" EEN PERSOONLIJKE GEDACHTE " (door Peter Gerrets)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3857
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

" EEN PERSOONLIJKE GEDACHTE " (door Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Wo Dec 19, 2018 3:50 pm

Peter Gerrets :

WOENSDAG 19-12-2018


EEN PERSOONLIJKE GEDACHTE (1).


Ik ben niet in de kerststemming of kerstsfeer. Er is niets versierd.
Een verlichte kerstster heb ik het hele jaar in mijn woonkamer. En een prachtige lantaarn op tafel.
Een kaarsenstandaard met kaarsen.
Het hele jaar door.

Ik lig veel op bed. Sinds mijn niertransplantatie op 29-12-2011 lijd ik aan chronische vermoeidheid.
15,5 jaar nierdialyse en in die jaren 27 minder-ernstige en behoorlijk-ernstige operaties en véél in mijn lichaam is versleten. Mijn hart, mijn bloedvaten.
Er is geen energie. Na een inspanning is het op. Dat neemt niet weg dat ik na een bezoek, een uitje, een kerkdienst zeer dankbaar ben dat ik dat mee heb kunnen maken en de extra vermoeidheid voor lief neem.

Je raakt eraan gewoon. Maar ik ben dan ook 69. Dit jaar was extra moeilijk. Veel ischiasklachten. Mijn donornier die behoorlijke afstotingsverschijnselen begon te vertonen en waarvoor ik opgenomen moest worden in het LUMC, onmiddellijk gevolgd door een virale luchtweginfectie, waardoor ik in het LUMC op een isoleerkamer moest liggen en onmiddellijk daarop volgend de staaroperatie. En overal doorheen gekomen.

Ik verloor een lieve vriendin in de maand februari, een oom in oktober.

Als je alleen woont, je ligt vaak op bed, dan versier je je huis niet uitbundig.
Het Kerstfeest betekent voor mij zoveel meer. Ik ben het zat het spel mee te spelen alsof deze Kerstnacht Jezus weer geboren is. Deze Adventsweken bereid ik me niet voor op het komende Kerstfeest.
De situatie en de toekomst van het Joodse volk houdt me bezig, het sterk opkomende antisemitisme, het stelselmatig negeren wat er werkelijk in het Midden-Oosten gebeurd. Echte hulp aan het Palestijnse volk is hen bevrijden van Hamas en de PLO en El Fatah.
En onze idiote regering die braaf alle resoluties tegen Israël steunt.

De komst van Jezus op de wolken, de opname van de gemeente.
De tijd waarin we leven.

Wanneer gaan we dat Kind van Bethlehem nou eindelijk eens ernstig nemen?
Wanneer gaan we de mensen eindelijk vertellen dat het geen sprookje is?

De zonde, de rebellie, de opstand tegen God, het ongeloof, het onrecht in de wereld, oorlog, vijandschap nemen we niet weg door het te bedekken met kerstbomen, kerstgroen, kerstballen en kerstlichtjes, door kaarslicht.
Soms lijkt het erop dat we ons enkele dagen afsluiten voor de realiteit in onze kerstsfeer.

De wereld draait door.
Of ik niet gevoelig ben voor sfeer?
Natuurlijk!
Of ik dan niets vier?

Voor mij was de geboorte van Jezus Gods invasie in God-vijandig gebied. D-day.
God in-cognito. Maar ik zie uit naar V-day.
Als vanuit Jeruzalem Jezus Messias regeert, en voor eeuwig de duivel en de dood voor altijd vernietigd zullen zijn.

Echt...de Verenigde Naties zullen dat nimmer bereiken. Niet mensen vestigen Gods koninkrijk op aarde.
Jezus zal dit bewerken.
Uiteindelijk draait alles om Hem!



Peter Gerrets.

[p.gerrets@casema.nl]
(www.facebook.com/peter.gerrets)
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3857
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: " EEN PERSOONLIJKE GEDACHTE " (door Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Do Dec 20, 2018 11:15 am

Peter Gerrets :


EEN PERSOONLIJKE GEDACHTE (2)


Wát een reacties op mijn persoonlijke gedachte gisteren.
Sommigen hebben nu het idee dat ik met de komende Kerstdagen in de vrieskou zit, zonder lekker eten. Dat ik als een kluizenaar op een houtje zit te bijten, wars van alle kerstversiering.
Sommigen verdedigden zich dat het voor de familie en de kinderen was.
Lieve vrienden en vriendinnen, als Jezus dé Christus als de Opgestane Heer, onze Redder en Verlosser en komende Koning centraal staat, dan kun je pas écht feestvieren, niet als het allemaal om een baby'tje gaat en méér niet.

Dus, ik doe het wel sober. Maar in de Kerstavond ben ik in onze Haagse Bethlehemkerk te vinden. Op Eerste Kerstdag bij mijn zus en zwager.
Verder weet ik nog niet. Met de jaarwisseling ben ik alleen. Ik wacht absoluut niet tot middernacht. En neem tijd voor gebed en lezen uit de Bijbel om het jaar af te sluiten en voor het nieuwe te bidden.

Toen ik na mijn nierpunctie in het LUMC/Leiden hoorde dat mijn nierfunctie zeer slecht was en mijn donornier felle afstotingsreacties vertoonde, kwam het artsenteam de volgende ochtend op mijn kamer. Eén arts vroeg me: "Wat heeft die uitslag van die nierpunctie met uw innerlijk gedaan?" Een vraag die ik nooit eerder in een ziekenhuis had gehoord en die wel eens meer gesteld zou mogen worden.
Ik mocht dít antwoorden en beslist niet omdat ik zo'n vrome jongen ben of omdat ik dat als dominee zou moeten antwoorden. Ik weiger toneel te spelen.

"Het is goed met mij. Toen mijn nieren op het punt waren om hun functies te stoppen, mocht ik 15,5 jaar dialyseren en 27 operaties overleven. Er was op 29-12-2011 een perfect matchende donornier van een Oostenrijks verkeersslachtoffer en daarmee ben ik weer 6,5 jaar verder gekomen.
God heeft dus al 22 jaar aan mijn leven toegevoegd en jullie zijn van plan een sterkere Prednisonkuur toe te passen, ben ik dan niet gezegend? Elke dag wordt mij door God gegeven, is een genadedag.
Waarom zou ik bang zijn?"

Velen onder jullie zijn de moeilijkheden, pijnen, ziekten, het sterven van geliefden niet bespaard. Er zijn er die jaren van depressie kennen, lijden onder innerlijke wonden. Die strijden met hun geaardheid, kapot zijn na een scheiding.

Ik weet dat velen niet buiten God kunnen.
Er zijn er die langzaam herstel, innerlijke genezing ervaren.
Anderen bij wie die doorbraak er nog niet is. Die wanhopen: 'hoe lang nog Heer?'

Maar gebeuren er in jouw of in jullie leven nooit dingen waarvoor je echt en oprecht dankbaar bent?
Dat je er nog steeds bent....
Dat je een huis hebt...
Dat er eten en drinken is...
Dat er behandelingen zijn...
Dat er hulp is...
Dat er een man of een vrouw is...
Een vriend of vriendin die je ondersteunt..
Een gemeente die naar je omziet...

Hoe lang kun jij of kunt u de lijst maken?

De dokter luisterde verbaasd.
"Daar denken andere patiënten toch duidelijk anders over".

Ik ben geen haar beter.
Maar.....ik vertrouw op God...rotsvast.

En dan denk ik aan het duikelaartje.
Een clownesk poppetje met van binnen een metalen balletje. Je kunt 'm een mep geven en hij gaat onderuit.
Maar door wat in hem is, komt hij weer overeind.

Ik was 10. Op een zondagmorgen werd op de camping 'Het Grote Bos' in Doorn in het openluchttheater een kerkdienst gehouden. Tussen het publiek en de spreker lag water. Aan de overkant stond de destijds beroemde radiopredikant uit Bloemendaal met wapperende haren ds. G. Toornvliet met in zijn omhooggeheven hand een duikelaar. Hij gaf het een mep en de pop ging omver en stond op.
En hij riep: "Wij állen zijn Gods duikelaars. Het leven kan voor ieder keihard zijn.
We lopen klappen op. We dreigen het te verliezen. Máár in iedere gelovige woont de heilige Geest die ook Jezus leidde en deed opstaan uit de doden. En daarom, om die Geest van Jezus, staan ook wij altijd weer op".

Ik was 10. Ik heb het nooit vergeten en zal het nooit vergeten.
13 jaar later werd hij mijn geestelijke vader en beschouwde hij mij als zijn geestelijke zoon.
Ik dank God voor deze leermeester.
Want dankzij die inwonende Geest van Christus zullen wij altijd overwinnaars zijn.

Liefde overwint alles. Klieft rotsblokken van haat en vijandschap.
Oók in uw, in jouw en in mijn leven.


Peter Gerrets.

[p.gerrets@casema.nl]
(www.facebook.com/peter.gerrets)
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten