" Kerst in Jeruzalem " (door ds. Jeroen van Olffen)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3628
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

" Kerst in Jeruzalem " (door ds. Jeroen van Olffen)

Berichtdoor Ton » Di Dec 18, 2018 2:47 pm

Kerst in Jeruzalem



JEROEN VAN OLFFEN · DINSDAG 18 DECEMBER 2018



Terwijl ik luister naar Kerstmuziek volgt er een nummer in het Hebreeuws. Het gaat over Jeruzalem. Het raakt mij. Het raakt mij steeds weer. You tube weet wat mijn interesses zijn. Vaak stoor ik me daar wat aan. Maar vandaag niet. Kom maar op, volk van Chanukah. Met jullie verheug ik mij op de komst van het Licht.
In mij worstelen de gevoelens. De liefde voor Israël. Maar ook de schuld die mij als Christen treft. Ook al is het niet persoonlijk, maar “wij” hebben Israël te vaak bestreden en verraden en erger… vervolgd tot de dood.
Als Christen voel ik me een salon-zionist. Zolang het me niets kost ben ik “pro Israël”. Maar als ik er een prijs voor moet betalen?
Wat een luxe dat het ons in Nederland niets kost om van Israël te houden. Maar het is al onmogelijk om West-Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van de huidige staat Israël óf om terrorisme niet alleen te veroordelen als het plaats vindt in Strassburg, Brussel, Parijs, Berlijn, maar ook in Tel Aviv, Gaza-stad, Hebron, Bethlehem en Jeruzalem.
Want Israël wordt al sinds de eerste dag van haar bestaan geteisterd door terrorisme. Natuurlijk heb ik het niet over de vele gezinnen, kinderen, vrouwen, mannen, die aan weerszijden van de grenzen tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit in vrede willen wonen, lieve mensen, ouders die hun kinderen naar school willen laten gaan, mensen die willen werken, studeren en over straat kunnen gaan zonder steeds in de gaten te houden hoe ver de volgende schuilkelder is.
Maar aan weerszijden van de grenzen wordt haat gezaaid. Haat wordt bij ouders gezaaid als je kind wordt gedood. Maar ook haat omdat je van jongs af aan er bewust van bent dat ze het land van je grootouders hebben afgenomen.
Er is iemand die deze haat zaait.
Er is iemand die ons beschuldigd en aanklaagt.
In mijn hart wordt ook ik aangeklaagd voor alles wat “wij” hebben gedaan tegen Gods volk.
Wat hebben wij ervan geleerd? Opnieuw geven wij Israël voor van alles de schuld. Dat is makkelijker dan zelf in de spiegel te kijken en je eigen schuld te belijden.
De aanklager lijkt te zegevieren in onze harten. Ik ben schuldig. Israël is schuldig. De mensen aan weerszijden van de grenzen die Israël scheidt van de buurlanden zijn slachtoffer.
Ik hoop dat ik me nu niet al op politiek glad ijs begeef. Maar ik beschrijf wat me juist nú bezig houdt. Juist nu we op weg zijn naar Kerst. Want er is voor mij een onlosmakkelijke relatie tussen het Kind dat we verwachten en Jeruzalem, stad van belofte, stad van Goud.
Je kunt niet blij zijn om het Kind dat komt in de wereld als je tegelijk wie dan ook de schuld geeft. Eren we de aanklager – die het liefst God in hoogst eigen persoon aan het Kruis ziet - of eren we de Vader van de Zoon?
Gods Zoon heeft mijn schuld op zich genomen. Gods Zoon is door God gezonden in onze wereld. Dit is wat Hij heeft gedaan uit Liefde voor alle volkeren en voor de mensen aan weerszijden van alle grenzen.
Ik vind het elke keer heel naar als Christenen wie dan ook veroordelen. Staat er niet in de Bijbel: “Verkondig de Liefde”, “Verkondig de Blijde Boodschap”, “verander” en ook: “Bid voor de overheid”?
Ik zal niet snel een geel hesje aandoen. Maar ik protesteer wel. Ik zit ook niet stil. Want als Christen ben ook ik erg salon-fähig. We weten altijd heel erg goed wat anderen fout doen. Maar wat doen wij? Wat doe ik?
Laat het Kind dan komen. Dat vieren we met Kerst. Maar laat het dan komen in een wereld die Israël erkent. Laat Hem komen in geloofsgemeenschappen die bidden voor het huidige Jeruzalem. Jeruzalem waar mensen boodschappen doen, Chanukkah vieren, waar een tram rijdt, waar een violist een jiddish lied over zijn mamma ten gehore brengt. Laat het Kind dat we verwachten komen in onze harten en laat Hem ons vervullen met Zijn Liefde.
Waar de liefde van Christus is, daar kán geen haat meer zijn. Wie Jezus Christus begrepen heeft kan niet anders dan de weg van verzoening te gaan.
Ik heb geen begrip voor terroristen. Ze uiten de haat die ook door ons wordt gevoed. Ik heb ook geen begrip voor mensen die veroordelen. De eerste Bijbelplaats waarin Jezus mensen veroordeelt moet ik nog vinden.
Aan Jezus gaven wij de schuld.
Hij heeft deze schuld op zich genomen.
Hij is gevonnist, gekruisigd, gestorven.
Hij heeft mijn schuld op zich genomen.
Hij heeft de schuld van de terroristen op zich genomen.
Hij heeft de schuld van de Kerk op zich genomen.
Pas wanneer we ons dat ten diepste realiseren zullen we stoppen te vertellen aan Gods volk wat ze verkeerd doen. Wat doen ze dan verkeerd?
Ze zijn er.
Dat is blijkbaar iets wat we niet helemaal accepteren.
Ze zijn in Jeruzalem.
Niet omdat ik het wil.
Maar omdat het de vervulling is van de profetieën.
En Jezus Christus én deze profetieën zijn één en hetzelfde.
En dat is wél wat ik wil: de vervulling van alle profetieën.
Dan weet de aanklager dat zijn pleidooi nietig is verklaard.
Dat gebeurde op het moment van Christus’ overwinning op de dood.
God hing hoogstpersoonlijk aan het Kruis.
Maar niet God brak, maar de macht van de duisternis.
Want God is Liefde en Licht alleen.
Kinderen van Chanukkah, dans, ja dans!
Zing en speel in de straten van Jeruzalem.
Kerst en Jeruzalem? Ja ze horen bij elkaar.


Ds Jeroen van Olffen.

Menaam, 18 december 2018

(www.facebook.com/jeroen.vanolffen)
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten