" NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 " (em.past. Peter Gerrets)

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3857
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

" NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 " (em.past. Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Di Jun 11, 2019 10:57 am

Peter Gerrets :

DINSDAG 11-06-2019


" NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 " (1).


Heb jij jezelf ooit wel eens afgevraagd hoe jij zou hebben gereageerd op Jezus van Nazareth?
Hoe had je gereageerd op zijn preken, op zijn beeldverhalen (de gelijkenissen), de genezingen die Hij tot stand bracht?
Zijn manier van sabbat houden, zijn omgang met hoeren, tollenaren en andere zondaren én met de geestelijke leiders?

Heb jij daar wel eens over nagedacht?

Welke positie zou jij destijds ingenomen hebben?
Had jij in het openbaar ervoor uit durven komen dat jij 'leerling van Jezus' was?
Of had jij jouw moeiten met Hem niet onder stoelen of banken gestoken?

Ik zou willen dat iedereen die dit leest eens volkomen eerlijk werd.
Het zou kunnen dat wij destijds ook bij de menigte hadden gestaan die voor het paleis van Pilatus 'Kruisigt Hem! Kruisigt Hem!' schreeuwden.

Ik?

Waarom niet?

Petrus kon zich niet voorstellen dat hij Jezus zou verloochenen.
En Judas Iskariot.....dat hij op een dag Jezus zou verraden?
Thomas...dat hij thuis zou blijven en de samenkomsten niet meer zou bezoeken?
En de anderen dat ze Jezus in de steek zouden laten?
Wie van de leerlingen stond er vlakbij het kruis?
Toch alleen Johannes?

En 'welke' Jezus volgen wij...
De martelaar, de vrijheidsstrijder, een goed mens, of Gods uitgesproken en mensgeworden Woord, de IK BEN, de enige die deze wereld met God verzoenen kon, redden kon van de toorn van God?

Is Jezus vanaf zijn dertigste jaar met twaalf leerlingen als een soort dominee in ambtsgewaad met twaalf ouderlingen in zwarte pakken het land door getrokken?

Het behaagde God op aarde Jood te worden. Joden weten van ontzag voor de Eeuwige, in de synagoge merk je het en voor de Klaagmuur. Ze zingen, aanbidden, feesten met passie, met hun hele lichaam en dansen en rouwen luidruchtig.

Ik heb me vaak afgevraagd: 'Zou Jezus in onze kerk mogen voorgaan?'
Heeft hij de nodige theologische studies gedaan? Zou Hij de juiste papieren hebben? Zou Hij zich thuisvoelen?

Vorige week plaatste ik een aantal studies ter voorbereiding op het Pinksterfeest.
Pinksteren, zoals beschreven in Handelingen 2, is tamelijk overrompelend, verstoort nogal de orde, brengt vele duizenden samen, treft harten, een scherpe preek haalt mensen uit hun comfortzone, verklaart hoorders tot schuldigen aan Jezus' dood, maar een Pinksterpreek loopt ook altijd uit op de opstanding. Op de concrete vraag: "Wat moeten wij doen broeders?" komt een even concreet antwoord: "Keer je om, getuig daarvan in jouw doop en ook jij ontvangt de heilige Geest in jouw leven".

Er gebeurt veel op die 50e dag na Pasen.
Maar neem me niet kwalijk. Mijn hele leven als christen, als predikant, verbaas ik me over Nederland. Hebben wij Jezus en de heilige Geest ingepolderd, gekanaliseerd?
In de loop der eeuwen hebben we al wat te weten is in belijdenisgeschriften en dogma's vastgelegd.
Er is in onze kerken weinig ruimte meer voor spontaniteit, voor het onverwachte, het verrassende van de heilige Geest.
Velen zweren bij de Psalmen in de berijming van 1773, maar doen niet wat ze zingen:
Knielen we daadwerkelijk?
Heffen we onze handen naar omhoog?
Loven we God met al die verschillende muziekinstrumenten uit Psalm 150?
Er zijn kerkenraden die vergaderen over de vraag of op Pasen wel een trompettist de gemeentezang mee mag begeleiden?

En waarom komen we niet in beweging?
Ds. de Heer (GG, Middelburg-Centrum) kwam verschillende malen in het RD aan het woord om te waarschuwen voor het gevaar vanuit de Evangelische Beweging op de theologie en liedcultuur binnen de Reformatorische Kerken.
Die verschrikkelijke Opwekkingsliederen die theologisch niet verantwoord zijn en zó op de emoties werken.
"En als die emoties verdwenen zijn, wat houden we dan over?", aldus de predikant.
Velen vallen hem dan bij.
Onbegrijpelijk!!! Is geloven in God alleen een zaak van het verstand. Zingen, alleen met het verstand?
O, als de preek ons maar niet raakt in onze gevoelens, het zingen maar geen emoties oproept.
Dus zing voor alle veiligheid alleen maar psalmen.
Maar eerlijk gezegd: 'ben jij in staat volkomen emotieloos Psalm 22, 42 vers 5, 43, 68 vers 10, 130 te zingen in de oude berijming?'
Zijn alle psalmen in 1773 theologisch verantwoord berijmd.
Laten we toch heel eerlijk zijn: hoeveel liederen naast de psalmen zijn ons niet dierbaar geworden: gezangen, Johannes de Heerliederen, op Urk notabene een lied uit de zangbundel Glorieklokken, een Pinksterzangbundel: "Lichtstad met uw paar'len poorten", liederen door Sela gezongen, door Kinga Bán, Opwekkingsliederen.
Niet álle melodieën, niet alle teksten spreken aan, dat zal zo blijven.
Zo blijven er door de eeuwen heen bepaalde psalmen niet geliefd, niet gezongen. Het gevolg van een telkens opnieuw met de Geest vervuld leven is het én zingen van psalmen én gezangen én geestelijke liederen (Efeziërs 5:18 e.v.).

"Here Jezus, ik wil U leren kennen zoals U werkelijk bent".


Peter Gerrets.

[p.gerrets@casema.nl]
(www.facebook.com/peter.gerrets)
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3857
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: " NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 " (em.past. Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Wo Jun 12, 2019 12:30 pm

Peter Gerrets :

WOENSDAG 12-06-2019


NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 (2).


Dank aan allen die mijn artikel van gisteren serieus namen en reageerden.

Wie is Jezus van Nazareth voor mij?

Iemand reageerde: wij zijn opgegroeid in een eeuwenlange traditie van 'zo hoort het in de kerk toe te gaan', we zijn vastgeroest, we willen erbij horen, geen buitenbeentje zijn, hoe brengen we hier verandering in?

Ik zeg: er zijn vastgeroeste traditionele katholieke, protestantse, reformatorische en pinksterkerken.

En met het Pinksterfeest weten we geen raad. Ik werkte als docent aan de Trainingsschool voor Discipelschap van de oude Stichting Jong en Vrij tussen 1976-1979. Op dát moment was die school gevestigd in Wassenaar. Ik werd gebeld door één van de organisators van een bijzondere Pinksterviering door de classis Voorne-Putten en Goeree-Overflakkee van de Gereformeerde Kerken (Synodaal) die zou worden gehouden in die prachtige Catharijnekerk in Brielle. Ze zochten een predikant en een koor dat medewerking zou verlenen had mijn naam genoemd.
Ik wilde graag meewerken en kreeg een aantal leden van de voorbereidingscommissie op bezoek.
Zij veronderstelden dat ik wel over de zending zou spreken, want waarover moet je anders spreken. Ze keken me verbaasd aan toen ik zei: "De heilige Geest in uw en mijn leven". Nooit over gehoord.
Het wonderlijke: kort voor dat Pinksterfeest verhuisden we met Jong en Vrij naar Rockanje. Vanuit mijn kamer keek ik over de weilanden uit op die prachtige Domkerk in Brielle.
Het was die dag een drukte van belang in de kerk. Het programma bestond uit orgelconcerten, preken, samenzang, optreden van koren, wandelen langs allerlei kramen...steeds blokken van 20 minuten. En voor een volle kerk hield ik die vreemde preek, waarover ik later door velen aangesproken ben. De regionale krant kopte over die dag: "De preek van ds. Peter Gerrets maakte vele tongen los".
Ik glimlachte: 'Was dat maar waar geweest'.

Velen: voorgangers en kerkgangers weten geen raad met Handelingen 2.
Met de heilige Geest. Kennen de ervaring van de leerlingen van Jezus niet.
Er was en er is in sommige kerken bitter weinig onderwijs over de persoon en het werk van de heilige Geest.
In de Pinksterkerken leefde de dwaze gedachte dat de heilige Geest in zoveel eeuwen kerkgeschiedenis de grote Afwezige was geweest. De Pinkstergemeenten komen voort uit diverse opwekkingen in het jaar 1906 zowel in de Verenigde Staten van Amerika en Groot-Brittannië, in de Borinage, de mijnstreek in Zuid-België.
Een Heilssoldaat die in Wales geweest was, getuigde van wat hij gezien en gehoord had in Amsterdam en zó ontstond in Amsterdam-Zuid de eerste Pinkstergemeente. In Nederland verspreidde de Pinksterboodschap zich niet zo snel. Maar toen de Amerikaanse evangelist T.L. Osborne in 1958 twee enorme campagnes hield in Den Haag (op het Malieveld in de stromende regen 100.000 mensen) en Groningen en velen tot geloof kwamen en vele zieken genazen ontstonden er veel meer Pinkster- of Volle Evangelie Gemeenten. Hét accent lag op bekering en wedergeboorte, de geloofsdoop, de vervulling met de heilige Geest en het spreken in tongen en op genezing van zieken.
In de ogen van de traditionele kerken sektarisch, een bedreiging.
En die verhouding tussen 'de kerk' en 'de evangelische beweging' is lang zeer problematisch geweest.
Kerkleden die zich door onderdompeling lieten dopen, werden uitgesloten van het heilig Avondmaal. Dat heb ik in mijn jonge jaren meegemaakt. Er was vijandschap over en weer.

Toen ik theologie studeerde in Brussel stond bij het vak Sekten en Stromingen ook de Pinksterbeweging op de rol.

En tot nu toe wordt de Opwekkingsconferentie die dit jaar voor de 49e keer gehouden werd met Argusogen bekeken. En vooral dat die conferentie door steeds meer 'kerkmensen' wordt bezocht. Ook dit jaar 55-65.000 christenen uit allerlei denominaties.

Lieve mensen. Ik ben tegen wil en dank Pinksterpredikant geworden in 1973 en ik be-eindigde mijn taak in 2009.
Heus, ik ken de zwakheden van de Pinkster- en Evangelische wereld in dié 36 jaar. Aan de opleiding van predikanten is veel ten goede veranderd. De excessen van toen (en helaas in bepaalde gemeenten van nu): je moet in tongen spreken, elke zieke moet genezen, iedere wedergeboren christen die uit een andere kerk komt en als baby gedoopt is moet door onderdompeling gedoopt worden, als je ziek blijft ligt dat aan een tekort aan geloof van de zieke etc. daarvan moet ik zeggen: er is in veel gemeenten meer balans gekomen. Ook binnen traditionele kerken is er meer belangstelling gekomen voor aanbidding en lofprijzing, gebed en ziekenzalving.

Gisteren wees ik al op Handelingen 2.
Waar de heilige Geest in harten van mensen komt, ontstaat beroering, ontroering. Het kan heel stil in je worden, je kunt huilen vanwege de zondekennis die je krijgt óf uitzinnige vreugde omdat je bevrijd wordt van demonen die je gevangen hielden, schuld die van je afgenomen wordt omwille van het geloof in het volbrachte werk van Jezus Christus.

Ooit gehoord: 'elke David heeft thuis zijn Michal zitten'.
Michal, dochter van koning Saul, keek met minachtende en verwerpelijke blikken naar haar door de straten dansende David, die voor de ark uitging.

Zo wordt er door mensen naar de Opwekkingsconferentie gekeken.
Men ergert zich aan de liederen, aan de emoties die die liederen oproepen, aan de muziekinstrumenten, aan de dansers en danseressen, aan de preken, aan de oproep tot bekering en dat het allemaal zo makkelijk gaat, aan kreten van vreugde, aan mensen die genezing ontvangen.
Velen die kritiek hebben, zijn er nooit geweest, hebben de livestream niet bekeken, hebben het alleen van horen zeggen.

Het commentaar dat veelal komt is dat er teveel vreugde is, dus oppervlakkigheid.
Want er worden alleen maar emoties opgeroepen.

Maar de levensverhalen van hen die tot geloof komen of van hen die genezen worden liegen er niet om.
Als Pinksterpredikant heb ik me voor de volle 100% ingezet om dwaalleringen binnen de gemeenten waar ik mocht dienen aan te pakken. Daarvoor ben ik enkele malen op het matje geroepen.
Het geven van grondige studies over wat die doop in de heilige Geest is en wat die doop in vuur is. Onderwijs over de gaven. Onderwijs over ziekten en genezing. Over de eenheid van het lichaam van Christus.
In de gemeenten die ik diende liet ik predikanten uit andere kerken voorgaan. We werkten in Den Haag heel nauw samen met de Gereformeerde wijkgemeente.
Zelf heb ik ook veel mogelijkheden gehad om in traditionele kerken voor te gaan.

Voor mij hebben die kerkmuren nooit bestaan. Want mijn geloofsdoop in water, heel het onderwijs over de heilige Geest, het gebed en de ziekenzalving hebben allemaal plaatsgevonden in de Waalse (Franstalige-) Hervormde Kerk in Seraing, een voorstad van Luik.
Ik heb het niet van de Pinkstergemeenten.

Lieve mensen, jullie zijn toch niet bang dat de heilige Geest in jullie levens of in jullie kerken iets goeds in beweging zet?
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19

Gebruikers-avatar
Ton
BerichtenCOLON 3857
GeregistreerdCOLON Do Jan 07, 2016 11:08 am

Re: " NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 " (em.past. Peter Gerrets)

Berichtdoor Ton » Do Jun 13, 2019 10:26 am

Peter Gerrets :

DONDERDAG 13-06-2019


NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 (3).
[een persoonlijk getuigenis]


Eigenlijk gebeurt er een groot wonder in mijn leven.

Mijn ouders waren belijdende leden van de Nederlands Hervormde Kerk (niet van de Gereformeerde Bond en niet Vrijzinnig).
Midden-Orthodox werd dat destijds genoemd. Door een vriend op de Dr. Abraham Kuyperschool (MULO) kwam ik in aanraking met de Christelijk Gereformeerde Gemeente in Nederland en met de rechterflank van de Gereformeerde Bond in Delft.
Van kinds af aan verlangde ik naar God, naar Jezus. De Bijbelverhalen boeiden mij.
Maar, eerlijk gezegd, ik miste iets.
Een 'heilig' vuur. In de kerk, op cathechese, thuis.
Mijn tienerjaren onder die ultra-orthodoxe prediking veranderden mijn verlangen naar God in doodsangst voor God.
Ik heb eerder verteld dat in de preken een veel te grote nadruk werd gelegd op de uitverkiezing, de verdorvenheid en de totale onmacht van de mens, het aanzeggen van het oordeel.
En de sfeer van de dood. Geen blijdschap, geen vreugde, in de kerken hing een rouwsfeer. Psalmen zingen op hele noten, heel traag.
Ik werd bang om te leven, ik was bang om te sterven.

Een grote rol speelde dat ik me aangetrokken voelde tot jongens en niet tot meisjes. En wat we nu homoseksualiteit noemen, was in die dagen een doodzonde. Ik heb gebeden en gesmeekt dat God mij niet zou straffen met een vreselijke ziekte.
En zó werd ik overspannen. Maar over deze zaken kon je met niemand spreken.
Ik had voortdurend het idee dat God mij wilde ombrengen.

Tijdens deze periode las ik "Het Normale Christelijke Leven" van de Chinese prediker Watchman Nee en hoorde ik op de radio een biddagpreek over Marcus 8:34. Er vond een zware worsteling in mij plaats, want heel mijn leven met alle zonden, angsten overgeven aan God.....betekende: de regie overgeven aan God, die het voortaan voor het zeggen kreeg. Op 31-03-1969 heb ik dat jawoord aan de Heer mogen geven, geknield voor mijn bed.

En, langzaam merkte ik verandering. Ik kwam bij Youth for Christ en bij de Navigators andere christenen tegen.
Ging op zondag naar andere kerken en predikanten. Wat ik vroeger miste, vond ik nu. Wat genoot ik van Corrie ten Boom, ds. Okke Jager, ds. Piet Lugtigheid sr., Sipke van der Land, ds. George Brucks.
Nee, ik besloot geen belijdenis van geloof af te leggen in de Nederlands Hervormde Kerk.

Na het met succes afsluiten van mijn onderwijzersopleiding in Rotterdam ben ik theologie gaan studeren in België (Het Bijbelinstituut België van de Belgische Evangelische Zending in Brussel).

Ik ben nog altijd dankbaar voor deze interkerkelijke, internationale opleiding.
Gedegen Bijbels onderwijs. Goede balans tussen theorie en praktijk. Grote nadruk op het ontwikkelen van een persoonlijke relatie met God. Op vrije zondagen kerkte ik in de Vlaamse Vrije Evangelische Gemeente in Brussel-Schaarbeek.
Ik heb mijn opleiding deels in het Nederlands, deels in het Frans gedaan.
Mijn stagegemeenten waren: de Vrije Evangelische Gemeente in Koekelare en in de Vrije Evangelische Gemeente in Ichtegem (beide in West-Vlaanderen), het Protestants Vlaams Rusthuis in Brussel, en in de Waalse (Franstalige-) Hervormde Gemeenten Seraing en Amay.

En ik ben de Heer erg dankbaar voor mijn helaas al overleden vriend en medestudent Christian Piette. Hij bracht mij in contact met Franstalige opwekkingsliteratuur en in contact met zijn predikant ds. Carl Ledune (van beide reeds genoemde Waalse Hervormde Gemeenten).

In deze gemeenten en in de door hen georganiseerde jeugdkampen heb ik alles geleerd over de heilige Geest, over de kracht van het gebed, bidden voor zieken, wat ik nooit onderwezen heb gekregen op het Bijbelinstituut. In zo'n jeugdkamp in de Ardennen is er met mij gebeden voor de vervulling met de heilige Geest en heb ik de ziekenzalving ontvangen en ben ik genezen van hoofdpijnaanvallen.
En in juni 1972 heb ik openbare geloofsbelijdenis afgelegd in de doop door onderdompeling met grote vreugde.
Mijn ouders mochten er getuige van zijn, zij waren kort daarvoor tot een levend geloof gekomen.
Tijdens kerkdiensten in Waalse Hervormde Gemeenten heb ik Gods Geest zien werken. Gelovigen in tranen zien uitbarsten, die spontaan hun zonden gingen belijden en daarna hun grote vreugde. Ik zag het in Wavres, Flémalle-Grande, op de jeugdavond in Petit-Wasmes, op mijn zaal tijdens het jeugdkamp in Lustin.
Op mijn kamer op het Bijbelinstituut.
Op een maandagavond toen ik uit Nederland kwam, kwamen enkele Nederlandse studenten bij mij langs. We sloten af met gebed, dat maar niet ophield. Er was schuldbelijdenis, er waren tranen, aanbidding, plotseling bidden in tongen.
Het eindigde pas na twee volle uren. Toen ik mijn kamerdeur opendeed zaten er twee Franstalige medestudenten op de knieën.
Zij sliepen, werden wakker gemaakt en gedrongen naar mijn kamer te gaan. Door het sleutelgat zagen ze dat mijn kamer vol was en werden ze op de knieën gedwongen en hadden meegebeden.

Ja, het werk van de heilige Geest zien, je kijkt ernaar, je bent toeschouwer.
Ik wilde niets liever dan predikant worden in Franstalig België, in de Hervormde Kerk.
Ik heb gesprekken gehad met de synodevoorzitter. Er waren mogelijkheden.
Toch moest ik nee zeggen. Want God wilde dat ik het beroep zou aannemen van de Volle Evangelie Gemeente in Enschede.
Juist dát wat ik niet wilde. En 36 jaar lang binnen de Pinkster- en Evangelische Beweging aan de slag.
En te maken krijgen met autoritair leiderschap, het verkeerd omgaan met Geestesgaven, dwaalleringen rondom de doop in de heilige Geest en het moeten in tongen spreken, te maken krijgen met valse profetie en dwalingen rondom ziekte en genezing, gemeenten die mij het minimumloon uitbetaalden en eisten dat ik er 3 dagdelen per dag, 7 dagen in de week voor werkte.
En maar zo zelden meemaken wat ik in België zo vaak heb mogen meemaken: het werk van de heilige Geest.

Gelovigen die te vaak op sensatie uit zijn.
Volle kerken voor lofprijzing en aanbidding of voor genezingsdiensten.
Bijbelstudie- of gebedsavonden matig bezocht.

Ja, ik ben afgeknapt op de ultra-orthodoxie en de vrijzinnigheid in de traditionele kerken.
Ja, ik ben afgeknapt op de doorsnee-preken, de keiharde muziek en de in mijn ogen verkeerde praktijken in de Pinkster- en Evangelische Kerken.

In 2011 werd ik belijdend lid van de PKN, eerst in de wijkgemeente Den Haag-West (Bethel, Bergkerk, Maranathakerk), toen van de wijkgemeente Scheveningen-Duindorp en nu van de Gereformeerde Bondsgemeente Bethlehemkerk.
Ik geniet van gedegen preken, orgelmuziek, diversiteit in liederen, onderling contact.

De Evangelische- en Pinksterwereld had zo goed als afgedaan.
Ik was verbitterd. Samen met mijn vriend
Arjo volgde ik de livestream met de diensten o.l.v. Ruben Flach, de Sing In met dat geweldige kinderkoor uit Uganda, de genezingsdienst o.l.v. Martin Koornstra.
Ik heb meegezongen. Zo mooi om te zien wat de heilige Geest doet.
De balans: ook aandacht voor hen die niet genazen.
Met Arjo over die bitterheid, die oude teleurstellingen gesproken en in gebed mijn zonden beleden en ik ervaar dat die bitterheid verdwenen is.

Dat wat ik van deze 49e Opwekkingsconferentie via de live-stream heb meegekregen heeft een stuk innerlijke genezing teweeg gebracht.

God kent maar één kerk.
In Biddinghuizen rond de 60.000 christenen samen zien in lofprijzing, aanbidding, onder het Woord, mensen zien genezen is geweldig.

Zou Gods Geest zó beslag krijgen op álle christenen dat we dit te zien krijgen:

"Maar 't vrome volk, in U verheugd,
zal huppelen van zielevreugd,
daar zij hun wens verkrijgen"
(Psalm 68:2 berijming 1773).


Peter Gerrets.

[p.gerrets@casema.nl]
(www.facebook.com/peter.gerrets)
Go ye therefore, and teach all nations, baptizing them in the name of theFather, and of the Son, and of the Holy Ghost Matthew 28 : 19


Terug naar

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: 1 en 0 gasten