg koud buiten en het miezert."
De jongen keek zijn vader verbaasd aan en zei: “Maar papa, mensen moeten toch ook op een regenachtige dag iets over God horen.”
De vader antwoordde: "Ik wil niet dat je met dit weer naar buiten gaat.”
De jongen keek zijn vader smekend aan: "Papa, mag ik deze keer dan alleen gaan? Alsjeblieft! Ik zal echt goed oppassen!”
Zijn vader wachtte even en zei toen: “Oké , je mag gaan van mij. Hier zijn de flyers , maar wees wel voorzichtig.'
“Ik zal voorzichtig zijn, bedankt pa!"
En met de flyers in zijn hand, ging de zoon de kou en de regen in. Hij liep door alle straten van het dorp en deelde de flyers uit aan de mensen die hij zag.
Na 2 uur door de regen en kou gewandeld te hebben en met zijn laatste flyer in de hand, stopte hij bij een hoek om te kijken of hij nog iemand zag om de flyer aan te geven, maar de straten waren leeg. Toen draaide hij zich om naar het eerste het beste huis dat hij zag, liep naar de voordeur, belde aan en wachtte, maar er kwam niemand aan de deur.
Uiteindelijk draaide hij zich om, om weg te lopen ... maar iets hield hem tegen. De jongen keerde terug naar de deur en begon aan te bellen en met zijn vuisten hard op de voordeur te slaan. Hij bleef wachten. Uiteindelijk werd de deur voorzichtig geopend.
Een mevrouw opende de deur, ze had een droevige blik in haar ogen en vroeg vriendelijk:
“Wat kan ik voor je doen, jongeman?
Met stralende ogen en een brede glimlach antwoordde hij:
Dag mevrouw, het spijt me als ik u heb laten schrikken, maar ik wil u alleen maar vertellen dat God echt heel veel van u houdt en dat ik u mijn laatste flyer kwam geven, een flyer die spreekt over God en zijn grote liefde.
De jongen gaf haar de flyer en zij bedankte hem vriendelijk: "Bedankt jongen en God zegene je!"
De daarop volgende zondagmorgen stond de voorganger op de kansel en toen de dienst begonnen was, vroeg hij: “Heeft er iemand een getuigenis of iets dat hij of zij zou willen delen?"
Heel voorzichtig stond er achterin de kerk een oudere dame op.
Toen ze voor in de kerk stond, begonnen haar ogen te blinken en met een stralende en glorieuze blik, begon ze haar verhaal.
Niemand in deze kerk kent mij, want Ik ben hier nog nooit geweest. Ik kan het u nog sterker vertellen, afgelopen zondag was ik nog niet eens een christen.
Enig tijd geleden is mijn man overleden en bleef ik helemaal alleen in deze wereld achter.
Afgelopen zondag was het een bijzonder koude en regenachtige dag, en ook in mijn hoofd hingen donkere wolken. Ik kreeg de gedachte in mijn hart dat ik op deze dag aan het einde van mijn levensweg zou komen. Ik had absoluut geen hoop meer en kwam uiteindelijk tot de conclusie dat ik niet meer wilde leven.
Ik pakte een touw en een stoel en slofte de trap op naar de zolder van mijn huis. Aan het uiteinde van het touw maakte ik een strop en het andere uiteinde van het touw maakte ik vast aan de spanten van het dak. Ik klom op de stoel en deed voorzichtig het touw om mijn nek.
Toen ik zo bovenop de stoel stond, zo intens alleen en zo diepbedroefd en ik op het punt stond om de stoel onder mij weg te schoppen, hoorde ik plotseling het geluid van de deurbel.
Ik schrok ervan, maar dacht eerst: "Ik wacht wel even en wie het ook is, hij of zij zal wel weer weggaan.”
Ik wachtte en wachtte, maar het bellen stopte niet en er werd zelfs op de deur gebonsd. Het werd zo luid en het hield zo lang aan, dat ik het niet meer kon negeren.
Ik vroeg me af wie zou het kunnen zijn? Er kwam bij mij nooit iemand aan de deur om mij te bezoeken!
Ik kon niet anders dan het touw van mijn nek te halen. Ik liep naar beneden en terwijl de bel nog rinkelde en het bonzen op de deur nog aanhield, opende ik de deur. Ik kon mijn ogen niet geloven, voor mijn deur stond de meest stralende jongen die ik ooit gezien had, een engeltje rechtstreeks uit de hemel.
Die glimlach van die jongen, ik kan het gewoon niet beschrijven! En de heerlijke woorden die uit zijn mond kwamen, deden mijn hart, dat al zolang geleden ijskoud geworden was, weer tot leven komen. Want met de galmende stem van een engel zei hij: "Mevrouw, ik wil u alleen maar vertellen dat God enorm veel van u houdt!”
Nadat de kleine engel in de kou en de regen verdwenen was, sloot ik mijn deur en las ik elk woord van de flyer.
Hierna ging ik naar de zolder om de stoel en het touw op te ruimen, want die had ik niet meer nodig.
Zoals u nu allemaal kunt zien staat er een gelukkige vrouw voor jullie, een gelukkige dochter van de grote Koning.
Omdat ik de jongen in de richting van de kerk had zien vertrekken, dacht ik wel dat ik hier moest zijn om de kleine engel van God persoonlijk te kunnen bedanken. Hij kwam precies op tijd en heeft zo in feite mijn leven gered. Ik ben nu aangenomen als een dochter van God en mag tot in de eeuwigheid in Gods aanwezigheid leven,
In de kerk werd het stil, al kon je wel heel veel gesnotter horen.
De voorganger liep naar de eerste bank voorin de kerk, waar de kleine engel zat. Hij nam zijn zoon in zijn armen en huilde onbedaarlijk.
Mag ik jullie vragen om dit verhaal niet in de kou en de regen te laten sterven, maar geef het, na het gelezen te hebben, door aan anderen.
Bedenk dat de geweldige boodschap van God elke keer weer een groot verschil kan maken in iemands leven. Wees daarom nooit bang om het te verspreiden!
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten