OP WEG [Kerstevent Wandeltheater] (door Martha [Mary])

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2535
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: OP WEG [Kerstevent Wandeltheater] (door Martha [Mary])

Berichtdoor Ton » Zo Apr 01, 2018 3:46 pm

Hoofdstuk 30


Het is een heerlijke rustige nacht geweest en voordat er maar iemand wakker is kruip ik op mijn knieën naar het raam en leg mijn armen op de rand van het onderraam. Ik hoor de vogels het hoogste lied zingen, de wind ruist zachtjes door de bomen langs het meer en kleine golfjes kabbelen tegen de oever aan. Wat is het toch weer een geweldige morgen. De dageraad gloort over het meer en geeft een gouden weerspiegeling van dat wat deze nieuwe dag weer gaat brengen. Ik hoop dat we nog wat dagen kunnen blijven, ondanks dat wij ons nu wel eens moeten gaan inschrijven, maar deze rust doet zoveel goed aan ons beiden en Sennabris is een mooie en bruisende stad waar zoveel te zien is en waar de mensen vriendelijk en vredig naast elkaar leven. Beth Tikva zal in de jaren, die wij afwezig zijn geweest, niet echt groter zijn geworden. Het is een dorp en zal het ook wel altijd blijven. Ook dat is best prettig want het leeft van de langs trekkende reizigers en als deze weer weg zijn keert de rust terug en kan je op de volgende toestroom wachten. De verdiensten zijn er best goed en de drukte is goed te doen in de bakkerij en het soephuisje. Eigenlijk hebben we niets te klagen en gaat alles prima. We moeten nu eenmaal naar ons dorp voor die volkstelling en wij zijn daar geboren. Hoe dan ook, dit is een nieuwe dag en ik kan nu alles gewoon overlaten aan Chaim, het is aan hem nu om deze reis gezamenlijk verder te vervolgende op zijn tijd en tempo. Ik weet niet eens of hij wel met deze karavaan mee wil trekken of zelf de dag kiest om te gaan. Samen kunnen wij dit best aan met onze dieren en goederen. De weg is begaanbaar en niet ruw en de omgeving rustig zonder angst voor overvallen door Zeloten. Die zitten overal heb ik gehoord maar nog niet van iemand uit deze streek. Toch moeten we daar rekening mee houden en ik denk niet dat Chaim het in zijn eentje wil gaan opnemen tegen een bende mannen die ons zouden willen beroven. Laat ik mijn gedachten maar bij deze prachtige ochtend houden, dat voelt stukken beter en dan gewoon kijken hoe alles verder zal gaan verlopen. Het is prettig bij Elim en Ruth en ik hoop de kinderen vandaag ook weer te kunnen zien. Ze waren gisteren wel heel erg laat binnen en in hun bed. Ach, het is mooi weer en ze zijn nog jong en zo levendig. Dat kunnen ze best wel hebben, wij niet meer denk ik, wij verlangen vaak naar de rust van de nacht en de slaap. Chaim draait zich nog eens om en slaapt verder zonder te merken dat ik voor het raam zit te mijmeren en te genieten. Deze tijd, helemaal voor mij alleen, is een luxe die ik dankbaar aanneem en koester zolang ik daar gebruik van kan maken. De God van Israël is zo goed voor ons. Ik dank Hem deze morgen voor weer een nieuwe dag die hopelijk zonder zorgen mag voortgaan.
Het gordijn in de deuropening vliegt open en een ondeugende snuit steek er zijn krullebol doorheen. Het is Levi. Direct houd ik mijn vinger tegen mijn mond om hem te zeggen dat hij stil moet zijn maar hij mag wel bij mij komen bij het raam. Naomi heeft zich ook bij hem gevoegd en zo komen de beide kinderen zachtjes naar mij toe en naast mij zitten om nu met ons drietjes naar buiten te kijken hoe de dag steeds lichter wordt en het gezang van de vogels afneemt. Goede morgen heerlijke nieuwe dag. Nadat we zo met elkaar bij het raam zitten en heel zachtjes met elkaar praten hoor ik dat Chaim wakker geworden is. Hij kan van de kinderen niet zijn wakker geworden dus kijk ik hem aan. Er is gelukkig een glimlach op zijn gezicht. Hij houdt best van kinderen en ik denk dat deze twee best met hem zouden kunnen opschieten. Ik stuur ze de kamer uit en ga mij aankleden. Dan vraag ik hem hoe de dag er verder uit gaat zien. Wordt het vertrekken met deze karavaan? Chaim wil straks eerst een praatje maken met een van de leiders van de karavaan om hun reisplan te vernemen. Dan wil hij toch weg want hoe langer we hier blijven hoe minder zin wij zouden kunnen hebben om toch verder te trekken ook al roept de plicht ons. Een nieuwe bakkerij hier beginnen zou ook nog kunnen maar ik denk dat dit gewoon te druk voor ons gaat worden dus dat wordt het maar niet.

We lopen nu samen naar de kamer waar het meeste geroezemoes vandaan komt en zien daar de familie bij elkaar zitten aan de ochtend maaltijd. Heerlijk warm brood en verse vis. Elim was deze nacht nog op het meer geweest om te vissen en de vangst was groot. Vandaag gaat hij die verkopen en daarna wat reparaties aan de boot doen. Hier en daar zijn er wat netten kapot en glipt de vis er doorheen. De bodem van de boot vertoond hier en daar ook wat zwakke plekken die verdikt moeten worden. Chaim kan het goed met Elim vinden en samen besluiten ze om na de maaltijd een kijkje bij de boot te nemen. Chaim zal hem zeker willen helpen. Daarna hoop ik dat hij dat gesprek nog heeft met de karavaanleider zodat ik weet wat ik verwachten kan deze dag en alles weer reisklaar kan maken. Afscheid nemen voor de tweede keer maar nu alleen van de familie want we kunnen natuurlijk niet verwachten dat we maar eindeloos van hun gastvrijheid gebruik kunnen maken. Dat geeft voor mij geen goed gevoel en het verlangen naar onze eigen familie en vrienden daar in Beth Tikva komt toch weer naar boven. Waar je hart is daar is je thuis en dat van mij ligt gewoon daar in ons kleine dorp Beth Tikva. Door deze volkstelling komen wij daar weer terug en ik hoop dat we daar dan zullen blijven en alles weer gaat zoals het altijd ging. De bakkerij en mijn soephuisje waar altijd mensen komen voor een praatje of een heerlijke warme nap met soep. Daar geniet ik zo van. De armen onder ons zijn bij mij ook welkom en als ze het koud zouden hebben is er rond mijn vuurtje plaats genoeg voor een ieder die warmte zoekt en nodig heeft. Met dat warme gevoel rond mijn hart kijk ik ze allemaal aan en geniet ook hier van het samenzijn.
Ruth gaat de kinderen naar de synagoge brengen. De rabbi zal wel op ze aan het wachten zijn. Les krijgen in lezen van de boekrollen en schrijven op papyrus zal er voor zorgen dat ze zich kunnen voorbereiden op hun toekomst. De lessen zullen ook veel gaan over de God van Israël en het tabernakel. Ze vinden het gelukkig fijn om te gaan en al roepend en zwaaien vertrekken ze en ik zeg ze nog wel dat ik niet weet of ik ze weer zal zien thuis komen omdat ons vertrek natuurlijk ook vandaag zal gebeuren. Ze rennen terug en omhelzen ons nog eens extra stevig. Dan gaan ze alsnog samen met hun lachende moeder op weg naar de rabbi. Chaim loopt met Elim mee en ik ga eerst al onze spullen bij elkaar pakken zodat ze strakjes gemakkelijk op de lastdieren geladen kunnen worden. Daarna wil ik naar mijn ezeltjes omzien en ze voer geven. De kamelen zullen wel genoeg hebben binnen gekregen zodat ze dan vandaag allemaal klaar zijn voor hetatste deel van mijn reis. Buiten het huis van Elim zoek ik naar de omheining waar de dieren achter zouden staan. Het was ergens bij een flinke grote boom waaronder ze in de schaduw konden staan als ze dit wilden. Water was er meer dan voldoende aanwezig, allen voer moest ik even voor ze halen en dat mocht ik dan uit een van de schuren pakken om het ze te geven. Elim had ook een paar ezels en wel vier kamelen. Die moesten de kruiken vol met vis naar de markt brengen. Links van het huis zag ik het meer dus moest ik naar recht, dan om het huis heen richting die grote boom en daar zouden ze dan staan. De omheining en de boom waren snel bereikt en al de dieren stonden daar rustig bij elkaar. De kamelen lagen op de grond en herkauwden hun voedsel. De ezels stonden gewoon, zoals altijd, naast elkaar voor zich uit te staren. Af en toe liet een van de ezels van zich horen maar meer dan dat deden ze niet. In de schuur die naast de omheining stond pakte ik wat voer voor de ezels en bracht dit naar ze toe. Zo kwam er toch nog wat meer leven in die beesten en dat gaf mij aan dat ik ze gisteren helemaal vergeten was te voeren. Ze hadden honger en zo konden ze rustig eten en weer vol worden zodat ze strakjes konden worden opgeladen voor het laatste stukje van de reis dat zij de last moesten dragen. Daarna was er voor hun ruimte bij de bakkerij in Beth Tikva waar ze hun dagen konden slijten met eten en slapen. Voorlopig zou er geen werk meer voor ze zijn want dit zou voorlopig de laatste lange reis zijn voor ze. Het zijn lieve beesten en verkopen konden we ze nog altijd als een reiziger een goed lastdier wilde hebben.

Ik ga maar eens naar het meer, daar waar de boot van Elim ligt, en eens kijken hoe het werk daar gaat. Chaim zal een besluit moeten nemen voor de rest van de reis. Ik wil niet blijven rondhangen en niets blijven doen. Dat is gewoon niet goed en dus moet dat gesprek vandaag komen om te horen wanneer de karavaan vertrekt. Veel van de kooplieden zijn al buiten de stad aan het verzamelen. Ze hebben verkocht en opnieuw spullen aangekocht voor de volgende stop tijdens de reis om deze weer te verhandelen. Ook wij moeten ons gaan aansluiten dus hoop ik dat ik Chaim zal vinden om hem dit te vertellen. Ik zie hem naast de boot staan bij Elim en loop naar ze toe. Dan maar opnieuw inbreuk maken op een gesprek maar ik moet toch echt weten wat deze dag brengen gaat. Ik spreek Chaim aan en vraag hem wat zijn plannen voor vandaag zijn. En ja hoor, daar is die boze blik weer omdat ik hem stoor, ik ben maar een vrouw en vrouwen moeten zwijgen als de man praat. Nou daar kan ik me gewoon niet aan houden er is nog veel te veel te doen en dat komt niet vanzelf gereed. Ach hij snapt het wel en daarom loopt hij met mij mee naar de dieren en vraagt of ze al gevoerd zijn. Dat zijn ze dus zouden we ze kunnen opladen en naar de karavaan kunnen vertrekken. Velen zijn daar al aan het verzamelen dus zal de toch weer worden opgepakt en de karavaan vertrekken. Chaim gaat op een van de ezeltjes op weg naar de karavaan voor meer informatie over de tijd die als vertrek wordt aangehouden. Gelukkig komt er nu weer schot in de reis en kan ik weer vooruitzien naar onze aankomst thuis in Beth Tikva. Het wachten is op Chaim en of de karavaan deze ochtend of wat verder in de dag zal vertrekken. Ik loop weer terug naar het huis en neem plaats op wat kussen bij de deur om op Chaim te wachten.
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten