" HET DILEMMA VOOR PETRUS " (door em.pastor Peter Gerrets)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 2817
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

" HET DILEMMA VOOR PETRUS " (door em.pastor Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Do Mrt 08, 2018 3:10 pm

Peter Gerrets :

DONDERDAG 08-03-2018


"En een stem richt zich opnieuw voor de tweede keer tot hem: al wat God reinigt moet jij niet voor ongewijd houden.
Maar juist is Petrus helemaal vastgelopen in zichzelf, over wat het gezicht dat hij gezien heeft wel mag zijn, als zie, de mannen door Cornelius zijn uitgezonden vragen naar het huis van Simon en bij de poort komen staan. Met stemverheffing vragen zij: is Simon met roepnaam Petrus hier te gast? Maar Petrus is nog aan het nadenken over het gezicht als de Geest zegt: zie twee mannen die je zoeken!- welaan, sta op, daal af en ga zonder tegenspraak met hen mee, omdat Ik hen heb gezonden"


(Handelingen 10:15,17-18 Naardense Bijbel 2014).


HET DILEMMA VOOR PETRUS.


Dát wat Petrus hier overkomt, houdt mij vaak bezig.
En vele, vele malen vraag ik mijzelf af: in hoeverre laat ik mij overtuigen door de heilige Geest?

Als jong predikant in Enschede had ik een vrouw leren kennen uit het Overijsselse Markelo. Zij was de weduwe van ds. Schellenberg, tientallen jaren Hervormd predikant geweest in Markelo.
Zij kende de verborgen omgang met God. In mijn laatste studiejaar in Brussel correspondeerden we met elkaar. En toen ik eenmaal in Enschede woonde en werkte, bezocht ik haar.
Zij stelde mij een vraag, die eigenlijk aan alle aanstaande predikanten, ambtsdragers én gemeenteleden gesteld moet worden.
'Peter, versta jij de stem van de heilige Geest?'
En als pas afgestudeerde antwoordde ik natuurlijk:
'God spreekt door Zijn Woord, de Bijbel, en anders niet!'
En zij antwoordde: 'Heb jij nog nooit de stem van de Goede Herder gehoord?'
Bij haar vloeiden tranen.
'De Bijbel is als een Liefdesbrief en bij elke zin, springt je hart op, omdat je tijdens het lezen op de achtergrond Zijn stem hoort'.

Jezus zelf zegt: "Mijn schapen horen Mijn stem en zij volgen Mij omdat zij Mijn stem kennen".

Van haar leerde ik luisteren, stil te zijn. God problemen voorleggen, vragen stellen en dan in stilte wachten op Zijn stem.
God spreekt, als ik bewust de stilte zoek, maar ook tijdens een wandeling, tijdens een gesprek, vergadering, huisbezoek, op de kansel, wáár dan ook.
Ik heb geleerd om daaraan gehoor te geven en ben nooit bedrogen uitgekomen. Ik zou daar een boek over kunnen schrijven.

Menig predikant kan veel leren van ds. Ledeboer, die 's nachts een keer wakker werd en een stem hoorde die om hulp riep. Hij waarschuwde zijn koetsier om het rijtuig voor te leiden. Deze vroeg: wáár wilt u naar toe en Ledeboer zei: het paard zal ons de weg wijzen. Door de duisternis reed het paard van Benthuizen tot onder Woerden en hield stil voor een boerderij.
Daar werkten prostituées. Toen hij aanklopte, zei één van die vrouwen: kom mee, één van ons is stervende en roept almaar om u. Zij kon niet sterven, voordat ze met ds. Ledeboer haar zonden had beleden aan de Here en ze haar vertrouwen leerde stellen in Jezus' offerbloed ééns en voor altijd vergoten aan Golgotha's kruis. Daarna stierf zij.

Wie kent nog dit spreken van God?
Dat de Here je leidt op de juiste tijd naar de juiste plek naar de juiste persoon? Dat is nog eens efficiënt werken.
Zó heb ik het jaren en jaren gedaan.
Er zou eens méér geluisterd moeten worden.
Er wordt vaak té lang gebeden, te snel 'amen' gezegd en niet eens gewacht op antwoord.
Wát betekent het eigenlijk nog als we in de middagdiensten de Geloofsbelijdenis voorlezen: 'Ik geloof in de heilige Geest'?

Petrus op het dak van het huis van Simon de leerlooier in Joppe.
Wie gaat er nu, als je honger hebt en ze beneden aan het koken zijn, om 12.00 uur 's middags, als de zon hoog aan de hemel staat, bidden?
Terwijl hij bidt, krijgt hij drie keer achter elkaar hetzelfde visioen te zien: een enorm laken met kruipende, krioelende, volgens de spijswetten, onreine dieren te zien én hoort hij de opdracht: sta op, slacht en eet!!!
Wij zouden, net als Petrus mét een beroep op de Bijbel zeggen: 'Dít visioen is niet van U Here. Want Uw Woord verbiedt mij dit te eten en ik heb dit in mijn leven nog nooit gegeten!'

Dit is een verzoeking van de vijand.

Maar de Here zegt: 'Mag jij voor onrein houden, wat Ik rein verklaard heb?'

En Petrus loopt vast. Hij blijft erover nadenken.

Ik zeg het vaker, omdat dit mij tientallen jaren bezighoudt: 'Hoe is het mogelijk dat christenen mét de Bijbel in de hand Joden als Godsmoordenaars hebben beschouwd en hen daarom de eeuwen door hebben beschuldigd, belasterd, vervolgd, verraden en vermoord?
Dat mannen de vrouwen, hun vrouwen, hebben vernederd, onderdrukt in maatschappij en kerk? Dat we mensen met een andere huidskleur hebben verhandeld, mishandeld, onderdrukt en uitgebuit en dat we rassendiscriminatie en apartheid hebben goedgekeurd? Dat we in de Kerk durfden zeggen dat als je arm geboren was God dit zo had gewild, eveneens als je rijk geboren was?
En dat we heden ten dage niet om kunnen gaan met mensen met een andere seksuele geaardheid, het hooguit vaststellen dat ze er zijn in onze kerken, als ze er maar niets mee doen? Dat christelijke ouders hun andersgeaarde kinderen uit huis zetten en kerken het liefst denken: onder ons zijn ze niet?
Dat het percentage zelfmoordpogingen onder deze jongeren hoger ligt dan onder andere groepen jongeren?

Met de Bijbel in de hand!!!
En natuurlijk in Reformatorisch Nederland mét de belijdenisgeschriften.

Wordt er wel eens gevraagd: Here, wilt U ons wijsheid geven?

Géén orthodoxe Jood zou ooit van zijn levensdagen de drempel overgaan van een Romeins huis. Romeinen, notabene de bezettende macht.
Onreinen, ongelovigen.
De verwarde Petrus, die niet los kan komen van het visioen, moét van de Here zónder tegenspraak méé met de afgezanten van de Romeinse hoofdman Cornelius??

Want Petrus 'wat eertijds onrein was, heb Ik rein verklaard'?

Nee, hij gaat niet onmiddellijk mee, wel de volgende dag en neemt een aantal Joodse broeders mee.
Hij neemt de drempel, betreedt het huis van Cornelius en beleeft daar een herhaling van het Pinksterfeest.
De 'kerkenraad' in Jeruzalem pikt het niet.
Later na de toelichting van Petrus wel.

Is dit een les voor ons?
Gezien de kerkgeschiedenis niet.

Met de mond belijden wij: Woord en Geest.
In de praktijk: letterknechten.

Soms vraag ik me af: 'Zijn wij nog te corrigeren?'
Ik heb de Bijbel lief én ik geloof en heb ervaren dat de heilige Geest spreekt.
Nog altijd.
Ook in 2018.

Ik dank God voor wat Hij Petrus duidelijk maakte.
Anders was het Evangelie beperkt gebleven tot het Joodse volk.
En door Petrus en Paulus en anderen is het verkondigd tot de uiteinden der aarde.




Peter Gerrets.

(www.facebook.com/peter.gerrets?fref=ts)
[p.gerrets@casema.nl]
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten