Pasen op het kerkhof (doorgeplaatst door em.pastor Peter Gerrets)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3690
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Pasen op het kerkhof (doorgeplaatst door em.pastor Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Di Apr 05, 2016 10:26 am

Peter Gerrets

DINSDAG 05-03-2016.

Mijn vriend Nico van der Want deelde op zijn pagina dit ontroerende verhaal.

Nico van der Want


Pasen op het kerkhof


Nog een klein stukje, prrrrt, achteruit, vooruit, klaar. Voorzichtig manoeuvreert ze de feestelijke stof onder de naaimachinevoet vandaan, knipt de draden door, en met een voldane glans op haar gezicht loopt ze naar de slaapkamer om nog een laatste keer te passen. In de spiegel keurt ze haar uitbundig gekleurde creatie.
Daarna trekt ze haar zaterdagse tenue weer aan en bergt tevreden de naaimachine op. Morgen zal ze in haar nieuwe kleding, op haar paasbest, het Opstandingsfeest meevieren.

Ze loopt de tuin in en ziet de trompetnarcissen in volle bloei staan. Altijd als ze de narcissen ziet moet ze aan die stille eerste paasmorgen denken, en ziet ze Maria en Jezus voor zich in de hof.
Vorig jaar om deze tijd kocht ze een doos vol omdat ze waren afgeprijsd. Na Pasen zijn ze toch uitgebloeid had de man van de supermarkt gezegd.
Ze kijkt op haar horloge, ze loopt al een tijdje met een plan. Het is bijna sluitingstijd.

Als ze de hoek om is ziet ze de narcissen al voor de supermarkt staan. Een jongen zet er een kartonnen bord bij. Ze leest: NU GRATIS MEENEMEN.
Wauw, dat komt goed uit. Ze vraagt hoeveel ze er mee mag nemen. Een handzwaai maakt haar duidelijk dat ze de fietstassen en de korf vol mag stouwen, zo veel ze bergen kan. Na Pasen zijn ze toch uitgebloeid, en klanten komen er nu niet meer.
Met een kleur loopt ze naast de fiets die meer geel dan grijs vertoont naar huis, zet hem tegen de muur. Binnen haalt ze de beschreven strookjes met witte lintjes uit de keukenla en loopt met haar vracht naar het kerkhof. Aan elke pot bevestigt ze een strookje en bij ieder graf zet ze er een neer.
Als ze het geheel overziet, wordt ze vervuld van innerlijke blijdschap. Even uitrusten op haar vertrouwde plekje op de bank, even kijken en op zich laten inwerken wat ze ziet.

In dit kleine dorp met dit mooie witte kerkje te midden van het hele kleine kerkhof dwalen haar gedachten naar haar geboorteplaats aan de andere kant van de wereld. Daar liggen naast de kerk haar dierbaren te wachten op het grote paasfeest. Ze leest hier vaak de grafteksten; de woorden troosten haar. De graven dragen namen van mensen die ze niet heeft gekend, maar het zijn evengoed haar broeders en zusters.

Ze is zo in gedachten dat ze haast schrikt van het geknerp achter haar op het grindpad. Ze kijkt om en ziet de vrouw van de dominee die vraagt of ze even bij haar mag komen zitten. Zij heeft vanuit het raam van de pastorie gezien wat hier gebeurde en spreekt nu haar waardering hierover uit.
Als de vrouw van de dominee een spoor van tranen op haar gezicht ziet, twijfelt ze of ze met haar komst ook stoort, maar de vrouw is al een stukje opgeschoven om haar ruimte te geven.
Dan ziet ze de witte strookjes aan de narcissen en loopt naar een van de graven om te lezen wat er op staat. Zo heeft de vrouw even tijd om aar tranen te drogen.
‘CHRISTUS HEEFT DE DOOD OVERWONNEN’ leest ze op de kaartjes en nu voelt zij haar tranen achter haar ogen prikken.

Als ze naast elkaar zitten, gaat het praten vanzelf. De vrouw vertelt over haar plan en hoe mooi het zou zijn als het uitgevoerd kon worden. Wat is ze creatief, denkt de domineesvrouw, altijd goede ideeën, altijd in de weer om mensen blij te maken, altijd vrolijk. Op deze manier vergeet ze haar eigen zorgen en verdriet. Ze heeft oog voor alles om haar heen. Nu wijst ze haar weer op de wilg die op het kerkhof staat, en op de fleurige krokussen in een kring eromheen alsof ze lijken te zeggen: ‘Wat sta je daar te dromen, zie je ons dan niet? We vieren het voorjaar, kijk onze gele hartjes, geopend naar de zon, we zijn wel even dood geweest maar kijk ons toch eens leven.
Zie hoe de dromerige wilg ontwaakt door al dat jonge groen, bekijk hun kleuren en bedenk hoe vaak hij is gesnoeid en weer uitgelopen.’

De domineesvrouw is elke keer geroerd door de zienswijze van deze vrouw die in een paar jaar tijd Nederlands heeft leren spreken, meezingt in het koor en vrijwilligerswerk doet. Deze vrouw die zo veel heeft meegemaakt dat ze een jaar niet heeft kunnen zingen, en er weer bovenop gekomen is door haar geloof in God en nu een lichtend licht is voor alle mensen in haar omgeving. Zie nu eens hoe ze het kerkhof heeft opgevrolijkt voor het paasfeest, en wat ze heeft bedacht. Het moet al raar lopen als dit geen doorgang kan vinden.

Elk jaar op Stille Zaterdag bezoekt de veehouder het graf van zijn broer. Hij wacht altijd tot het donker is, niemand hoeft te weten dat hij hier is. Hij heeft een zachte borstel bij zich en wil deze over de steen halen als hij de narcissen ontdekt. Wie is hier geweest? Hij ziet in de schemer het witte kaartje en leest.
Dan kijkt hij om zich heen en ziet bij elk graf een potje narcissen staan en overal licht zo’n zelfde wit kaartje op. Hij leest er één, en nog één, overal dezelfde tekst.
Vreemd, in de stilte vallen de woorden nog meer op: ‘CHRISTUS HEEFT DE DOOD OVERWONNEN.’
Ja, Híj wel, maar zijn broer heeft hij er niet mee terug. Hij gaat al jaren niet meer naar de kerk. Boos, omdat zijn broer al zo jong naar het graf gebracht moest worden. Hij deed alleen maar goed, en toch…
Allerlei mensen probeerden hem op andere gedachten te brengen maar hij bleef boos.

Van wie? Hij draait het kaartje om, op de achterkant stat ook iets. Die letters zijn veel kleiner. ‘Ook voor u’, leest hij. Hij pakt het potje narcissen en stopt het in zijn zak. Mijn broer kan het niet meer lezen, denkt hij, dus zal het wel bedoeld zijn voor wie hem bezoekt.
Met een flinke haal veegt hij de steen schoon en loopt met grote stappen naar zijn fiets. Ook voor u, repeteren zijn gedachten. Hij voelt in zijn jaszak, nee, niet voor mij, wel voor mijn broer. Hij loopt terug en zet het potje op zijn plaats.
Maar het potje met de narcissen met het briefje laat hem niet los. Hij voelt zich geraakt door de tekst die erop staat. De woorden dringen steeds beter tot hem door.

Thuisgekomen pakt hij zijn tablet en googelt: Christus heeft de dood overwonnen. Een grote hoeveelheid teksten komt naar boven en overspoelt zijn gemoed. Eén ervan raakt hem het meest: Efeze 2:4-6: ‘Maar God, die rijk is in barmhartigheid, heeft ons door Zijn grote liefde, waarmee Hij ons liefgehad heeft, ook toen wij dood waren door de overtredingen met Christus levend gemaakt – uit genade bent u zalig geworden – en heeft ons met Hem opgewekt en met Hem in de hemelse gewesten gezet in Christus Jezus…’.
Alle verdriet in hem komt naar boven. Hij huilt de opgekropte tranen van jaren eruit. Nu pas begrijpt hij de woorden, nu dringt het tot hem door dat niet zijn broer maar hij jarenlang dood geweest is. Nu pas begrijpt hij wat al die goedbedoelende mensen hem duidelijk wilden maken. En dat allemaal door een potje narcissen met een briefje.
Nu wil hij ook weten van wie dat briefje is. Hoe komt hij daar nu achter? Misschien moet hij de paasdienst in de kerk morgen bezoeken. Hij staat resoluut op; hij is er klaar voor.

Op paasmorgen ontdekt de dominee de veehouder in de kerk, zijn hart vult zich met vreugde. Hij had gisteravond toen hij de hond uitliet iemand in het donker op de begraafplaats zien lopen, hij had van zijn vrouw het verhaal van de sopraan gehoord en haar bijzondere wens, hij had een zo’n kaartje gelezen en zich voorgenomen het in zijn preek te verwerken.
Straks zal hij de wens van de sopraan uitspreken en haar verzoek om met elkaar het slotlied op het kerkhof te gaan zingen gestalte geven. Wat een mooie bijbelse gedachte eigenlijk, hij verheugt zich erop.

Daar staan ze, in een halve maan tegen de beukenhaag. ‘U zij de glorie’ klinkt over de graven en door de straten van het kleine dorp. De trompetnarcissen wiegen in de voorjaarswind alsof ze wachten op de aanhef van de bazuinen.


Coby Poelman-Duisterwinkel



Peter Gerrets

(www.facebook.com/peter.gerrets)
[email : pastor@ingodsveiligehanden.nl & p.gerrets@casema.nl]
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten